Top 10 gelezen boeken in 2019

Het is weer een fijn leesjaar geweest met heel wat mooie pareltjes ertussen. In totaal heb ik 67 boeken gelezen in 2019. Hier mijn top 10 van 2019!


10. Anne Eekhout – Nicolas en de verdwijning van de wereld

nicolas


9. Helen Fields – Perfecte resten

perfecte resten


8. Sebastian Fitzek – Stoel 7A

stoel 7a


7. M.J. Arlidge – Kom je spelen

kom je spelen


6. You-Jeong Jeong – Goede zoon

goede zoon


5. Anthony Ryan – Vaelin Al Sorna (In de schaduw van de raaf 1)

vaelin


4. Tom Rob Smith – Kind 44

kind 44


3. Thomas Olde Heuvelt – Echo

echo


2. Stephen King – Het instituut

het instituut


Mijn nummer 1 van 2019 is:

Stephen Chbosky – De denkbeeldige vriend

de denkbeeldige vriend


 

M.J. Arlidge – Klikspaan ☆☆☆☆

wp-1483537453730.jpg

“Toen Helen naar de stad keek die al zo lang haar thuis was, hapte ze naar adem. Van deze hoogte kon ze zien dat de stad in de greep werd gehouden door niet een, niet twee, maar drie grote branden; intens oranje vlammen reikten naar de hemel. Southampton stond in lichterlaaie.”

Op één avond wordt Southampton opgeschrikt door drie grote branden. Twee daarvan in bedrijven, maar het derde in een woonhuis, waarbij een dode en meerdere gewonden vallen. Een dag later is het weer raak met drie branden en nog een dodelijk slachtoffer.

Omdat de branden elkaar zo snel opvolgen is het voor de politie amper bij te houden. Voor Helen Grace en haar collega’s is het duidelijk dat deze persoon snel gepakt moet worden, zeker als de branden in deze snelheid doorgaan. Het onderzoek vordert in eerste instantie moeilijk, tot een eerste getuige zich meldt.

Deze getuige komt met een opvallend detail, waardoor het onderzoek zich nu ook richt op de brandweermannen van de stad, maar dit wordt de politie niet in dank afgenomen. De dader blijft ondertussen actief en de slachtoffers nemen toe. Waarom doet de dader dit en hoe kiest hij zijn slachtoffers? Dit zijn de vragen die heel snel beantwoord moeten worden, want de dader zal niet uit zichzelf stoppen. Hij moet gepakt worden, koste wat kost.

“De drie branden waren allemaal in verschillende delen van de stad en toch zo strak getimed dat blussen bijna onmogelijk was. De persoon die dit op zijn geweten had, was vast van plan om dood en verderf te zaaien op een schaal die Helen nog nooit had gezien. Het was alsof hij Southampton volledig wilde verwoesten.”


M.J. (Matthew) Arlidge (1974) is een Engelse auteur. Hij schrijft al vijftien jaar voor verschillende Britse crimeseries. Klikspaan is het vierde deel van de Helen Grace-reeks. Eerder verschenen Iene miene mutte (zijn thrillerdebuut), Piep zei de muis en Pluk een roos. In het Engels zijn er al zes boeken met Helen Grace verschenen.


De vorige boeken van M.J. Arlidge heb ik ook gelezen en stuk voor stuk vond ik ze erg goed. Ik lees al niet eens de achterflap voor ik aan het boek begin, want ik ga er al van uit dat de zijn boeken weer in de smaak vallen. Mijn advies is wel eerst de voorgaande boeken te lezen, voordat je aan dit boek begint. Het is namelijk te leuk om Helen Grace en anderen vanaf het begin te volgen.

Het leuke aan het lezen van een serie is dat je de personages kan volgen die met hun persoonlijke leven ook als rode draad door het boek gaan. M.J. Arlidge schenk veel aandacht aan het beschrijven van zijn karakters en hun ontwikkelingen.

In Klikspaan zien we hoe Helen verder worstelt met haar eenzaamheid en haar drang naar het vergeten van haar mentale pijn. Ook moet ze erg wennen aan haar nieuwe chef en de onderlinge rolverdeling. Haar vriendin en collega Charlie volgen we ook in haar worsteling tussen moeder zijn van een jong kindje en de verantwoordelijkheden en gevaren die haar werk met zich meebrengt.

Wat mij aanspreekt aan de boeken van M.J. Arlidge is dat hij consequent is in de hoeveelheid spanning tijdens zijn verhalen. Hij heeft een vlotte pen en zorgt met flinke regelmaat voor ontwikkelingen. Ook Klikspaan zit vol met actie, spanning en onverwachte plotwendingen, waarmee dit verhaal ook weer niet voorspelbaar is.

