Noah Hawley – Voor de val ☆☆☆

voor de val

 

Een privévliegtuig, met aan boord tien personen, stort vlak bij de kust van New York neer. Het vliegtuig was net vanuit Martha’s Vineyard opgestegen toen het ruim een kwartier daarna neerstortte.

Scott Burroughs komt bij in een kolkende zee met nog delen van het brandend wrak om hem heen. Hij kan zich niet herinneren wat er gebeurd is, maar weet dat hij zo snel mogelijk land moet zien te vinden. Al snel ontdekt hij dat er nog een overlevende is, het vierjarige zoontje JJ van een van de echtparen aan boord. Met flink wat zwemervaring weet Scott het bijna onmogelijke voor elkaar te krijgen. Na acht uur zwemmen bereikt hij totaal uitgeput de kust. Scott wordt in de pers als held onthaald, maar vindt de aandacht maar niks.

“Zou het vliegtuig door de klap op het water uit elkaar zijn gevlogen? Of is dat al tijdens de val gebeurd en zijn de passagiers eruit geslingerd? Hij zou dat moeten weten, maar zijn geheugen is dichtgeslibd met onontcijfbare fragmenten, beelden zonder volgorde, en op dit moment heeft hij geen tijd om daar iets aan te doen.”

Het onderzoek komt snel op gang. Scott en JJ hebben geen herinneringen aan wat er gebeurd is, dus daar hebben ze niks aan. Aan boord zaten twee invloedrijke mannen met hun gezin. Al snel rijst de vraag of de crash een ongeluk was of dat er opzet in het spel is.

Noah Hawley (1967) is een Amerikaanse auteur, scenarioschrijver en producent. Hij heeft vier romans op zijn naam staan en was als schrijver en producent betrokken bij onder andere de succesvolle tv-serie Bones. Momenteel is Hawley uitvoerend producent en schrijver van de bekroonde tv-serie Fargo.

Vooraf kreeg ik de indruk dat dit verhaal over een bijzondere vriendschap tussen een volwassen man en een vierjarige jongen zou gaan die door een tragisch ongeval op elkaars pad komen. In die zin heeft het verhaal totaal niet aan mijn verwachtingen voldaan. Dit draadje neemt maar een klein deel van het verhaal in. Voor de val gaat meer over wat er gebeurd is en gaat op bijna zakelijke wijze de diepte in om hier achter te komen.

De hoofdstukken wisselen tussen heden en verleden. In het heden is een groot onderzoeksteam belast met het onderzoek naar wat er gebeurd. is. Er zijn meerdere scenario’s denkbaar, van ongeluk of moedwillige sabotage tot terroristische aanslag. Pas op het einde wordt duidelijk wat de reden van de crash is geweest. Met de hoofdstukken die in het verleden spelen worden de verschillende personages en hun levens beschreven.

Technisch gezien is het verhaal goed geschreven. Het is goed opgebouwd en afgewerkt. We lezen het verhaal vanuit verschillende personages wat ik vaak een pre vind. Het moge duidelijk zijn dat Noah Hawley veel ervaring heeft met schrijven, maar ik miste een belangrijk facet tijdens het lezen en dat is ‘gevoel’. Dit boek heeft bij mij geen gevoelige snaar geraakt. De personages raakten mij niet en ook de verhaallijn van de beloofde ‘vriendschap’ wist mij niet te bekoren.

In Voor de val worden we meegenomen op een zoektocht naar wat er met het vliegtuig gebeurd is. Om tot het antwoord te komen worden de levens van alle passagiers onder de loep genomen. Er zijn meerdere scenario’s denkbaar en de lezer blijft lang gissen.

 

Eindoordeel ***

 

Titel: Voor de val
Auteur: Noah Hawley
Genre: Roman
Uitgeverij: Boekerij
Datum: juni 2016
ISBN: 9789022576144
Pagina’s: 400

 

Haro Kraak – Lekhoofd ☆☆☆☆

lekhoofd

 

“Alle indrukken van buitenaf die ik via mijn zintuigen omzette naar ervaringen binnenin, vloeiden door een grijs weefsel achter mijn oren. En daar was kortsluiting ontstaan. Er waren nieuwe verbindingen gelegd, verbindingen die ongewenst waren. Het waren er teveel en ze sloten niet goed op elkaar aan.”

