E.O. Chirovici – Boek der spiegels ☆☆☆☆

wp-1484248069655.png

” Toen ik vertrok, dacht ik dat ik de afloop van dat oude verhaal nooit te weten zou komen. Los van wat Richard had willen onthullen, leek het alsof hij zijn geheim uiteindelijk met zich mee het graf in zou nemen.”

Literair agent Peter Katz krijgt op een dag een mail van Richard Flynn. Deze vraagt hem het eerste deel van zijn manuscript, genaamd Boek der spiegels, te lezen. In een begeleidende brief staat dat Richard zijn verhaal wil vertellen over zijn ontmoeting met professor Joseph Wieder en wat er daarna gebeurde.

In 1987 studeerde Richard aan Princeton. Hij werd verliefd op Laura Baines en zij stelde hem voor aan haar mentor Joseph Wieder, een vooraanstaande hoogleraar aan de universiteit. De professor hield zich bezig met geheime psychologische experimenten en was van plan om heel binnenkort een opzienbarend boek uit te brengen, maar voordat hij dit boek kon afmaken werd hij vermoord.

Nadat Peter het eerste deel van het manuscript gelezen heeft is hij benieuwd naar de rest en probeert contact op te nemen met Richard. Maar hij kan hem maar niet bereiken. Peter komt er al snel achter dat Richard terminaal ziek is en inmiddels niet meer aanspreekbaar is. Zijn partner weet niet waar de rest van het manuscript is, waarop Peter journalist John Keller inschakelt om te reconstrueren wat er in de laatste dagen voor de moord gebeurd is.

“Een halfuur later, kijkend naar het overzicht dat ik had geschetst, kwam ik tot de conclusie dat ik in feite in een soort doolhof was beland. Ik was op zoek gegaan naar het boek van Richard Flynn, en dat had ik niet alleen niet gevonden, maar ik was ook nog eens bedolven onder een berg details over mensen en gebeurtenissen die maar niet tot een coherent beeld wilden samenvloeien.”


E.O (Eugen Ovidiu) Chirovici (1964) is geboren in een stadje in het zuiden van Transsylvanië, Roemenië. Vanaf zijn tiende schrijft hij al verhalen. In zijn eigen land publiceerde hij al vijftien van zijn verhalen. Vier jaar geleden is hij verhuisd naar het buitenland. De afgelopen jaren heeft hij aan Boek der spiegels gewerkt, zijn eerste Engelstalige boek. Dit boek zal in maar liefst 38 landen verschijnen.


Boek der spiegels bestaat uit drie delen. Deel één is geschreven vanuit literair agent Peter Katz, deel twee vanuit journalist John Keller en deel drie vanuit oud-rechercheur Roy Freeman. Allen zijn vastberaden in het uitzoeken naar wat er de nacht van de moord gebeurd is, waarom het gebeurd is en wie het gedaan heeft.

E.O. Chirovici mag in eigen land al aardig wat boeken uitgebracht hebben, maar op internationaal niveau is hij een nieuwe speler in het veld. Ik kan me niet herinneren eerder iets van een Roemeense schrijver gelezen te hebben, dus dat vind ik al een leuke primeur.

De auteur heeft een makkelijk te volgen en aansprekende schrijfstijl. Het boek bestaat uit korte hoofdstukken. Chirovici werkt langzaam toe naar het hoe en waarom en zet ons regelmatig op het verkeerde been. Het boek speelt zich af in het heden en door een aantal personages wordt verteld over het verleden.

De meest interessante verhaallijn vond ik de vertellingen over de verstandshouding tussen Richard, Laura en de professor. Tijdens de terugblikken naar het verleden is het continue afvragen wie er de waarheid spreekt en wie niet, want er wordt volop gelogen en verdraaid.

Boek der spiegels is een fascinerend thriller. Het doet me denken aan een klassieke detective, maar dan met ‘normale’ burgers die onderzoeken. Er zijn meerdere personages met een mogelijk motief die één voor één afgestreept kunnen worden en soms toch weer in beeld komen. Eigenlijk is niks zeker tot het einde. Dit boek is niet alleen een whodunit, maar ook een whydunit.

