RSS

Tagarchief: samenvatting

Ruth Ware – In een donker, donker bos ☆☆☆☆

in een donker donker bos

De zesentwintigjarige Leonora ‘Nora’ Shaw leeft een relaxed bestaan als vrijgezel en is schrijfster van beroep. Tot haar grote verbazing vindt zij in haar mail een uitnodiging voor een vrijgezellenfeest van haar vroegere beste vriendin Clare. Dit is vreemd, omdat zij elkaar al tien jaar niet meer gesproken hebben. Nora herkent in de lijst van genodigden maar één persoon en dat is Nina. De twee meiden besluiten, ondanks dat ze er niet veel zin in hebben, toch samen naar het vrijgezellenweekend te gaan.

Op de middelbare school heeft Nora een relatie met James gehad wat een half jaar duurde. Deze relatie werd bruut verbroken, maar bijna niemand weet de precieze toedracht. Nora heeft alleen aan Clare verteld wat er gebeurd is, althans grotendeels. Dit speelde tien jaar geleden en sindsdien zijn Nora en Clare ook uit elkaar gegroeid. Nora kan daarom maar niet begrijpen dat zij uitgenodigd is voor het vrijgezellenfeest.

Een vriendin van Clare heeft een heel weekend georganiseerd, waarbij ze in een afgelegen glazen huis in een bos verblijven. Er volgt een ongemakkelijk samenzijn voor alle zes de personen. De emoties lopen hoog op als Nora ook nog eens hoort dat James degene is met wie Clare gaat trouwen. Net op het moment dat Nora besluit om de volgende ochtend vroegtijdig naar huis terug te gaan, loopt het gruwelijk uit de hand. Er wordt iemand vermoord.

Het volgende moment wordt Nora wakker in een ziekenhuisbed en kan zich niks herinneren van de afgelopen dagen. Wat is er gebeurd? Wat heeft ze gedaan? De klok tikt en de politie behandelt haar steeds meer als een verdachte. Aan Nora de taak om haar herinneringen zo snel mogelijk terug te krijgen, voordat het te laat is.

Ruth Ware (1977) komt uit Engeland en is publiciste bij een grote uitgeverij in Londen. In een donker, donker bos is haar thrillerdebuut. Het boek is een wereldwijd succes en staat al maanden op de New York Times en UK-bestsellerlijst. Momenteel schrijft zij al weer aan haar tweede boek.

Dit thrillerdebuut wordt in het buitenland flink bejubeld. We hebben al veelbelovende quotes van bekende mensen voorbij zien komen die dit boek aanprijzen. Ook in ons eigen land druppelen de eerste recensies binnen en ook die zijn laaiend enthousiast. Voordat ik aan dit boek begon waren mijn verwachtingen daardoor hoog gespannen. Het kan ook een valkuil zijn, want de lat ligt gelijk erg hoog.

Als lezer beginnen we het dit verhaal met heel veel vraagtekens. Zoals het een klassieke whodunit betaamt werken we langzaam toe naar het beantwoorden van de vragen “wie heeft het gedaan en waarom?”. Door het geheugenverlies van Nora komt daar nog een extra dimensie bij, namelijk “wat is er gebeurd?”. Er zijn meerdere scenario’s mogelijk en Ruth Ware zorgt er goed voor dat dit tot het laatste moment spannend blijft, wat het mede tot een goede thriller maakt. Het verhaal wordt op twee manieren gebracht. We lezen vanuit de gedachten van Nora die in het ziekenhuis ligt en volgen haar herinneringen aan het weekend in het glazen huis. En we lezen wat er gebeurt in het heden.