Noah Kremer heeft al veel meegemaakt in zijn jonge leven. Als kind ontdekt hij dat hij bepaalde prikkels anders ervaart dan dat andere leeftijdsgenoten dit doen. Noah kan geluiden proeven en letters en cijfers in kleuren zien. Tot zijn opluchting ontdekt hij jaren later dat deze aandoening een naam heeft, namelijk synesthesie, en dat hij niet alleen is.

Gevolg is wel dat de meeste kinderen hem maar vreemd vinden en dat hij veel gepest wordt. Zijn ouders hebben het maar druk met hun werk en met het in stand houden van hun huwelijk en hebben weinig oog voor hun twee kinderen, waardoor Noah er redelijk alleen voor staat.

Op de middelbare school ontmoet Noah Teun. Er ontstaat een hele bijzondere vriendschap tussen de twee. Voor het eerst wordt Noah niet veroordeeld om zijn gekke fratsen. In de jaren die volgen gaan ze samen op een zintuigelijke ontdekkingstocht. Naast hun beperkingen zijn het ook doodgewone pubers die van alles uit proberen wat bij hun leeftijd past.

Nu is Noah bijna zeventien en is hij opgenomen in een instelling ter revalidatie. Zijn medische toestand en de intensieve behandeling die hij krijgt zorgen voor een terugblik op het verleden.

Haro Kraak (1986) studeerde sociologie en journalistiek in Amsterdam. Hij is verslaggever en tv-recensent bij De Volkskrant en schrijft over media, populaire cultuur en literatuur. Kraak publiceerde korte verhalen in verschillende literaire tijdschriften en op de website van De Optimist. Lekhoofd is zijn debuutroman.

Lekhoofd leest als een trein, het boek is niet heel dik, en de duidelijk te volgen schrijftaal zorgt ervoor dat je zo door het boek heen bent. Het verhaal kent een kleine setting en bevat maar weinig personages. Het is een overzichtelijk geheel. Er is meer met Noah aan de hand dan zijn synesthesie, dit wordt duidelijk naarmate het verhaal vordert.

Haro Kraak heeft veel aandacht besteed aan het verdiepen van de personages. De ouders van Noah hebben een bijzondere dynamiek. Hun huwelijk wankelt en ze doen krampachtig en ontwijkend. Dit heeft ook weer invloed op Noah en zijn zusje. De gesprekken die Noah en Teun hebben springen uit het verhaal wat mij betreft. Deze passages vind ik heel gaaf beschreven en erg beeldend en overtuigend.

De manier waarop hoofdpersonage Noah prikkels beleeft wordt zo duidelijk en concreet beschreven door de auteur, dat ik mij als het ware kon indenken hoe Noah alles beleeft. De vriendschap tussen de jongens wordt heel natuurlijk en overtuigend gebracht. Gelukkig ligt in het verhaal niet alleen de nadruk op het ‘afwijkende’ van Noah, maar is dit mooi verweven met ‘normale’ leeftijdsontwikkelingen, dit maakt het tot een overtuigend geheel.

Lekhoofd is een hele pure en aandoenlijke roman over een bijzondere jongen die in het leven tegen een aantal beperkingen aanloopt en daarmee moeten leren omgaan. Dit boek is een reis door zijn verleden en van de mensen om hem heen.

 

Eindoordeel ****

 

Titel: Lekhoofd
Auteur: Haro Kraak
Genre: Roman
Uitgeverij: Atlas Contact
Datum: september 2016
ISBN: 9789025447410
Pagina’s: 232

 

Dit boek heb ik vooruit mogen lezen voor De Club van Echte Lezers van Uitgeverij Atlas Contact.

Agnita de Ranitz – De vrouw op het perron ☆☆☆☆

de vrouw op het perron

 

“De vrouw die tegenover haar stond, leek als twee druppels water op haar. (…) Het was haar spiegelbeeld.”