 

Eindoordeel ☆☆☆☆


Titel: Boek der spiegels
Auteur: E.O. Chirovici
Genre: Thriller
Uitgeverij: AW Bruna
Datum: januari 2017
ISBN: 9789400507333
Pagina’s: 311


WINACTIE AW BRUNA | HET SPEL KLUEDO

Er is iemand vermoord! Wie was het, welk wapen werd er gebruikt en waar vond de moord plaats? Als extra element in deze blogtour voegen wij een win-actie toe. Kun jij raden wat er is gebeurd? Naast de gebruikelijke recensie verklapt iedere blogger één locatie, personage of moordwapen die NIET betrokken zijn bij het Kluedo dilemma. Op deze manier kun jij iedere dag een optie afstrepen tot het juiste antwoord overblijft! De eerste vijf lezers die het juiste antwoord insturen winnen een exemplaar van Het boek der spiegels.

Spelregels

  1. Lezers mogen één keer raden per persoon.
  2. Let op: of de winnende combinatie ook in het boek voorkomt verklappen wij niet!
  3. Inzendingen kunnen naar: publiciteit@awbruna.nl
  4. De eerste vijf juiste antwoorden winnen een boek.

boek-der-spiegels-kluedo-tour

 

pistool-kluedo
aanwijzing

 


De deelnemende blogs:

18-jan Scriptgirl
19-jan Leestrein
20-jan Boeklovers
21-jan Nadinekuiper.com
22-jan De Nachtvlinders
23-jan De boekentrommel
24-jan Mixed Grill
25-jan Leestafel
26-jan Boekenbijlage
27-jan Coole suggesties
28-jan De perfecte buren
29-jan Samen lezen is leuker
30-jan Judith blogt solo
31-jan Stefanie leest

Alex Marwood – Waar is ze? ☆☆☆

wp-1482688277766.jpg


“Er gaat een rilling door de kamer. Ja, denk ik, jullie weten het allemaal. Jullie weten in elk geval íéts wat jullie voor de rest van de wereld verborgen willen houden.”

Sean geeft een feest om zijn vijftigste verjaardag te vieren. Hij handelt in vastgoed en gebruikt één van zijn recent opgeknapte woningen als locatie om dit te vieren. Sean heeft een aantal bevriende stellen uitgenodigd om dit weekend te komen feesten.

Sean is al twee keer getrouwd. Met zijn huidige vrouw Claire had hij een affaire toen hij nog getrouwd was met de vorige. Met Claire heeft hij tweeling Coco en Ruby van drie jaar gekregen. Uit zijn eerste huwelijk heeft hij twee oudere dochters, die tot zijn grote – niet hele aangename – verrassing ook aanwezig zijn dit feestweekend.

Het huwelijk van Sean en Claire staat al langere tijd onder spanning wat voor de nodige irritaties en ruzies zorgt. Sean heeft daarom extra zin om dit weekend eens even helemaal lekker los te gaan, met drank, drug en seks en alles wat bij een weekend met vrienden hoort. Hij zorgt er in ieder geval voor dat dit alles aanwezig is en dat mag wat geld kosten.

Maar het weekend eindigt met een tragische gebeurtenis, want Coco raakt vermist…en wordt niet meer gevonden. Claire was eerder al naar huis vertrokken na een fikse ruzie met Sean, maar heeft de kinderen achtergelaten. Dit is de definitieve klap geweest voor hun toch al verwoeste huwelijk. Claire trekt zich met Ruby terug en kiest voor een sober leven met z’n tweetjes.

Twaalf jaar later is Sean overleden. Een deel van zijn familie en vrienden komt bij elkaar voor de herdenkingsdienst en uitvaart. Dan blijkt dat wat er twaalf jaar geleden is gebeurd tussen hun in komt te staan. Langzaamaan ontvouwt zich het geheim van dat weekend en wat er met Coco is gebeurd. Maar men heeft liever niet dat dit bekend wordt en iemand is tot alles in staat om dat te voorkomen.

“Ik denk dat ze wel van de meisjes hield, maar uiteindelijk deed ze altijd wat hij wilde en bracht ze niet veel tijd met de kinderen door. Ik weet het niet. Misschien zijn rijke mensen zo, maar ik snap niet waarom je kinderen neemt als je ze toch niet wilt zien.”


Alex Marwood (1960) is het pseudoniem van de Britse auteur en journalist Serena Mackesy. In 2012 schreef ze haar thrillerdebuut Tweespalt.  Haar eerste twee thrillers werden met diverse prijzen bekroond en van beide boeken werden de filmrechten verkocht. Waar is ze? is de tweede vertaalde thriller van de auteur.


Waar is ze? is mijn kennismaking met het werk van de auteur. Dit boek is door de uitgever groots aangekondigd met kreten als “zoveel twists & turns dat je niet kan stoppen met lezen” en “verschrikkelijk spannend” en “sommige scènes zijn zo gruwelijk”, kortom een boek dat gelezen moet worden, want dat klinkt veelbelovend en helemaal als mijn smaak. De lat werd daarmee hoog gelegd.