Wat de auteur erg goed voor elkaar krijgt is het creëren van de juiste sfeer tijdens het lezen. Ze beschrijft alles op een overtuigende manier en zorgt voor voldoende spanning tijdens het lezen. Het begin van het verhaal is wat tam en daar vroeg ik mij af of het wel spannend zou gaan worden, maar naarmate het verhaal vordert wordt dit ruimschoots goedgemaakt. De personages die in dit boek voorbijkomen worden heel levendig en karakteristiek beschreven. Juist de diversiteit in de groep zorgt voor een bijzondere sfeer en maakt het ook dat iedereen wel iets heeft wat verdacht kan zijn.

In een donker, donker bos is zo’n boek waarvan je je bijna niet kan voorstellen dat het een debuut is, zo goed als dat het is. Een spannend en mysterieus whodunit verhaal wat iedere thrillerliefhebber zal aanspreken. Een boek wat gelezen moet worden.

Eindoordeel ****

Auteur: Ruth Ware
Titel: In een donker, donker bos
Genre: Thriller
Uitgeverij: Luitingh Sijthoff
Datum: april 2016
ISBN: 9789024570768
Aantal pagina’s: 319

Advertenties
 
2 reacties

Geplaatst door op 29 maart 2016 in **** sterren, Recensie, Thriller

 

Tags: , , , , , ,

Lisa Gardner – Tot op de bodem ☆☆☆☆

tot op de bodem

Nicole Frank wordt zwaargewond naar het ziekenhuis afgevoerd, nadat zij een zwaar auto-ongeluk heeft gehad en met haar auto in een ravijn is beland. De hulpverleners worden met de moeilijke taak belast van de zoektocht naar een jong meisje genaamd Vero. Nicole blijft maar roepen dat het kind Vero gered moet worden.

Wyatt Foster is één van de politieagenten die ter plekke onderzoek doet. Maar als Vero niet gevonden wordt, begint hij te twijfelen aan het verhaal van Nicole. Wyatt duikt dieper in het leven van Nicole en haar man Thomas. Hij schakelt daarbij de hulp in van zijn vriendin Tessa Leoni, een privédetective.

De situatie rondom Nicole neemt steeds vreemdere vormen aan. Het is nu in een half jaar tijd de derde keer dat zij een zware hersenschudding op heeft gelopen en haar herinneringen laten haar flink in de steek. Haar man Thomas werpt zich op als beschermengel, maar is hij wel te vertrouwen? Nicole blijft het maar hebben over Vero, maar haar uitlatingen over dit kind spreken elkaar steeds vaker tegen. De politie staat voor een raadsel.

Aan Wyatt en zijn collega’s de taak om de onderste steen boven te krijgen en alle puzzelstukjes in elkaar te passen. Uiteindelijk leidt de zaak naar een gebeurtenis van dertig jaar terug. Een gebeurtenis met grote gevolgen voor het heden.

Lisa Gardner (1971), een pseudoniem van Lisa Baumgartner, is een Amerikaanse schrijfster. Ze debuteerde in 1998 als thrillerauteur en is een van de meest geprezen en succesvolle misdaadauteurs ter wereld. In 2012 stond ze met maar liefst drie titels tegelijk in de New York Times-bestsellerlijst. Tot op de bodem is het derde deel van de Tessa Leoni-serie.

Tot op de bodem is voor mij het eerste boek wat ik van de auteur lees. Het is altijd even spannend om niet met het eerste boek van een serie te beginnen. Juist vanwege de ontwikkelingen die de personages doormaken is het een pre om bij het begin te beginnen. En het risico is ook dat er verwijzingen naar het verleden voorbij komen die je ontgaan. Maar ik heb het niet als storend ervaren om dit boek te lezen zonder eerdere leeservaringen.

Er worden in het begin zoveel vraagtekens gecreëerd door Lisa Gardner door haar manier van plotopbouw. Ik ben een ervaren lezer, maar zag lange tijd niet aankomen welke kant het verhaal uit zou gaan. Dat maakt dit boek mede tot een fijne leeservaring. Dit boek scoort hoog op originaliteit door het gekozen thema van geheugenstoornissen en de manier waarop dit verwerkt wordt in het boek.

