Winactie | Daniël Cole – De wolven

de wolven (dwarsligger)


Flaptekst

In dit loeispannende vervolg op de bestsellers Ragdoll (Ragdoll 1) en Marionet (Ragdoll 2) worden Wolf, Baxter en Edmunds geconfronteerd met een onmogelijke nieuwe zaak.

De schijnbare zelfmoord van goede vriend Finlay Shaw drijft de omstreden rechercheur William “Wolf’ Fawkes uit zijn zelfgekozen isolement. Samen met zijn collega’s Emily Baxter en Alex Edmunds duikt hij in Shaws verleden om diens dood te kunnen verklaren. Het wordt een race tegen de klok, want een intern onderzoek naar Wolfs rol bij de Ragdoll-moorden wordt steeds intenser. Ondertussen stuit Wolfs onderzoek op vergaande corruptie binnen het korps, en dreigt hij meer te verliezen dan alleen zijn carrière… Zullen Wolf en Baxter hun meest complexe zaak ooit overleven?


Wil je kans maken op de dwarsligger-versie van deze spannende thriller?

Laat een reactie achter onder dit bericht op mijn blog én deel deze actie openbaar op social media (Facebook en/of Twitter). Vergeet mij niet te taggen.

Let op, het gaat niet om een paperback, maar om een Dwarligger.

Deze winactie is afgelopen!

Jordan Harper – Kind van de rekening

kind van de rekening


Achterflap

De elfjarige Polly McClusky is verlegen, te oud voor de teddybeer die ze overal mee naartoe sleept, als ze onverwacht wordt herenigd met haar vader Nate, die net uit de gevangenis komt. Hij haalt haar van school en neemt haar mee in een wereld van diefstal, geweld en een constante doodsbedreiging.

Hij doet dat om haar leven te redden. Nate heeft in de gevangenis gevaarlijke vijanden gemaakt. De Aryan Steel-bende heeft een prijs op zijn hoofd gezet, ze hebben zijn ex-vrouw, Polly’s moeder, al vermoord. Polly is hun volgende doelwit.
Nate en Polly weten steeds nauwelijks te ontsnappen en beleven slapeloze nachten in motels. Tijdens hun vlucht is Polly gedwongen om snel volwassen te worden. Ze moet leren hoe je klappen incasseert en hoe je jezelf verdedigt met wapens. Op zijn beurt leert Nate wat onvoorwaardelijke liefde inhoudt, iets wat hij nooit heeft gekend. Maar kan hun steeds sterker wordende band het gevaarlijke bestaan aan? Zullen ze ooit een eerlijk leven leiden, zonder angst?

Kind van de rekening is een aangrijpend, hartverscheurend verhaal. Nate neemt zijn dochter Polly mee om haar leven te redden, maar uiteindelijk redt Polly misschien wel zíjn leven.


Over de auteur

Jordan Harper is een Amerikaanse auteur die opgroeide in Missouri, VS. Hij werkte voor reclamebureaus en was een poprecensent. Later ging hij voor televisie (waaronder de serie The mentalist) schrijven. Op dit moment woont hij in Los Angeles. Kind van de rekening is zijn debuut als thrillerauteur.


Mijn mening

De flaptekst van Kind van de rekening komt veelbelovend over. Een actiethriller met bendes en een kind in de hoofdrol. Dan is mijn nieuwsgierigheid gewekt.

Jordan Harper heeft een recht-toe-recht-aan schrijfstijl die enorm makkelijk te volgen is. De hoofdstukken zijn kort en overzichtelijk en er zijn maar weinig personages. Kind van de rekening lees je in een mum van tijd uit.

We volgen een vader en zijn dochter op de vlucht voor de bende ‘Aryan Steels’. Nate, de vader, heeft de grootste baas daarvan heel erg boos gemaakt en hij en zijn dochter staan nu op een executielijst. Nate verzint een plan om zijn dochter Polly en hem van die lijst te krijgen. In plaatst van opgejaagd te worden, wordt hij de jager.