Alex Marwood heeft een simpele en makkelijk te volgen schrijfstijl. Waar is ze? wisselt tussen het verleden en het heden. We beginnen met alle vraagtekens rond de verdwijning van Coco en heel gedoseerd geeft de auteur ons meer en meer prijs over dat weekend.

Het verhaal wordt vanuit een aantal personages beschreven. Tijdens het weekend wordt er volop gefeest, zelfs met kleine kinderen in huis. Er is sprake van drank, drugs, affaires, roddels, dubbele agenda’s en ondertussen gaat er flink wat geld doorheen. De personages komen allemaal wat verbitterd, verveeld en ontevreden over en er is aardig wat onderlinge spanning.

De enige die zich nog enigszins over de kinderen bekommert is Claire, maar zij worstelt ondertussen ook flink met haar gevoel over haar huwelijk en als zij Sean ergens op betrapt is voor haar de maat vol en vertrekt.

In het heden beschrijft Alex Marwood hoe de familie uit elkaar is gegroeid en ook een aantal vriendschappen zijn bekoeld. Sean heeft met zijn kinderen bijna geen contact meer gehad. Ruby wordt door haar oudere halfzus, die ze eigenlijk niet eens kent meegenomen naar het herdenkingsweekend. De zussen groeien naar elkaar toe, maar verder is het een ongemakkelijke bedoening met iedereen in één huis.

Waar is ze? heeft niet aan mijn verwachtingen voldaan. Ik vind het een heel tam verhaal met weinig tempo en af en toe zelfs op het saaie af. Ik miste spanning en van twists & turns en gruwelijke scènes is al helemaal geen sprake. Wat dit boek nog een beetje aantrekkelijk maakt zijn de personages en hun ontwikkelingen. Daar besteedt de auteur voldoende aandacht aan.

 

Eindoordeel ☆☆☆


Titel: Waar is ze?
Auteur: Alex Marwood
Genre: Thriller
Uitgeverij: Boekerij
Datum: januari 2017
ISBN: 9789022579206
Pagina’s: 399

M.J. Arlidge – Klikspaan ☆☆☆☆

wp-1483537453730.jpg

“Toen Helen naar de stad keek die al zo lang haar thuis was, hapte ze naar adem. Van deze hoogte kon ze zien dat de stad in de greep werd gehouden door niet een, niet twee, maar drie grote branden; intens oranje vlammen reikten naar de hemel. Southampton stond in lichterlaaie.”

Op één avond wordt Southampton opgeschrikt door drie grote branden. Twee daarvan in bedrijven, maar het derde in een woonhuis, waarbij een dode en meerdere gewonden vallen. Een dag later is het weer raak met drie branden en nog een dodelijk slachtoffer.

Omdat de branden elkaar zo snel opvolgen is het voor de politie amper bij te houden. Voor Helen Grace en haar collega’s is het duidelijk dat deze persoon snel gepakt moet worden, zeker als de branden in deze snelheid doorgaan. Het onderzoek vordert in eerste instantie moeilijk, tot een eerste getuige zich meldt.

Deze getuige komt met een opvallend detail, waardoor het onderzoek zich nu ook richt op de brandweermannen van de stad, maar dit wordt de politie niet in dank afgenomen. De dader blijft ondertussen actief en de slachtoffers nemen toe. Waarom doet de dader dit en hoe kiest hij zijn slachtoffers? Dit zijn de vragen die heel snel beantwoord moeten worden, want de dader zal niet uit zichzelf stoppen. Hij moet gepakt worden, koste wat kost.

“De drie branden waren allemaal in verschillende delen van de stad en toch zo strak getimed dat blussen bijna onmogelijk was. De persoon die dit op zijn geweten had, was vast van plan om dood en verderf te zaaien op een schaal die Helen nog nooit had gezien. Het was alsof hij Southampton volledig wilde verwoesten.”


M.J. (Matthew) Arlidge (1974) is een Engelse auteur. Hij schrijft al vijftien jaar voor verschillende Britse crimeseries. Klikspaan is het vierde deel van de Helen Grace-reeks. Eerder verschenen Iene miene mutte (zijn thrillerdebuut), Piep zei de muis en Pluk een roos. In het Engels zijn er al zes boeken met Helen Grace verschenen.