We lezen Tot op de bodem vanuit verschillende personages. We volgen voornamelijk het verhaal vanuit het perspectief van Nicole Frank. Haar gedachten zijn opgesplitst in ervaringen vanuit het nu en vanuit het verleden en zijn vaak onsamenhangend.

Dit boek is het derde deel van een serie met Tessa Leoni als personage, maar haar rol beslaat maar een klein deel van het verhaal. Dit boek gaat voor 9/10 over Nicole Frank en haar verhaal. Naar het einde toe krijgt Tessa’s rol wat meer aandeel in het geheel.

Tot op de bodem is een originele en spannende thriller. Er zijn veel onverwachte ontwikkelingen en het verhaal is met vaart geschreven.
Het is begrijpelijk dat Lisa Gardner al vele jaren een grote schare fans heeft.

Eindoordeel ****

Auteur: Lisa Gardner
Titel: Tot op de bodem
Genre: Thriller
Uitgeverij: Cargo
Datum: maart 2016
ISBN: 9789023495499
Aantal pagina’s: 429

 
6 reacties

Geplaatst door op 1 maart 2016 in **** sterren, Recensie, Thriller

 

Tags: , , , , , ,

SPLINTERS: Pen Stewart – Opgejaagd ☆☆☆☆

opgejaagd

December 1868, Londen. Scotland Yard-agenten Valentino en James bevinden zich in een afgebrand huis en proberen te achterhalen wat er gebeurd is. In het puin vinden zij een dagboek van ene Willoughby Walsingham. De agenten beginnen met lezen en er wordt een wereld met verschillende wezens geopenbaard, waarvan ze het bestaan niet konden vermoeden.

Willoughby is een sucambi – half vampier en half incubus. Hij en zijn zus Jasmijn zijn zo’n beetje de laatst levenden van hun clan. Zij worden al eeuwen opgejaagd door vampieren en dan met name door Lucinda. Ze moeten continue alert zijn op haar komst. Willoughby houdt van Eleanor, maar dit is erg gecompliceerd, omdat zij mens is. Zijn liefde voor haar lijkt onmogelijk en is op sommige momenten zelfs levensgevaarlijk voor haar.

Tijdens een feest van een vriend van Willoughby wordt de eeuwenoude dreiging werkelijkheid. Lucinda heeft hen gevonden en dit heeft allesverwoestende consequenties.

Pen Stewart is in 1977 geboren in Gent, België. Van kleins af aan schrijft, tekent en schildert zij al. Het schrijfwerk van deze auteur overspant meerdere genres, van fantasy, science fiction, dystopie, steam-punk tot magisch realisme. Kenmerkend voor haar verhalen zijn de maatschappelijke betrokkenheid en toegankelijke, vlotte schrijfstijl. De afgelopen jaren behaalde ze diverse nominaties en prijzen op schrijfwedstrijden. Opgejaagd is het derde korte verhaal van de Splinters-serie.

In Opgejaagd lezen we het verhaal vanuit het perspectief van Willoughby door middel van zijn dagboekaantekeningen. In dit korte verhaal gebeurt veel. De hoofdpersoon heeft op verschillende vlakken strijd te leveren. Hij moet letten op zijn eigen veiligheid en op die van zijn naasten. Zijn zus keurt zijn liefde voor Eleanor niet goed. Zij is maar mens en zal altijd kwetsbaar zijn met hem in de buurt. Maar er is ook innerlijke strijd. Want als hij zichzelf volledig zou laten gaan in de liefde overleeft zij het niet. En dan is er nog de angst voor Lucinda en het continue waakzaam moeten zijn. Genoeg ingrediënten voor een spannend verhaal, met bekende thema’s voor dit soort fantasy, waar de auteur goed in geslaagd is.