Op het station van Delft loopt Cornelia een vrouw tegen het lijf die precies op haar lijkt. Het is haar evenbeeld en ze dragen zelfs dezelfde kleding. Cornelia probeert de vrouw te achtervolgen om haar aan te spreken, maar ze raakt haar kwijt in de menigte.

Cornelia kan er maar niet over uit wat er gebeurd is. Ze weet dat ze een tweelingzusje heeft, maar zij is een paar dagen na hun geboorte overleden, dus zij kan het niet zijn, toch?

Cornelia wil thuis haar verhaal kwijt, maar haar man Henk is vaker niet thuis dan wel. En als hij thuis is behandelt hij haar heel erg bot. Ze wacht op het goede moment om het aan haar vader te vertellen en vragen te stellen, maar ze wil geen nare herinneringen oproepen. Een goede vriendin van Cornelia besluit haar te helpen in de zoektocht naar de vrouw van het perron.

“‘U moet proberen ervan af te zien uw zuster overal te zoeken.’
‘Ik kan het zoeken niet laten, ik zal mijn andere helft vinden'”.

Agnita de Ranitz (1952) volgde een opleiding kunstgeschiedenis aan de Ecole du Louvre in Parijs. Na haar huwelijk in 1978 bleef zij in Frankrijk wonen; de laatste 15 jaar is zij actief als gemeenteraadslid. Hoewel Frankrijk al bijna veertig jaar haar thuis is, komt Agnita nog geregeld en met veel plezier in Nederland. Zij aarzelde dan ook niet om dit boek te laten afspelen in de omgeving waar zij haar jeugd doorbracht.

De vrouw op het perron is het debuutroman van de auteur. De inspiratie voor dit verhaal haalde ze uit een krantenartikel, waarin een oproep stond van een oudere dame die op zoek was naar haar tweelingzus.

Dit boek heeft weinig personages. Het draait echt om Cornelia en haar reactie op het zien van de vrouw op het perron. Cornelia is een hele lieve, wat naïeve vrouw, die geen vlieg kwaad doet. Het is schrijnend om te lezen hoe ze door haar man Henk behandeld wordt. Als lezer gun je haar een verzetje en hoop je dat er een mooie hereniging met de vrouw van het perron volgt.

Er zijn een aantal hoofdstukken die schuingedrukt zijn. Daarin volgen we een oudere zieke dame die iets op haar kerfstok heeft. Wat dat is wordt aan het einde van het boek duidelijk.

Het verhaal bevat veel dialogen die af en toe wat gekunsteld overkomen. Deze dialogen zijn er duidelijk om de lezer wat over te brengen, maar komen niet over als natuurlijke conversaties. De tempo van het verhaal is niet hoog, maar dat is niet storend.

De vrouw op het perron is heel aandoenlijk verhaal en een trip down memory lane voor de hoofdpersonages. Heel langzaam wordt de lezer voorbereid op wie de vrouw op het perron is en wat er aan vooraf is gegaan. Het verhaal speelt zich af in de jaren ’60 in Den Haag en in Rotterdam. Maar de personages grijpen ook regelmatig terug naar ervaringen uit het verleden. Er komt ook een stukje geschiedenis voorbij van de paardenwagens en trams. Dit boek zal zeker ook de mensen aanspreken die rond die tijd daar zijn opgegroeid.

 

Eindoordeel ****

 

Titel: De vrouw op het perron
Auteur: Agnita de Ranitz
Genre: Roman
Uitgeverij: Brevier
Datum: februari 2016
ISBN: 9789491583827
Pagina’s: 240

Zeruya Shalev – Pijn ☆☆☆☆

pijn website

Iris is werkzaam als directrice op een basisschool in Jeruzalem. Tien jaar geleden was zij een van de slachtoffers van een terroristische aanslag en raakte zwaargewond. De dokters hebben haar opgelapt, maar ze heeft nog steeds veel fysieke pijn. Iris leidt een redelijk stabiel leven met haar man Micki en kinderen Alma en Omer.