En óh het einde… Helemaal aan het einde heeft M.J. Arlidge nog even een mooie verrassing voor ons in petto wat veelbelovend is voor het volgende boek!

 

Eindoordeel ☆☆☆☆


Titel: Klikspaan
Serie: Helen Grace #4
Auteur: M.J. Arlidge
Genre: Thriller
Uitgeverij: Boekerij
Datum: november 2016
ISBN: 9789022578513
Pagina’s: 443

M.J. Arlidge – Pluk een roos ☆☆☆☆

9200000057347430

 

“Maar niemand kon haar horen. En toen Ruby weer op het bed lag, wist ze dat zij in de hel verbleef, niet hij.”

Ruby wordt wakker na een nachtje stappen en denkt in haar eigen bed te liggen, maar niets is minder waar. Ze bevindt zich in een vreemd bed in een koele en donkere kelder. Ze heeft geen herinneringen aan hoe ze daar gekomen is. Haar ontvoerder laat al snel van zich horen en behandelt haar op een vreemde manier en noemt haar bij een andere naam.

Sinds haar ontvoering was ze bang geweest dat ze de slavin van haar ontvoerder zou worden. Nu wist ze dat ze zijn volgende dodelijke slachtoffer zou zijn.”

Inspecteur Helen Grace wordt bij een plaats delict geroepen. Op het strand, in een greppel, is het lichaam gevonden van een jonge meid die al enige tijd is overleden. Het is duidelijk dat er sprake is van een moord en ook dat het niet de bedoeling was dat het lichaam gevonden zou worden. De familie van het slachtoffer was in de veronderstelling dat ze nog leefde, omdat er nog steeds berichtjes uit haar naam op social media geplaatst werden.

Helen en haar collega’s ontdekken tijdens hun onderzoek een verband met andere vermissingen. Ook Ruby’s naam komt voorbij. Ze hebben al snel door dat ze met een heel ziek persoon te maken hebben en dat de tijd dringt.

Helen heeft niet alleen de moorden op haar bordje liggen. Hoofdinspecteur Ceri Harwood maakt het haar heel erg moeilijk, haar gedrag jegens Helen lijkt steeds meer op een persoonlijke vendetta. Als Helen Ceri om hulp vraagt bij het helpen vinden van haar neef Robert krijgt ze een harde nee te horen. Als Helen besluit om achter de rug van Ceri om te handelen en via via politiegegevens te bemachtigen loopt het uit de hand. Ceri komt erachter en gebruikt dit tegen Helen.

De moordenaar wordt ondertussen steeds onrustiger en is niet tevreden. Hij heeft al weer een volgend slachtoffer op het oog, maar het net rondom hem sluit zich steeds meer en dat weet hij.

M.J. (Matthew) Arlidge (1974) is een Engelse auteur. Hij schrijft al vijftien jaar voor verschillende Britse crimeseries. Iene miene mutte was zijn thrillerdebuut en is tevens het eerste deel van de Helen Grace-serie. Piep zei de muis was het vervolg en nu is dus zojuist het derde deel verschenen – Pluk een roos.

De auteur heeft een hele prettige schrijfstijl voor het genre. Er is sprake van een goede opbouw en afwerking, er zijn spannende wendingen, het verhaal is vaak niet voorspelbaar, de hoofdstukken maken vloeiende overgangen en er wordt veel aandacht besteed aan personages.

Het enige wat mij enigszins tegenviel zijn de personele veranderingen binnen het team. De auteur heeft aan opschoning gedaan en een aantal personages (naar de achtergrond) laten verdwijnen en er nieuwe teamleden voor teruggeplaatst. Hier is wel een duidelijke motivatie voor in het boek, maar in een serie vind ik het juist een pre dat je meegroeit met de personages en daar moet voor een gedeelte weer opnieuw mee begonnen worden. Buiten dat heb ik gewoon weer enorm genoten van dit boek.

M.J. Arlidge is meester in het creëren van de juiste sfeer en spanningsboog tijdens het lezen van zijn thrillers. In zijn boeken wordt een zoektocht beschreven naar een seriemoordenaar. In Pluk een roos wordt de spanning weer subliem opgebouwd en als lezer wordt je getriggerd om mee te denken, zonder dat het voorspelbaar is. Van het begin tot het einde is het een heerlijke thriller.

 

Eindoordeel ****

 

Titel: Pluk een roos (Helen Grace #3)
Auteur: M.J. Arlidge
Genre: Thriller
Uitgeverij: Boekerij
Datum: juni 2016
ISBN: 9789022577172
Pagina’s: 397