Pen Stewart heeft een vlotte en goed te volgen schrijfstijl. Er is één overgang in het verhaal die mij wat te abrupt ging, maar dat is dan ook mijn enige aanmerking op dit boekje. Tijdens het feest is er een confrontatie die verder niet beschreven wordt, maar ineens gewoon voorbij is. Dat had wat subtieler gemogen. Maar verder is Opgejaagd een prettig en vermakelijk fantasyverhaal. Zal de auteur nu weer een langer verhaal in de pen hebben? Ik hoop het.

Eindoordeel ****

Auteur: Pen Stewart
Titel: Opgejaagd
Genre: Fantasy
Uitgeverij: Quasis
Datum: februari 2016
ISBN: 9789492099068
Aantal pagina’s: 45

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 15 februari 2016 in **** sterren, Fantasy, Recensie, Splinters

 

Tags: , , , , , , ,

Sharon Bolton – Blijf waar je bent ☆☆☆☆☆

blijf waar je bent

De elfjarige Barney is hevig gefascineerd door een aantal moorden op tien- en elfjarige jongens in zijn stad. In korte tijd zijn er vier jongens van zijn leeftijd verdwenen en zijn er drie dood gevonden. Barney doet op zijn eigen manier onderzoek naar wat er gebeurd is. Hij is altijd al goed geweest in het opmerken van details en heeft een groot observatievermogen. Iets wat hij gebruikt om ook een geheim uit zijn eigen leven op te helderen.

Lacey Flint is een politie-agente en de buurvrouw van Barney. Door een traumatische gebeurtenis tijdens haar werk is zij met tijdelijk verlof. Lacey heeft eigenlijk niet meer de intentie om terug te keren naar de politie. Maar beetje bij beetje raakt ze door Barney toch betrokken bij de zaak. Dit tot grote ontevredenheid van Dana, de rechercheur die het onderzoek leidt, die Lacey liever ziet gaan dan komen.

Het is een brutale en slimme moordenaar die elk moment weer kan toeslaan. De politie heeft bijna geen bewijsmateriaal en moet machteloos toezien hoe er weer een kind verdwijnt.

De politie wordt via social media uitgedaagd door ene Peter Sweep. Hij deelt informatie online, voordat de politie dat zelf heeft gedaan. En hij weet details die alleen de moordenaar kan weten. De jacht is begonnen en de uitkomst is nog schokkender dan gedacht.

Sharon Bolton (1960) woont in Londen, waar veel van haar thrillers zich afspelen. Ze is winnaar van de Mary Higgins Clark Award en genomineerd voor de ITW Thriller Award, de CWA Gold Dagger en de Barry Award. Blijf waar je bent is het derde deel van de Lacey Flint-serie.

Dit boek is onderdeel van een serie, maar ik heb nog niet eerder wat van deze auteur gelezen. Er zijn wat situaties rondom personages in dit boek, waarbij gelinkt wordt naar gebeurtenissen in voorgaande boeken, zonder dat het storend is, want het schept genoeg beeld om je er wat bij voor te kunnen stellen. Dit boek is prima los te lezen.

Wat een fijne schrijfstijl heeft Sharon Bolton. Iedere bladzijde is een genot om te lezen. Dit boek heeft korte hoofdstukken en is beschreven vanuit verschillende personages. Ze brengt het verhaal heel spannend, met veel verschillende verhaallijnen, interessante personages en het verloop is totaal niet voorspelbaar.

Blijf waar je bent is een ijzersterke politiethriller. Het verhaal heeft heel veel vaart en is erg spannend. Sharon Bolton zorgt voor een sterke plotopbouw, met regelmatig gave wendingen en ook de afwerking is erg goed bedacht. Blijf waar je bent is verrassend en daagt de lezer uit om mee te denken. En zoals het hoort wordt je ook regelmatig op het verkeerde been gezet. Van het begin tot het eind is dit boek een topthriller!