De vorige boeken van M.J. Arlidge heb ik ook gelezen en stuk voor stuk vond ik ze erg goed. Ik lees al niet eens de achterflap voor ik aan het boek begin, want ik ga er al van uit dat de zijn boeken weer in de smaak vallen. Mijn advies is wel eerst de voorgaande boeken te lezen, voordat je aan dit boek begint. Het is namelijk te leuk om Helen Grace en anderen vanaf het begin te volgen.

Het leuke aan het lezen van een serie is dat je de personages kan volgen die met hun persoonlijke leven ook als rode draad door het boek gaan. M.J. Arlidge schenk veel aandacht aan het beschrijven van zijn karakters en hun ontwikkelingen.

In Klikspaan zien we hoe Helen verder worstelt met haar eenzaamheid en haar drang naar het vergeten van haar mentale pijn. Ook moet ze erg wennen aan haar nieuwe chef en de onderlinge rolverdeling. Haar vriendin en collega Charlie volgen we ook in haar worsteling tussen moeder zijn van een jong kindje en de verantwoordelijkheden en gevaren die haar werk met zich meebrengt.

Wat mij aanspreekt aan de boeken van M.J. Arlidge is dat hij consequent is in de hoeveelheid spanning tijdens zijn verhalen. Hij heeft een vlotte pen en zorgt met flinke regelmaat voor ontwikkelingen. Ook Klikspaan zit vol met actie, spanning en onverwachte plotwendingen, waarmee dit verhaal ook weer niet voorspelbaar is.

En óh het einde… Helemaal aan het einde heeft M.J. Arlidge nog even een mooie verrassing voor ons in petto wat veelbelovend is voor het volgende boek!

 

Eindoordeel ☆☆☆☆


Titel: Klikspaan
Serie: Helen Grace #4
Auteur: M.J. Arlidge
Genre: Thriller
Uitgeverij: Boekerij
Datum: november 2016
ISBN: 9789022578513
Pagina’s: 443

Justin Cronin – De stad van spiegels ☆☆☆☆

“Twee jaar bleef ze op die plek. Het was niet gemakkelijk om er weg te gaan; het bos was haar tot troost geweest. Ze had zich het ritme van de natuur eigen gemaakt. Maar met het aanbreken van de derde zomer ontwaakte er een nieuw besef: het was tijd om verder te gaan. Om te voltooien wat ze was begonnen.”

Acht maanden na de bevrijding van Thuisland is de rust wat teruggekeerd. De Twaalf zijn verslagen en men kan weer rustig aan beginnen met het opbouwen van de kolonie. Amy en Alicia zijn verdwenen en hun lot is onbekend.

Peter, Sara, Hollis en de anderen besluiten hun leven op te bouwen in Kerrville. Peter kiest ervoor de vaderrol op zich te nemen en te stoppen bij het Expeditieleger, hij wil zijn neefje Caleb een verder rustige jeugd geven. Sara en Hollis kiezen ook voor een rustig gezinsleven en Sara laat zich opleiden tot dokter.

Michael heeft andere plannen. Hij heeft een schip gevonden en is van plan deze helemaal op te knappen en dan met een selecte groep weg te varen naar een veilige plek, een eiland waar iedereen veilig zal zijn, weg van het virus.

“Er waren wel problemen, maar die vielen in het niet bij de vooruitzichten. Het tijdperk van de viralen was voorbij; eindelijk krabbelde de mensheid weer overeind. Een heel continent lag voor het grijpen, en Kerrville was de plek waar dit nieuwe tijdperk van start zou gaan.”

Zo’n twintig jaar later heeft iedereen zijn leven weer opgepakt met de aanwezige middelen. Er blijft altijd wel de angst dat er gevaar kan dreigen, maar er zijn al twintig jaar geen viralen meer gesignaleerd. Het lijkt erop dat het virus toch echt een halt toegeroepen is. Peter, Sara en Hollis zijn inmiddels grootouders geworden. Steeds meer mensen verspreiden zich over het land om weer nieuwe dorpjes te vormen.

“Er was een wereld van vlees en bloed en botten, maar er was ook een andere – een diepere werkelijkheid waar gewone mensen, áls ze haar al zagen, slechts nu en dan een glimp van opvingen. Een wereld van zielen – zowel van de levenden als van de doden – waarin tijd en ruimte, herinnering en verlangen in een fluïde staat verkeerden, net als in dromen.”

Dan komt een oude bekende Peter en de rest waarschuwen. Al die jaren heeft Nul – de eerst besmette persoon – zich stil gehouden en iedereen vanaf een afstand geobserveerd. Maar nu is zijn tijdperk aangebroken. Zijn belangrijkste doel is Amy vinden, want zij is zijn grootste vijand. Wat volgt is de ene na de andere desastreuze gebeurtenis. Het allerlaatste en allesbeslissende gevecht voor de mensen breekt aan.