Het leven van Iris neemt een bijzondere wending als zij tijdens een bezoek in het ziekenhuis haar oude jeugdliefde weer ziet. Eitan was haar eerste en grootste liefde, maar kort na het overlijden van zijn moeder heeft hij Iris verlaten. Iris was hier helemaal kapot van. Het weerzien met hem maakt een hoop gevoelens bij haar los. Eitan laat duidelijk merken dat hij blij is haar weer te zien en betuigt zijn spijt. Alle gevoelens steken weer de kop op en ze willen zich daar beiden volledig aan overgeven, maar Iris heeft haar gezin.

Ondertussen heeft Iris ook steeds meer zorgen om Alma die sinds kort op zichzelf woont in Tel Aviv. Haar bereiken de geruchten dat Alma zich vreemd gedraagt. Micki doet er heel nonchalant over, aan hem heeft ze dan ook niets. Maar Iris besluit de onderste steen boven te halen, want zij is bang haar dochter kwijt te raken. Dan blijkt dat Alma stabiliteit nodig heeft en dat kan Iris haar niet bieden als ze doorgaat met Eitan. Maar niet iedere liefde overwint alles…

Zeruya Shalev (1959) is geboren in kibboets Kinneret in Israël. Ze studeerde Bijbelwetenschappen in Jeruzalem, waar ze momenteel als schrijfster en redactrice werkzaam is en met haar gezin woont. Haar romans zijn stuk voor stuk internationale bestsellers geworden en bereikten een oplage van meer dan vijf miljoen exemplaren. Haar werk is in meer dan twintig talen vertaald. Shalev overleefde zelf net zo’n terreuraanslag als ze in deze roman beschrijft.

Pijn is mijn kennismaking met deze auteur en is redelijk buiten de comfortzone van wat ik normaal gesproken lees. Het voordeel is dat je voor aangename leesverrassingen komt te staan en dat is in dit geval ook van toepassing. Dit boek heeft mij van het begin tot het einde geboeid. De auteur heeft een hele mooie, bijna poëtische, schrijfstijl. Het boek staat bol van mooie uitspraken en beschrijvingen.

“We plegen bedrog met woorden, misschien is dat erger dan overspel, we plegen bedrog met woorden en die straffen ons.”

Zeruya Shalev neemt ons op overtuigende wijze mee in de tweestrijd waarin Iris zich bevindt. Gaat ze voor haar grote liefde en zet ze daarmee alles op het spel wat ze in loop der jaren heeft opgebouwd of kiest ze toch voor Micki en haar gezin.

“De liefde heeft vele gezichten, zegt Iris, soms is hij van het leven afgekoppeld, als een vlieger zonder touw, je weet dat hij aan de hemel zweeft, maar je probeert hem niet vast te houden, om te voorkomen dat je andere dingen die belangrijker zijn laat vallen.”

Pijn bestaat uit meerdere verhaallijnen. Naast de opnieuw oplaaiende liefde tussen Iris en Eitan lezen we ook over Alma die afdwaalt en onder invloed van een charlatan komt te staan. Maar ook de gezinsdynamiek komt uitgebreid aan bod.

Al deze verhalen omvatten pijn in de breedste zin van het woord. Fysieke pijn door wonden, pijn om het verlies van een grote liefde, pijn door zorgen om gezin en familie, pijn door (mis)communicatie en verwijten, pijn door keuzes moeten maken. Wat dat betreft dekt de titel van het boek de volledige lading. Zeruya Shalev beschrijft dit allemaal ontzettend intens, echt alles wat zij schrijft komt binnen.

 

Eindoordeel ****

 

Titel: Pijn

Auteur: Zeruya Shalev

Genre: Roman

Uitgeverij: Cossee

Datum: april 2016

ISBN: 9789059366442

Aantal pagina’s: 351

Ellen Lina – Sky ☆☆☆☆

sky

Elisa was zestien jaar toen zij moeder werd van haar dochter Sky. De vader – Julian – heeft hen kort na de geboorte verlaten. Elisa heeft Sky altijd verteld dat Julian nooit van haar bestaan heeft afgeweten.