Eindoordeel *****

Auteur: Sharon Bolton
Titel: Blijf waar je bent
Genre: Thriller
Uitgeverij: AW Bruna
Datum: januari 2016
ISBN: 9789400505148
Aantal pagina’s: 448

 
4 reacties

Geplaatst door op 10 februari 2016 in ***** sterren, Recensie, Thriller

 

Tags: , , , , , ,

M.J. Arlidge – Piep zei de muis ☆☆☆☆

piep zei de muis

Helen Grace werkt als inspecteur bij de politie van Southampton. Zij probeert haar leven weer op te pakken, nadat zij een half jaar geleden iemand heeft moeten doodschieten, wat voor haar erg persoonlijk was. Haar hele leven ligt op straat door alle publiciteit die rondom haar volgde en ze kan maar moeilijk haar draai weer vinden.

In een verlaten pand wordt een gruwelijk toegetakeld lichaam van een man gevonden. Zijn hele romp is opengesneden en zijn hart is verdwenen. Helen Grace en haar team worden belast met het onderzoek. Kort daarop wordt het hart van de man bij zijn vrouw thuis bezorgd. Het is duidelijk dat de moordenaar een gevaarlijk spel speelt en het gemunt heeft op mannen – op het oog nette huisvaders – met een dubbelleven.

Wat het er voor Helen niet makkelijker op maakt is dat het totaal niet klikt met haar nieuwe baas en zij verschillende belangen hebben. En dan is er nog die journaliste die Helen continue in de gaten houdt en alles publiceert wat zij doet.

Helen en haar collega’s bijten zich vast in het onderzoek, maar het vordert maar langzaam. Het moorden gaat door, maar de moordenaar wordt gelukkig steeds slordiger, waardoor hun pakkans vergroot wordt. Maar volgen zij wel het juiste spoor? De tijd dringt.

M.J. Arlidge is een Britse auteur en schrijft al vijftien jaar voor verschillende Britse crimeseries. Momenteel werkt hij aan het scenario voor een nieuwe verfilming van De laatste der Mohikanen voor de BBC. Piep zei de muis is het tweede deel van de Helen Grace-serie.

In het eerste deel van de Helen Grace-serie – Iene miene mutte – werden we als lezer verwend met spannende en gruwelijke scènes die elkaar in hoog tempo opvolgden. De ene na de andere moordsituatie kwam voorbij. In dit tweede deel is de auteur wat minder scheutig met moordpartijen. We komen evengoed aan onze trekken, maar minder frequent. Maar dat maakt het boek niet minder goed. Ook Piep zei de muis is weer een ontzettend goed verhaal, waarvan de opbouw en de afwerking goed gedaan zijn.

M.J. Arlidge besteedt veel aandacht aan zijn personages. In het eerste deel maakten we al kennis met Helen Grace en haar teamgenoten en ook in het vervolg gaan de ontwikkelingen in de levens van de karakters verder. Zowel Helen, als haar collega’s Tony en Charlie kampen met issues in hun privéleven wat zijn uitwerking heeft op hun werk. Erg meeslepend zoals de auteur dit brengt.

Piep zei de muis is een knap geconstrueerde thriller. Het is misschien iets minder spannend en gruwelijk als zijn voorganger, maar de plotopbouw en wendingen in het verhaal zorgen voor flink wat uurtjes leesplezier. M.J. Arlidge schrijft thrillers zoals ze horen te zijn.

 

Eindoordeel ****

 

Auteur: M.J. Arlidge

Titel: Piep zei de muis

Genre: Thriller

Uitgeverij: Boekerij

Datum: januari 2016

ISBN: 9789022575321

Aantal pagina’s: 382

 

 
2 reacties

Geplaatst door op 3 februari 2016 in **** sterren, Recensie, Thriller

 

Tags: , , , , , ,

Eve Chase – Het huis op de heuvel ☆☆☆☆

het huis op de heuvel

Lorna en haar verloofde Jon hebben Londen verlaten voor een korte vakantie in Cornwall om verschillende trouwlocaties te bezoeken voor hun huwelijksdag. Lorna heeft mooie herinneringen aan deze streek, waar zij vroeger wel eens met haar ouders en zus kwam. Lorna is met name nieuwsgierig naar het landhuis Pencraw Hill, waarvan zij een aantal foto’s bezit waar zij en haar moeder op staan. De weg er naar toe is moeilijk te vinden en daar aangekomen ziet het er als een vervallen oud huis uit. Jon wil al weer vertrekken, maar Lorna is onmiddellijk gegrepen door de charmes van het huis en houdt vol.