“Dit is anders. Fánning is anders. Hij heeft van het begin af aan alle touwtjes in handen gehad. We hebben de Twaalf alleen maar kunnen doden omdat hij dat toeliet. Voor hem zijn we gewoon pionnen op een speelbord.”

Justin Cronin (1962) is een Amerikaanse auteur. Zijn internationale doorbraak kwam in 2010 na de publicatie van De oversteek, het eerste deel van een trilogie rond een post-apocalyptische vampier. Dit boek schreef hij op verzoek van zijn dochter, die een boek met een klein meisje in de hoofdrol wilde. Deel twee – De Twaalf – is in 2012 verschenen en nu is het slotstuk van de trilogie uitgekomen – De stad van spiegels. De filmrechten van de trilogie zijn verkocht aan Fox 2000.

Het is jaren geleden dat ik het eerste deel van de trilogie las. Om mijn geheugen weer op te frissen ben ik opnieuw begonnen aan dat eerste deel en heb daarna de rest van de trilogie gelezen. Ik raad iedereen aan om niet teveel tijd tussen het lezen van de boeken te laten zitten, omdat de boeken van De oversteek dik zijn en veel personages en verhaallijnen bevatten, zo hou je beter het overzicht.

De stad van spiegels gaat uitgebreider in op het levensverhaal van Nul. Dit gedeelte heb ik met veel plezier gelezen. Leuk dat Justin Cronin met dit boek ook weer met vernieuwing komt. Ook zijn er een aantal hoofdstukken waarin we lezen over een soort van schemerwereld waar verschillende personages, goed en kwaad, elkaar treffen en mogelijkheden oneindig zijn, maar alles heeft uiteindelijk een doel.

De titel van dit laatste boek vind ik heel treffend. Spiegels zijn niet alleen een goed wapen tegen de viralen, maar spiegels zorgen ook voor reflectie. Zelfreflectie is iets waar de personages in deze trilogie veel aan doen. De stad van spiegels is niet zomaar een spannend boek over post-apocalyptische vampiers, het is veel meer dan dat. Justin Cronin gaat met zijn personages en verhaallijnen af en toe flink de diepte in, waardoor we als lezer veel inzicht krijgen in waarom gebeurt wat er gebeurt en met welke gevolgen.

De stad van spiegels is een geweldig slotstuk. Iedere verhaallijn, ieder draadje komt perfect tot zijn recht in dit laatste boek. Alle drie de boeken van De oversteek-trilogie zijn een aanrader om te lezen. Ik heb er enorm van genoten!

 

Eindoordeel ☆☆☆☆


Titel: De stad van spiegels
Serie: De oversteek #3
Auteur: Justin Cronin
Genre: Thriller
Uitgeverij: Cargo
Datum: januari 2017
ISBN: 9789023425489
Pagina’s: 800


Met dank aan uitgeverij Cargo voor het digitale recensie-exemplaar. Ik doe mee aan de reading challenge en heb alle drie de boeken van de trilogie gelezen.

Lees hier mijn recensies van de eerste twee delen van de trilogie:

Justin Cronin – De oversteek ☆☆☆☆

Justin Cronin – De Twaalf ☆☆☆☆

Alexandra Penrhyn Lowe – Sevenster ☆☆☆☆

wp-1481639445062.jpg

 

“Dit had de vakantie kunnen worden waarin ze misschien met een jongen had kunnen zoenen die ze wel heel leuk vond, maar in plaats daarvan was dit de vakantie waarin ze gek was – of bezeten. Omdat ze zo stom was geweest om glaasje te draaien.”

De bijna veertienjarige Eveline is klaar met haar schooljaar en de zomervakantie is aangebroken. Ze kijkt uit naar een gezellig vakantie met haar beste vriendin Cleo en de rest van hun vrienden. Haar pleegmoeder Chantal gaat met een vriendin op vakantie, waardoor Eveline en Cleo het rijk  voor zichzelf hebben.

De ouders van Eveline zijn overleden bij een brand toen zij tien jaar was. Zij is zelf ook bijna omgekomen en heeft geen herinneringen meer aan de eerste tien jaar van haar leven. Haar pleegmoeder beweert dat dat door het ongeluk komt, maar zwijgt er verder over.