Tijdens hun vlucht gebeurt er een hoop aan actie, er zijn meerdere confrontaties met bendeleden. Jammer is wel dat de actiescènes zo eentonig van aard zijn dat je dat na twee keer wel gelooft. Jordan Harper vernieuwt zichzelf niet tijdens het lezen.

Polly is een opvallend karakter in dit boek. Ze gedraagt zich niet naar haar leeftijd. Aan het begin van Kind van de rekening komt ze over als een veel jonger kind die de wereld om zich heen op een hele bijzondere, veelal kinderlijke, manier ervaart. Ze draagt altijd haar teddybeer met zich mee, die ze vaak mee laat doen in situaties alsof het een echt wezen is. De verwerking van die teddybeer is een grappig aspect in het verhaal, maar daar is ook alles mee gezegd.

Verderop in het boek transformeert Polly zich op wonderbaarlijke wijze tot een soort van volwassen denkende vechtmachine, wat totaal niet strookt met eerdere beschrijvingen én de aanwezigheid van die teddybeer. Jordan Harper vliegt van hot naar her met zijn persoonsbeschrijvingen en verhaallijnen zonder dat het geloofwaardig overkomt en zonder de diepte in te gaan. Kind van de rekening heeft een zeer mager plot.

 

Eindoordeel ♦♦


Titel: Kind van de rekening
Auteur: Jordan Harper
Genre: thriller
Uitgeverij: Karakter
Pagina’s: 304
ISBN: 9789045216836
Datum: april 2019

James Swallow – Nomade

nomade


Achterflap

Marc Dane is een MI6 field agent die thuis achter de computer werkt, maar als hij de enige overlevende is van een gewelddadige aanval op zijn team, bevindt hij zich plots middenin de actie. Wanneer alle bewijzen Marc als verrader aanwijzen, volgt een race tegen de klok om zijn naam te zuiveren. Terwijl hij eigenlijk niemand kan vertrouwen, moet hij gedwongen samenwerken met de Rubicon groep en hun leider Lucy Keyes, een ex-militair die weet hoe het voelt om een outsider te zijn. Een terroristische aanval dreigt en alleen Lucy en Marc kunnen die stoppen voor het te laat is.


Over de auteur

James Swallow is een Britse scriptschrijver en auteur. Hij heeft meer dan 45 boeken op zijn naam staan en schrijft scripts voor videogames, radio en televisie. Er is nog geen eerder werk van hem vertaald naar het Nederlands. Nomade is het eerste deel van een trilogie rond MI6 agent Marc Dane. In de UK zijn er al 210.000 exemplaren van dit boek verkocht.


Mijn mening

Op de voorkant van mijn recensie-exemplaar zit een stikker geplakt waarop ‘voor fans van Ik ben Pelgrim‘ staat. Dat boek is echt een van de beste spionagethrillers die ik ooit gelezen heb. Erg slim van de uitgeverij om die vergelijking te maken en reden genoeg voor mij dus om Nomade te gaan lezen. Maar de lat werd daarmee gelijk wel erg hoog gelegd…

Het verhaal is doorspekt met actie en spannende scènes. Het boek bestaat uit verschillende verhaallijnen en hoofdpersonages. Alles draait om MI6 agent Marc Dane. Het boek begint ermee dat tijdens een missie Marcs hele groep om het leven komt en alleen hij ternauwernood weet te ontsnappen. Vanaf dat moment is de jacht geopend op Marc. Niet alleen zijn eigen organisatie, die hem verdenkt van spionage en overloper te zijn naar een terroristische organisatie zit achter hem aan, maar hij heeft als enige overlever ook andere vijanden gemaakt die hem als los eindje zien. En losse eindjes moeten dood…

Als Lucy Keyes, ex-militair met een beladen verleden, op zijn pad komt, wordt Marc min of meer gedwongen haar te vertrouwen, want alléén redt hij het niet. Samen met haar werkgever de Rubicon groep proberen ze de terroristische groep op te speuren die op het punt staat een hele grote aanslag te plegen. Hiervoor gebruiken ze weeskinderen die getraind zijn voor oorlog. De verhaallijn waarin we de weeskinderen volgen is trouwens erg indrukwekkend beschreven door James Swallow.