Cornwall, 1969. Amber, haar ouders, broers en zusje brengen hun zomers door in hun landhuis in Cornwall. De rest van het jaar wonen ze in Londen, maar iedereen kijkt er altijd weer naar uit om naar Pencraw Hill – ook wel Black Rabbit Hill genoemd – te verkassen.
Het zijn juist deze maanden die ervoor zorgen dat iedereen weer tot rust komt en iedereen geniet van alles wat het huis en de omgeving te bieden heeft. Tot op een dag de familie door het noodlot getroffen wordt. Hun levens veranderen en Pencraw Hill zal nooit meer dezelfde sfeer uitademen.

Tijdens haar rondleiding door het huis en de omgeving valt Lorna’s oog op een boom met daarin een tekst gekerfd. Deze tekst triggert haar om dieper in de geschiedenis van Pencraw Hill te duiken. Ze voelt een enorme aantrekkingskracht tot alles wat met het huis te maken heeft. Lorna komt te weten dat de vrouw des huizes het huis niet meer kan onderhouden en hard geld nodig heeft om er te kunnen blijven wonen. Het is nu voor het eerst sinds heel wat jaren dat de deuren opengaan en het huis zijn geheimen langzaamaan bloot geeft.

Eve Chase schrijft het liefs over families die ondanks tegenslagen weten te overleven, en over grote oude huizen die geheimen herbergen binnen hun afbrokkelende muren. Het huis op de heuvel is haar debuutroman en is zo’n verhaal. De auteur is getrouwd en woont met haar man en drie jonge kinderen in Engeland.

Het verhaal bestrijkt twee periodes met ruim dertig jaar verschil. En zoals iedere – al is het maar een beetje – ervaren lezer zal verwachten hebben deze twee periodes alles met elkaar te maken. Er wordt langzaam toegewerkt naar de geheimen in dit verhaal. Sommige verhaallijnen zijn voorspelbaar, maar niet alles zie je aankomen. Het huis op de heuvel bevat sprekende personages die zo goed omschreven worden dat ze voor mij echt begonnen te leven tijdens het lezen. Het verhaal gaat flink de diepte in en mede daardoor is het een meeslepend boek geworden.

Eve Chase heeft een boek geschreven wat mij heel erg doet denken aan de stijl van collega-auteur Santa Montefiore. Het is een ontzettend mooi, maar ook tragisch en melancholisch verhaal met een gelukkig en bevredigend einde.

Het huis op de heuvel is een betoverende roman over een hechte familie die verscheurd wordt door een tragisch ongeluk. In de jaren daarna nemen hun levens niet altijd gewenste wendingen en worden er soms keuzes gemaakt, waarvan de gevolgen ruim dertig jaar later nog merkbaar zijn. Maar het is niet alleen kommer en kwel wat men meemaakt. Liefde – hoe onmogelijk het soms ook lijkt – overwint bijna alles.

Eindoordeel ****

Auteur: Eve Chase
Titel: Het huis op de heuvel
Genre: Roman
Uitgeverij: Boekerij
Datum: januari 2016
ISBN: 9789022575635
Aantal pagina’s: 365

Met dank aan uitgever Maaike le Noble voor het recensie-exemplaar.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 31 januari 2016 in **** sterren, Recensie, Roman

 

Tags: , , , , , ,

John Burley – Langzaam, sterf langzaam ☆☆

langzaam, sterf langzaam

Ben Stevenson werkt als patholoog-anatoom in het plaatsje Wintersville. De rust in het gemoedelijke dorp wordt verstoord als er een middelbare scholier wordt vermoord. De jongen is gruwelijk verminkt door steek- en bijtwonden. Aan Ben de taak om het lichaam van de jongen te onderzoeken op aanwijzingen.