Als alleenstaande tienermoeder heeft Elisa het niet makkelijk gehad met het opvoeden van haar dochter. Gelukkig heeft ze altijd veel steun gehad aan haar ouders, vrienden en buren, maar een vaderfiguur hebben zij altijd gemist. Elisa is zo beschadigd geraakt door het vertrek van Julian dat ze kampt met bindingsangst en nooit meer een normale relatie met een man heeft durven aangaan.

Sky is – net als haar vader – hoogbegaafd en een einzelgänger. Ze loopt er steeds meer tegenaan dat ze geen sociaal leven heeft. Sky is dan ook erg gelukkig als ze via het internet een jongen leert kennen die wel heel erg lief is voor haar. Elisa vertrouwt het niet, maar Sky is ervan overtuigd dat het een goede jongen is.

Sky begint ondertussen steeds nieuwsgieriger te worden naar haar vader en stelt veel vragen over hem aan haar moeder. Maar Elisa is hier niet happig op, omdat ze Sky wil beschermen en haar eigenlijk ook nooit de waarheid heeft verteld.

Maar dan wordt Sky slachtoffer van een heftige gebeurtenis, waarop zij een wanhopige beslissing neemt. Julian komt hierachter en wil het contact met zijn dochter en Elisa herstellen. Maar dit gaat niet zonder slag of stoot. Zijn zij in staat om elkaar na zoveel jaren nog te vergeven?

Ellen Lina (1983) werd geboren in Arnhem. Na de middelbare school volgde ze de PABO en werd docente op een basisschool. Vanwege het werk van haar man, die piloot is, woont ze sinds enige jaren in Willemstad op Curaçao. Ze heeft twee zoontjes. Eerder verschenen boeken van de auteur zijn Vasthouden! (2011) en Ooit zal ik je weer zien (2013).

“Ik heb geleerd over een vogel in een kooitje, die opgesloten zit en eigenlijk naar buiten wil. Hij ruikt de buitenlucht, hij ziet zijn vrienden vliegen in de lucht, vrij en gelukkig, maar het is voor hem onmogelijk om daaraan deel te nemen en zijn gevangenschap maakt hem depressief en verdrietig. Hij heeft zelf de sleutel, hij is de enige die het deurtje van de kooi kan openmaken, maar het lukt hem niet, terwijl hij zo graag wil vliegen.”

Deze quote uit Sky vind ik heel mooi van toepassing op het verhaal en op het leven. Vaak zijn we ons er niet van bewust dat we veel zelf in de hand hebben. We hebben geen invloed op wat andere mensen doen, maar we kunnen wel zelf kiezen hoe we met bepaalde situaties omgaan en hoe we reageren. Dit is ook van toepassing op de situatie waarin Elisa, Sky en ook Julian zich in bevinden. Zij beperken zichzelf en kunnen alleen zelf bepaalde patronen doorbreken en kiezen voor geluk en vrijheid, ondanks eerdere nare ervaringen.

Ellen Lina heeft met Sky, Elisa en Julian drie hele interessante personages bedacht. Zij worden uitgebreid beschreven en we leren veel over hun leven en denkwijzen. Hun verhalen zijn uit het leven gegrepen en worden erg overtuigend gebracht. De interactie tussen Elisa en Julian is ook een aansprekende verhaallijn. Ik kon mij in beide personages inleven.

Sky is een gevoelig verhaal met aangrijpende thema’s, maar het is geen zware kost. De schrijfstijl van de auteur is heel toegankelijk en makkelijk te volgen. Misschien raakte dit verhaal mij des te meer, omdat ik zelf moeder ben van een dochter. Wat Sky meemaakt in het boek is iets waar je je kinderen tegen wil beschermen. Ellen Rina heeft mij flink weten te raken met dit verhaal. Het is puur gevoel wat van de bladzijdes afspat.

 

Eindoordeel ****

 

Titel: Sky

Auteur: Ellen Lina

Genre: Roman

Uitgeverij: Ellessy

Datum: november 2015

ISBN: 9789086602964

Aantal pagina’s: 328

Anne Eekhout – Op een nacht ☆☆☆☆☆

op een nacht goed

James leeft in twee werelden. Of eigenlijk zit hij gevangen in twee werelden, gevangen door angst.