Als er wat aan te merken valt op Nomade dan is het dat het de personages in actiescènes elke keer net wat te makkelijk af gaat om te overleven. Soms op het onwaarschijnlijke af. Dit heeft niks afgedaan aan mijn leesplezier, maar het is net een beetje ‘over the top’ hoe makkelijk alles goed komt. Daar kan James Swallow misschien wel wat meer uitdaging en ook zelfs wat tegenslag in gaan verwerken om het geloofwaardiger te maken.

De hoofdpersonages worden weinig uitgediept en ook de onderlinge verhoudingen blijven aan de oppervlakte. We leren veel over het heden, maar ik zou ook meer willen lezen over het verleden van de hoofdpersonen, want dat ze flink wat bagage hebben dat is duidelijk, maar wat en hoe en waar….dat blijft gissen en zou júist extra jeu aan het verhaal kunnen geven.

James Swallow begint deze trilogie met een dikke pil van een boek. Nou zie ik nooit op tegen dikke boeken, maar des te belangrijker is het wel dat het verhaal dan boeiend genoeg is, want anders wordt het lezen snel een worsteling. Nou, het is de auteur gelukt hoor. 510 bladzijdes lang heb ik genoten van Nomade! Ik kijk uit naar het vervolg.

 

Eindoordeel ♦♦♦♦


Titel: Nomade
Auteur: James Swallow
Serie: Marc Dane #1
Genre: thriller
Uitgeverij: The House of Books
Pagina’s: 510
ISBN: 9789044355420
Datum: april 2019

Attica Locke – Bluebird, bluebird

bluebird bluebird


Achterflap

Kort na elkaar worden er twee lichamen gevonden in het moeras van Lark, een stadje in Oost-Texas. De slachtoffers zijn een zwarte advocaat uit Chicago en een witte lokale vrouw.

De zwarte Texas Ranger Darren Mathews heeft Texas jaren geleden ingeruild voor Chicago, maar besluit tijdelijk terug te keren naar zijn geboortegrond als hij over de moorden hoort. Hij vermoedt dat de gewelddadige, racistische bende van de Aryan Brotherhood of Texas iets met de zaak te maken heeft en mengt zich – ondanks het feit dat hij tijdelijk geschorst is – in het onderzoek. Met elke nieuwe ontwikkeling raakt Darren verder verstrikt in de gevaren en moeilijkheden van een staat waar racisme nog aan de orde van de dag is en de wet niet voor iedereen gelijk is.


Over de auteur

Attica Locke (1974, Texas) is scriptschrijver voor films en tv-series (o.a. Empire) en thrillerauteur. Ze schreef tot nu toe vier boeken, die allemaal voor prijzen genomineerd werden. Bluebird, bluebird is het enige boek dat naar het Nederlands vertaald is. Met dit boek won ze de Edgar Award 2018, voor beste thriller van het jaar.


Mijn mening

Een Amerikaanse thriller van een voor mij onbekende auteur. Een achterflap met woorden over moorden, racisme en spanning. Dan ben ik al benieuwd!

Attica Locke heeft een prettige, right to the point en beeldende schrijfstijl. Ze creëert een overtuigende sfeer tijdens het lezen. Er komen veel personages in het boek voorbij, maar het wordt snel duidelijk welke personages er echt toe doen voor het verhaal.

Het lezen van Bluebird, bluebird zorgde bij mij wel voor gemengde gevoelens. Attica Locke kan technisch gezien duidelijk goed schrijven. Ze begint met een proloog die ervoor zorgt dat ik nieuwsgierig werd en de opbouw en afwerking van het verhaal is netjes gedaan. Er zijn terugblikken naar het verleden en alles komt samen in het heden. Maar helemaal gegrepen door het boek werd ik niet. Het tempo in het verhaal is niet constant. Het gebeurde te vaak dat het inkakte en ik mijn aandacht verloor.