Ben heeft zelf twee zoons, waarvan de oudste dezelfde leeftijd heeft als het slachtoffer. Ben is er nu meer op gebrand om de jongens te beschermen tegen kwaad van buitenaf wat voor wrijving tussen hem en zijn vrouw zorgt. Thomas kan er niet zo goed mee omgaan dat zijn vader hem nu zo strak houdt. Ondanks dat er hierover ruzies zijn trekt Thomas zijn eigen plan en sneakt in het weekend ’s nachts weg om naar een feest van zijn vrienden te gaan. Maar dan neemt de nacht een verschrikkelijke wending.

Het is een aantal weken na de eerste moord en er wordt weer een slachtoffer gevonden. Deze keer is het een meisje. Ze is verminkt en voor dood achtergelaten door de moordenaar, maar tegen alle verwachting in overleeft zij het ternauwernood. Het is gelijk duidelijk dat het om dezelfde dader gaat. De politie probeert, samen met Ben, meer over de dader en zijn werkwijze te weten te komen, maar zij herinnert zich jammergenoeg niks meer.

De klok tikt en het is wachten op het volgende slachtoffer. De dader heeft maar één doel en dat is de dood bij zijn prooi zo lang mogelijk te laten duren.

John Burley is een Amerikaanse schrijver. Hij studeerde geneeskunde in Chicago en werkt als Spoedeisende Hulp-arts in het noorden van Californië, waar hij woont met zijn gezin. Voor zijn debuutthriller Langzaam, sterf langzaam ontving de auteur de National Black Ribbon Award van de Literary Guild, de prijs voor origineel, nieuw talent in het thrillergenre.

Langzaam, sterf langzaam begint veelbelovend met een spectaculair proloog. Vervolgens valt de rest van het boek daarbij in het niet. Als het begin van het verhaal dan nog op gang moet komen kan ik daar nog wel inkomen. Maar dit verhaal komt pas op gang in het allerlaatste hoofdstuk. Als dit boek een maaltijd zou zijn zou er veel aandacht aan de amuse besteed zijn, maar is het voor- en hoofdgerecht verwaarloosd. De nadruk ligt meer op bijgerechtjes. Het toetje mag er dan wel weer zijn, maar is veel te laat opgediend en bestaat uit niets meer dan één hap. Kortom…je smaakpapillen leken uitgedaagd te gaan worden, maar je hebt nog steeds honger.

Op de proloog na lezen we niet meer uit het perspectief van de moordenaar, wat zo’n enorme pre voor het verhaal had kunnen zijn. Waarom alleen in de proloog? Het boek is meer een uiteenzetting van gesprekken tussen een groep scholieren onderling en de familiedynamiek van de Stevensons. De personages die voorbij komen in het verhaal – en dan met name de jongeren – worden wat mij betreft niet adequaat neergezet. Zij hebben gesprekken die veel te ouwelijk zijn voor die leeftijd. Ook de reacties van een aantal volwassen personages op het gebeuren komen niet overeen met de werkelijkheid of zijn soms zelfs naïef te noemen.

Langzaam, sterf langzaam is een teleurstellend boek gebleken door een heel groot gebrek aan spanning en geloofwaardigheid. De gesprekken en reacties van de personages worden niet adequaat neergezet en de schrijfstijl van de John Burley komt erg amateuristisch over.

Eindoordeel **

Auteur: John Burley
Titel: Langzaam, sterf langzaam
Genre: Thriller
Uitgeverij: Harper Collins
Datum: januari 2016
ISBN: 9789402704709
Aantal pagina’s: 346

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 25 januari 2016 in ** sterren, Recensie, Thriller

 

Tags: , , , , ,