Om hun vakantie te vieren komen Eveline, Cleo en hun vrienden bij elkaar voor een feestje bij iemand thuis. Ze spelen een spelletje ‘truth or dare’. Eveline is zo’n beetje de enige die nog nooit gezoend heeft, maar krijgt als opdracht één van de jongens te zoenen, wat ze vertikt om te doen. Ze krijgt een alternatieve ‘dare’. Ze moet gaan glaasje draaien, iets wat haar pleegmoeder haar ten strengste verboden heeft. Het begint allemaal wat lacherig, maar het glaasje draaien wordt steeds grimmiger als er daadwerkelijk een geest aanwezig lijkt te zijn. Op het bord verschijnt een boodschap die iedereen al weer snel vergeet, behalve Eveline.

“Had daarom iemand haar paarse ogen afgeschermd, haar naam veranderd en Chantal geld gegeven om voor haar te zorgen? Omdat ze in gevaar was? Maar waarom? En wie had dat gedaan? En wat was dan precies het gevaar? En waarom had iemand haar nu wakker gemaakt? De Wachter is wakker – kom naar huis. Maar waarom? Er waren zoveel vragen.”

Vanaf die avond gebeuren er vreemde dingen in het leven van Eveline. Ze ziet mensen die er niet zijn, mensen die dood zijn. Ze is bang dat ze gek aan het worden is en besluit een waarzegster te bezoeken. De boodschap die ze dan krijgt zet haar leven op zijn kop.

Langzaamaan wordt een geheim ontrafeld wat alles met de familie van Eveline te maken heeft. In eerste instantie houdt ze dit voor zich, maar ze redt het niet alleen en betrekt haar vriend Cleo erbij. Voor Eveline is een belangrijke rol weggelegd in de wereld van geesten en de strijd tegen demonen. Wachter zijn brengt grote verantwoordelijkheden met zich mee. Haar gave is geactiveerd, maar haar is nooit geleerd wat die gave inhoudt. Het is tijd om daar snel achter te komen voor het te laat is. Want kwade mensen en geesten hebben haar in het vizier.

“Het voelde ineens te veel, te zwaar. Ze was nog niet eens veertien, ze had nog niet eens gezoend, ze wist helemaal niks van het leven, hoe kon ze dan een Wachter zijn en de geheimen van de wereld bewaken?”

Alexandra Penrhyn Lowe (1974) is een Nederlandse schrijver van boeken en scenario’s. Na haar studie werkte zij als redacteur voor televisie en tijdschriften. In 2006 begon zij als dialoogschrijver van de jeugdsoapserie Het Huis Anubis. Daarnaast schreef zij ook boeken bij de serie. De auteur heeft de afgelopen jaren aan de young adult-boekenserie De Laatste Wachter gewerkt. Sevenster is het eerste deel, het tweede deel is Wolfsbloed en het derde deel Nachtrijder is eind 2016 uitgekomen.

De komende periode zal er van de eerste drie boeken van De laatste Wachter-serie een recensie verschijnen op mijn blog. Sevenster is mijn kennismaking met het werk van de auteur. Ik was erg benieuwd naar deze boeken die lovend ontvangen zijn. De afgelopen jaren ben ik steeds meer young adult-verhalen gaan lezen. Als ze dan ook nog eens van een auteur van eigen bodem zijn wil ik ze toch wel heel graag lezen.

Alexandra Penrhyn Lowe heeft een prettige schrijfstijl die met name tieners heel erg zal aanspreken. Het verhaal is makkelijk te volgen en spannend. De hoofdpersonages zijn voornamelijk tieners. Ondanks dat al vele schrijvers haar voor zijn gegaan met verhalen over tieners en geesten is Sevenster toch vernieuwend en origineel. Ze is met name ook goed in het creëren van de juiste sfeer bij het verhaal.

De hoofdpersonages in dit verhaal zijn leuk. Het leuke aan een serie is dat ze ook weer terug zullen komen. Ik heb er zin in om meer te lezen over Eveline en de anderen. Met name de verhaallijn van Eveline en Azer is om van te genieten. Dit is pas het begin van alles, want Eveline heeft pas net ontdekt dat ze een gave heeft. Ze zal ongetwijfeld veel meer gevaarlijke situaties gaan meemaken als bewaker van de geheimen van de wereld.

Sevenster is een spannend young adult-verhaal en het eerste deel van een serie. Deel twee en drie zijn ook al verschenen. Dit boek is een aanrader voor lezers van young adults die van spannende verhalen en het bovennatuurlijke houden.