In dit boek zijn er wat tegenvallers, maar er zijn ook facetten die me wel degelijk zijn bevallen. De stempel thriller vind ik niet geheel terecht. Ik zou het eerder een (af en toe) spannende roman noemen. Er zijn moorden gepleegd, maar de focus ligt meer op hoe de personages en de gemeenschap daar mee omgaan en hoe de onderlinge verhoudingen zijn.

Attica Locke zorgt voor diepgang in het boek door de manier waarop ze haar personages beschrijft en een onderwerp als racisme, wat als rode draad door het verhaal heen loopt, is en blijft (helaas) up-to-date en goed voor een boek. Het is in Bluebird, bluebird letterlijk ‘wit’ aan de ene kant van de rivier en ‘zwart’ aan de andere kant van de rivier. Er heerst haat en verdeeldheid en er is een constante dreiging tussen de personages.

De twee moorden in het heden zorgen voor strijd tussen de lokale politie, de Texas Ranger en de lokale bevolking. En met deze moorden wordt er een beerput open getrokken die ervoor zorgt dat gebeurtenissen uit het verleden nu ook opnieuw onder de loep genomen worden. Met alle, wel wat voorspelbare, gevolgen van dien.

 

Eindoordeel ♦♦♦½


Titel: Bluebird, bluebird
Auteur: Attica Locke
Genre: thriller
Uitgeverij: Volt
Pagina’s: 296
ISBN: 9789021416489
Datum: april 2019

Jane Harper – Verlaten

 

verlaten


Achterflap

Drie broers. Een dode. Geen antwoorden.

In de eenzame outback van Australië staan twee broers bij de omheining die hun boerderijen van elkaar scheidt. Ze zijn elkaars dichtstbijzijnde buren, hun huizen liggen drie uur rijden van elkaar. De derde broer ligt dood aan hun voeten.

Cameron maakte zich ergens zorgen over. Besloot hij om zelf zijn dood tegemoet te lopen? Als hij dat niet heeft gedaan, blijven er in deze afgelegen omgeving maar weinig verdachten over.

Eenmaal thuis bij de achtergebleven familie wordt het wankele evenwicht op de boerderij verstoord. Niet alleen verdriet, maar ook verdenkingen spelen hoog op…


Over de auteur

Jane Harper (1980) verhuisde als kind van Engeland naar Australië. Ze heeft dertien jaar als journalist gewerkt. Verlaten is haar derde thriller, eerder verschenen al De droogte (2017) en Wildernis (2018). De boeken van Jane Harper zijn in meer dan 35 landen verschenen en van De droogte zijn de filmrechten al verkocht.


Mijn mening

Het genre wat ik het meest lees is toch wel thrillers. Thrillers moeten spannend zijn, vaart hebben en mogen wat mij betreft zelfs gruwelijk zijn. Ik hou van de jacht op het kwade. Jane Harper past voor mij absoluut niet in dit plaatje, maar toch ben ik fan en heb ik genoten van haar voorgaande boeken. Ik keek dan ook erg uit naar haar nieuwste.

Jane Harper is een kei in het neerzetten van een onderhuids en psychologisch dreigend sfeertje, zonder dat het verhaal écht spannend is. Haar personages worden geweldig beschreven en komen echt tot leven tijdens het lezen. Bij Verlaten is dit niet anders.

Dit boek speelt zich af in de outback van Australië, maar dan ook echt in the middle of nowhere. Het gaat over een familie, een handjevol lokale mensen en twee inwonende backpackers. Verlaten begint met een lijk en héél veel vraagtekens. Het speelt zich af in het heden, maar er wordt ook teruggeblikt naar het verleden. Al snel is duidelijk dat het om een getroebleerde familie gaat. Er is een hoop te verbergen en er zijn er genoeg die het verleden niet op willen rakelen.

Jane Harper komt met een vloeiend en uit meerdere verhaallijnen bestaand verhaal. Ik heb het boek geen moment als spannend ervaren, maar werd wel continue getriggerd om door te lezen, want ik wilde alle vragen beantwoord hebben. De auteur werkt met details die allemaal een betekenis hebben en vaak pas later in het verhaal duidelijk worden. De kracht van Verlaten zit hem vooral in de personages die subliem tot uiting komen én in het einde….wat een goed einde.