Als James wakker is bevindt hij zich in een gebouw, afgezonderd in een bijna kale cel. Hij probeert grip te krijgen op zijn omgeving en wat werkelijkheid is, maar hij ervaart bijna alleen maar ondraaglijk lijden door zijn wirwar aan gedachten.

Als James slaapt leeft hij een leven samen met Ana en hun 7-jarige dochter Penelope. Hun huwelijk staat onder hoogspanning door de continue aanwezige angst van James dat er iets met zijn dochter gebeurt. Ana trekt het niet langer en besluit om bij hem weg te gaan. Maar dan wordt de angst van James werkelijkheid als Penelope verdwijnt. James en Ana zijn er stuk van en hun leven verliest alle zingeving. James gaat op zoek naar zijn dochter.

Anne Eekhout (1981) debuteerde in 2014 met haar roman Dogma. Zij heeft er acht jaar over gedaan om dit boek af te krijgen. Haar debuutroman werd genomineerd voor de Bronzen Uil en kwam op de longlist van de AKO-literatuurprijs. Over haar tweede roman Op een nacht heeft ze aanzienlijk korter gedaan, een nette twee jaar.

Twee jaar geleden las ik al het debuut van Anne Eekhout. Ik lees heel veel boeken, zo’n honderd per jaar, maar Dogma is mij altijd goed bijgebleven. Als je zoveel leest als ik moet een verhaal goed onderscheidend zijn, want anders is de kans groot dat het naar de achtergrond verdwijnt. De schrijfstijl van Anne pakte mij gelijk. Zonder nu teveel in te gaan op haar vorige boek, vond ik het gekozen thema van een groep vrienden, een samen bekokstoofde suïcide en een documentaire heel gaaf en niet voor de hand liggend.

Toen ik de aankondiging van Op een nacht zag twijfelde ik geen moment. Dat boek moest ik gaan kopen. Een leuk extraatje is dat de auteur ook nog eens een ludieke actie bedacht heeft om haar nieuwe boek onder de aandacht te brengen. Met een bed reist zij door het land, met de cover van haar boek op een dekbedovertrek, en kan je bij haar in bed komen liggen, terwijl zij een stukje uit haar boek voorleest. Ik kon het natuurlijk niet laten om even bij haar in bed te kruipen en alvast een voorproefje van het verhaal te krijgen.

Op een nacht bestaat uit drie delen; het verhaal van James, het verhaal van Ana en het verhaal van Penelope. Alle drie de personages worden heel duidelijk neergezet. Anne Eekhout balanceert met het verhaal van James continue op de grens van werkelijkheid en wat zijn hersenen hem wijsmaken. De situatie is net een grote nachtmerrie waarin hij zich bevindt. Het verhaal van Ana is er ook een van wanhoop, het niet om weten te gaan met de angsten van haar man, maar ook zijzelf is niet smetteloos. Het verhaal van Penelope is een sprong in de tijd, want inmiddels is zij 21 jaar. We lezen wat alles voor invloed heeft gehad en nog steeds heeft op haar leven. Dit boek krijgt zoveel meer lading met zich mee door het uit het oogpunt van de verschillende hoofdpersonages te lezen.

Voor de meeste ouders zal de angst dat er iets met je kind gebeurt een herkenning zijn. Met dit boek wordt dat onderwerp nog eens onder een vergrootglas gelegd, maar wel op zo’n manier dat het overtuigend overkomt, hoe absurd de gedachten en keuzes van James vaak ook zijn. Dit verhaal levert dan ook nergens in op geloofwaardigheid.

De boeken van Anne Eekhout staan garant voor originele verhalen met veel diepgang en personages waar het gevoel vanaf druipt. Zij zoekt de wat meer donkere onderwerpen op die voor weinig mensen alledaags, maar wel herkenbaar zijn. Er zijn wat mij betreft twee woorden die de boeken van deze auteur omschrijven; subliem en geniaal. Mijn voorspelling (en hoop en gunnen) is dan ook dat Op een nacht veel dichterbij een literaire prijs gaat komen en er misschien zelfs wel een gaat winnen.