 

Eindoordeel ☆☆☆☆


Titel: Sevenster
Serie: De laatste Wachter #1
Auteur: Alexandra Penrhyn Lowe
Genre: Young Adult
Uitgeverij: AW Bruna
Datum: april 2012
ISBN: 9789400508163
Pagina’s: 335

Splinters | Martijn Adelmund en Iris Compiet – Heksenjacht ☆☆☆☆

wp-1481625752760.jpg


“Haar ogen leken op te lichten in het schemerduister. Deze keer bewogen haar lippen niet toen ze tot hem sprak. Haar stem klonk harder nu, binnen in zijn hoofd: Als je nog in één stuk thuis wilt komen, dan volg je me.”

De negenjarige Max Mueller is een onopvallende jongen zonder echte vrienden en ook van zijn familie krijgt hij niet veel aandacht. Het is Halloween, de school is uit, maar hij wordt door niemand opgehaald. Dan staat daar ineens een vrouw die beweert dat zij namens zijn moeder daar is en dat zij hem naar de naschoolse opvang brengt. Max is wat wantrouwig, maar gaat toch met de vrouw mee.

De vrouw neemt hem mee naar de Domkerk in de stad, waardoor het wantrouwen bij Max bijna omslaat in paniek. Max protesteert, maar de vrouw bedreigt hem met een mes, waarna ze bijna weer poeslief verder gaat met hun tocht door allerlei gangen onder de kerk.

Max weet te vluchten, maar verdwaalt in de ondergrondse gangen. De vrouw weet hem weer te vinden en hem ervan te overtuigen dat hij beter bij haar kan blijven, dat zij hem juist beschermt. Max leert in korte tijd dat er heksen bestaan met kwade bedoelingen en dat hij weleens een slachtoffer zou kunnen worden. Het is Halloween, de avond waarop er jacht gemaakt wordt… jacht op een specifiek kind…

Martijn Adelmund (1977) en Iris Compiet (1979) vormen samen ‘The Grim Collective’. Martijn was jarenlang redacteur van fantasyboeken, en Iris is een illustratrice van onder andere kinder- en fantasyboeken. Van het collectief verschenen twee jeugdromans Heksenwaan en Heksenkind. Beide boeken werden bekroond met de Hebban-award, voor beste fantasyboek van Nederland en België, respectievelijk in 2014 en 2015.

Het leuke van de samenwerking tussen Adelmund en Compiet is dat ze ieder hun eigen, duidelijk afgebakende, aandeel hebben in de totstandkoming van het verhaal. Martijn schrijft en de illustraties van Iris zijn een leuke en creatieve toevoeging aan het geheel.

Dit korte verhaal is mijn kennismaking met het werk van de twee. Ik kan niet zeggen of het een must is dat je de eerste twee heksen-delen eerst leest. Voor het totaalbeeld zal het waarschijnlijk leuk zijn en over het algemeen heeft dit ook altijd wel mijn voorkeur. Toch is het niet ten koste gegaan van mijn leesplezier.

Heksenjacht is vanaf het begin spannend. De toon wordt gezet door die vreemde vrouw die Max dwingend op sleeptouw neemt. De spanning blijft ook goed consequent aanwezig in het verhaal. Waarom de vrouw dit doet wordt op een gegeven moment duidelijker, maar dat is eigenlijk nog maar het topje van de ijsberg, iets wat in de andere heksen-boeken waarschijnlijk verder uitgewerkt wordt.

 

Eindoordeel ☆☆☆☆


Titel: Heksenjacht
Auteur: Martijn Adelmund en Iris Compiet
Genre: Young Adult
Uitgeverij: Quasis
Datum: december 2016
ISBN: 9789492099204
Pagina’s: 36

Justin Cronin – De Twaalf ☆☆☆☆

de-twaalf

Ik weet het nog, Amy. Ik herinner me alles nog. Wat gebeurt er toch, papa? Praat tegen me. Mijn dappere Amy. De enige Amy in de hele wereld. Al je vragen zullen beantwoord worden. Hij wacht op je in het schip. Als de tijd rijp is, zal ik je de weg wijzen.”

Het begon met een medisch experiment, maar dat is helemaal uit de hand gelopen. De twaalf oorspronkelijke testpersonen zijn allemaal ontsnapt en hebben zich verspreid over het land om hun eigen kolonie met onderdanige viralen te stichten. Het virus verspreidt zich nog steeds. 

Amy was de laatste testpersoon, maar zij is op zoveel vlakken anders dan haar twaalf voorgangers. Zij strijdt juist tegen hen. Amy, Peter, Alicia en de anderen maken samen jacht op de Twaalf, maar ze hebben er tot nu toe nog maar één weten te vinden en te doden. Maar hun missie gaat door.