Verlaten is weer een geweldig boek van een auteur waar we hopelijk nog veel van mogen lezen. Ik heb weer genoten.

 

Eindoordeel ♦♦♦♦


Titel: Verlaten
Auteur: Jane Harper
Genre: thriller
Uitgeverij: AW Bruna
Pagina’s: 416
ISBN: 9789400510821
Datum: april 2019

Recensie | Gregg Olsen – Het laatste dat ze deed

hetlaatstedatzedeed3465030772024778604.jpg


Flaptekst

Vanaf het moment dat de familie Franklin een charmant oud huis heeft laten platgooien om er een gigantisch, zielloos nieuw gebouw neer te zetten, heeft Liz Jarret een hekel aan hen. Haar man Owen heeft het veel te druk met zijn bedrijf verkopen, in de hoop ooit zelf een even zo groot huis te bezitten, om zich daar druk over te maken.

De enige die ervoor zorgt dat de burenruzie niet escaleert, is het kleine zoontje van de Franklins: Charlie. Een lief knulletje dat het liefst de hele dag buiten speelt. De gespannen situatie neemt een schokkende wending als Liz – doodmoe na een nacht studeren voor een examen – zonder in haar spiegel te kijken haar garage uitrijdt.

In eerste instantie denkt ze dat ze een kat of een hond heeft aangereden als ze de doffe klap hoort. Wanneer ze ziet dat het kleine Charlie is, komt haar leven in een stroomversnelling terecht van vergissingen, leugens en onherstelbare fouten. Ze komt terecht in een nachtmerrie waaruit ze niet kan ontsnappen en die met het uur dat verstrijkt erger lijkt te worden…


Over de auteur

Gregg Olsen is een New York Times-, Wall Street Journal- en USA Today-bestsellerauteur. In eigen land heeft hij al bijna twintig boeken op zijn naam staan. De auteur is regelmatig te gast bij verschillende actualiteitenprogramma’s op Fox en CNN, en schrijft daarnaast voor de Los Angeles Times en de New York Post. Het laatste dat ze deed is het eerste boek wat van hem in het Nederlands is vertaald.


Mijn mening

Het laatste dat ze deed begint al spannend met een ongeluk wat twintig jaar eerder gebeurde. Na die proloog springen we door naar het heden waar na een korte intro het ongeluk gebeurt waarbij Charlie door Liz wordt aangereden. De keuzes die zij vanaf dan maakt zorgen voor een aangrijpend verhaal.

Vanaf de eerste bladzijde zat ik gelijk goed in het boek. Gregg Olsen is een ervaren auteur en dat is goed te merken, want het verhaal zit technisch goed in elkaar. Hij zorgt voor een spannende opbouw en goede plot(ontwikkelingen) en komt vervolgens met een ontzettend goed einde.

De setting van Het laatste dat de deed is klein en er komen weinig personages voorbij. Het boek speelt zich af in een klein dorpje aan een meer, genaamd Bend. Liz is er opgegroeid en woont nu met Owen in haar ouderlijk huis. Carole en David, de ouders van Charlie, wonen er pas sinds een paar jaar.

Gregg Olsen heeft veel tijd besteed aan het uitwerken van de karakters. In het dorpje Bend is er sprake van oud en van nieuw geld. De huwelijken van beide gezinnen zijn alles behalve perfect te noemen en het ongeluk met Charlie zorgt voor nog meer spanningen.

Het is fascinerend om te lezen welke keuzes gemaakt worden onder invloed van spanning en angst. Ook in dit boek kunnen de personages er op ieder moment voor kiezen om goed te doen, maar vaak staat er teveel op het spel en worden mensen ineens egoïstisch en gaan ze manipuleren.

Het laatste dat ze deed is een thriller met subtiele spanning, met personages die dubbele agenda’s hebben en die ver willen gaan om geheimen te beschermen.

 

Eindoordeel ☆☆☆☆


Titel: Het laatste dat ze deed
Auteur: Gregg Olsen
Genre: Thriller
Uitgeverij: Karakter
Datum: maart 2018
ISBN: 9789045214252
Pagina’s: 335