 

Eindoordeel *****

 

Titel: Op een nacht

Auteur: Anne Eekhout

Genre: Roman

Uitgeverij: De Arbeiderspers

Datum: maart 2016

ISBN: 9789029505697

Aantal pagina’s: 286

Monica Wood – Een buitengewoon gewoon leven ☆☆☆

een buiten gewoon goed

De 104-jarige Ona Vitkus bloeit helemaal op door de wekelijkse bezoekjes van een 11-jarige jongen. De jongen zit bij de scouting en doet elke week klusjes voor Ona. Tijdens die zaterdagen ontstaat er een speciale band tussen de twee. Hij vertelt haar alles over zijn passie voor wereldrecords en zij vertelt hem haar levensverhaal in het kader van een schoolopdracht.

Na een aantal zaterdagen stoppen de bezoekjes van de jongen ineens. Ona snapt er niets van, maar laat het verder maar gaan. Dan staat op een dag Quinn – de vader van de jongen – op de stoep. Hij vertelt haar dat hij de klusjes komt afmaken van zijn zoon. De jongen blijkt namelijk onverwachts te zijn overleden.

Quinn is weinig betrokken geweest bij de opvoeding van zijn zoon. Sterker nog, hij vond de jongen maar vreemd gedrag vertonen en kon daar niet mee omgaan. Hij is twee keer gescheiden van de moeder van de jongen en was vaker op pad voor optredens met zijn band dan dat hij thuis was. Nu is het te laat om nog een vader-zoon relatie op te bouwen met de jongen. Iets wat Quinn heel erg dwars zit.

In eerste instantie vinden Ona en Quinn elkaar maar vreemd, maar er ontstaat een steeds hechtere band tussen de twee. Het leven en de dood van de jongen zorgen ervoor dat ze beiden weer een persoonlijk doel voor ogen hebben, met de wensen van de jongen als herinnering. Zijn dromen moeten uitkomen.

Monica Wood is een bestsellerauteur die meerdere awards heeft gewonnen. Ze is geboren in Maine, New England, en komt uit een Ierse katholieke familie. Ze heeft gewerkt in een verzorgingshuis voordat ze fulltime schrijver werd. Ook is ze zangeres, en heeft vele jaren door New England met een jazz-, country-, pop- en gospelrepertoire opgetreden.

Een buitengewoon gewoon leven wordt op verschillende manieren gebracht door Monica Wood. Naast het gewone verhaal krijgen we tussendoor lijstjes met verschillende wereldrecords te lezen en de antwoorden die Ona geeft op het interview dat de jongen met haar houdt.

Het boek leest makkelijk weg, maar heeft mij niet non-stop weten te boeien. Er waren momenten dat ik gegrepen werd door de aandoenlijkheid van het verhaal, maar daar tegenover staan ook momenten dat het mij te saai werd. Ona en Quinn waren voor mij de meest aantrekkelijke en opvallende personages. Zij worden levendig beschreven.

De jongen zelf komt maar weinig aan bod in het boek. Hij overlijdt al in het begin. Wat we over hem te lezen krijgen schept een beeld van een hele aparte jongen met bijzondere denkwijzen, die in ieder geval anders in het leven staat dan andere jongeren van zijn leeftijd. Wat mij betreft had de ontwikkeling van de vriendschap met Ona en zijn invloed op haar meer aan bod ogen komen. Ik had meer vanuit zijn gedachtegang willen lezen.

Een buitengewoon gewoon leven is een aandoenlijke roman over een aantal mensen van verschillende leeftijden die allen hun eigen gedachten over het leven hebben. De invloed van de  jongen op hun levens staat centraal. Hij heeft in allen iets aangewakkerd en dit zorgt voor onverwachtse gebeurtenissen en avonturen.

 

Eindoordeel ***

 

Titel: Een buitengewoon gewoon leven

Auteur: Monica Wood

Genre: Roman

Uitgeverij: Karakter

Datum: februari 2016

ISBN: 9789045210056

Aantal pagina’s: 384