Het Thuisland is een unieke kolonie onder leiding van Guilder. Ze werken daar aan een geheim project wat het mogelijk moet maken dat mensen en viralen kunnen samenleven. Dat klinkt heel nobel, maar het is alles behalve dat. Er worden expedities gehouden, waarbij men in het land op zoek gaat naar mensen die hebben weten te overleven, zij worden meegenomen. De mensen die sterk genoeg zijn worden aan het werk gezet en in een strak regime geplaatst. De zwakkeren worden als voer voor de viralen gebruikt. Alleen zo blijven de viralen rustig.

De oorspronkelijke groep van Amy, Peter, Alicia, Michael, Sara en Hollis zijn elkaar door omstandigheden grotendeels kwijtgeraakt. Amy gaat haar eigen weg, niemand weet wie of wat haar leidt, maar wat ze doet gaat goed. Peter en Alicia zijn soldaten van het Expeditieleger die op zoek zijn naar De Twaalf, maar zij hebben beiden hun eigen missies. Zwangere Sara lijkt van de aardbodem verdwenen, ze zijn bang dat zij niet meer leeft. Michael en Hollis hebben ieder hun eigen werk elders gekregen.

Maar de ontwikkelingen in Het Thuisland zorgen ervoor dat hun paden elkaar snel weer zullen kruisen. Niet alleen de groep wordt aangetrokken door de gebeurtenissen daar, ook De Twaalf zijn in de buurt en zij hebben honger, honger naar mensen, honger naar macht.

“‘En wat zouden we doen als we daar aankwamen?’ ‘We zouden op zoek gaan naar onze mensen en ze er op de een of andere manier weg zien te krijgen.’ ‘Luister je wel luitenant? Dit zijn niet zomaar overlevenden. Ze spannen samen met de viralen.'”

De allesbeslissende confrontatie tussen de Twaalf en de groep is nabij. Amy, Peter en de anderen bundelen hun krachten met gevaar voor eigen levens en dat van vele anderen. Er zullen opofferingen moeten worden gedaan en door één iemand in het bijzonder.

Justin Cronin (1962) is een Amerikaanse auteur. Zijn internationale doorbraak kwam in 2010 na de publicatie van De oversteek, het eerste deel van een trilogie rond een post-apocalyptische vampier. Dit boek schreef hij op verzoek van zijn dochter, die een boek met een klein meisje in de hoofdrol wilde. Deel twee – De Twaalf – is in 2012 verschenen en in januari van 2017 zal het slotstuk van de trilogie uitkomen – De stad van spiegels. De filmrechten van de trilogie zijn verkocht aan Fox 2000.

De Twaalf is spannend, origineel, beklemmend, avontuurlijk, romantisch, gevoelig en ook bruut. Deze eerste twee delen van De oversteek-trilogie zijn uniek en hebben bij mij voor heel veel leesplezier gezorgd.

Dat Justin Cronin kan schrijven is een ding wat zeker is. Geweldig, wat heeft die man een fantasie. Het is niet gek dat hij zoveel jaren heeft gedaan over het voltooien van de trilogie. De auteur besteedt ontzettend veel aandacht aan de verdieping van zijn verhaallijnen en personages. Vooral van de verhalen rondom Amy, Peter, Alicia, Sara, Michael en Hollis geniet ik. Deze personages heb ik echt in mijn hart gesloten.

Net als het eerste deel zijn er ook nu weer veel verschillende verhaallijnen. Af en toe is het net of er verschillende kleinere verhalen in een dik boek zitten, maar uiteindelijk heeft alles met elkaar te maken. Je moet goed je hoofd erbij houden, want er komen heel veel personages voorbij, maar dat heb ik niet als vervelend ervaren. Een enkele keer was ik het spoor even bijster, maar dat pik je ook zo weer op.

De Twaalf is weer een boek om van te genieten. Dit verhaal heeft zoveel lagen en facetten. Het is thriller, fantasy, horror, roman. Het is álles in één. Ik kijk enorm uit naar het slotstuk van deze trilogie.

 

Eindoordeel ☆☆☆☆


Titel: De Twaalf
Serie: De oversteek #2
Auteur: Justin Cronin
Genre: Fantasy
Uitgeverij: Cargo
Datum: okt 2012
ISBN: 9789023425564
Pagina’s: 624


Met dank aan uitgeverij Cargo voor het digitale recensie-exemplaar. Ik doe mee aan de reading challenge en lees alle drie de boeken van de trilogie. Deel drie verschijnt in januari 2017.

Zie hier mijn recensie van het eerste deel:
Justin Cronin – De oversteek