RSS

Tagarchief: Horror

SPLINTERS: Terrence Lauerhohn – 1897 ☆☆☆

1897

 

“Prooi waren ze, voor de monsters die het liefst in de nachtelijke uren hun verderfelijke daden pleegden: verkrachters en moordenaars.”

1897, Venetië. In drie maanden tijd zijn er al zeventien gruwelijk verminkte lijken gevonden aan de oevers van Laguna Veneta. En het lijkt er niet op dat de dader binnenkort gepakt zal worden.

Inspecteur Giacomo is belast met de zaak, maar schiet helemaal niks op met zijn onderzoek. Dan wordt zijn hulp ingeroepen door een knappe jonge dame van adel. Haar zus is al ruim drie maanden vermist. Zij en haar zieke vader maken zich ernstig zorgen.

Giacomo is enorm gecharmeerd door de verschijning van de zus die om hulp vraagt en wil haar graag helpen. De vader van de dochters waarschuwt hem. Giacomo’s zoektocht brengt hem naar een bizarre waarheid over het moordende monster.

“De moordenaar waar hij naar zocht was inderdaad een soort van duivel, zij het een menselijke, zeer waanzinnige duivel. Zolang de dader het plegen van zijn misdaden beperkte tot de weinige nachten op en rond volle maan, bleven de roddels gelukkig geruchten. Geen enkele moordenaar gaat eeuwig door.”

Terrence Lauerhohn (1960) is een Nederlandse auteur. Pas op 51-jarige leeftijd is hij begonnen met schrijven. Zijn eerste uitgave was de korte sciencefictionroman Noptula. Zijn dark fantasyroman De negen cirkels werd genomineerd voor de Hebban Awards 2015. Eind dit jaar komt zijn volgende roman Nirwana uit.

Iedere maand brengt Quasis een nieuw kort verhaal uit, Splinters genaamd. De maand november is het de beurt aan Terrence Lauerhohn, een auteur waar ik nog nooit van gehoord had.

1897 begint ieder hoofdstuk met een korte tekst vanuit de beleving van het monster wat moordt. De rest van het verhaal volgen we inspecteur Giacomo. Enerzijds houden de moorden hem bezig en dan is er nog die oogverblindende vrouw voor wie hij warme gevoelens koestert.

Terrence Lauerhohn heeft een schrijfstijl die passend is voor de periode waarin het verhaal zich afspeelt. Hij gebruikt wat formeel en ouwelijk taalgebruik wat bij mij wat leesplezier weghaalt, maar dat heeft puur met smaak te maken.

Driekwart van 1897 kabbelt het verhaal wat voort zonder noemenswaardige spanning. Richting het einde wordt dat beter. De ontknoping vind ik gaaf bedacht. Vooral de laatste zin van het verhaal knalt er nog even goed in.

 

Eindoordeel ☆☆☆


Titel: 1897
Auteur: Terrence Lauerhohn
Genre: Fantasy
Uitgeverij: Quasis
Datum: november 2016
ISBN: 9789492099198
Pagina’s: 38

Advertenties
 

Tags: , , , , , , ,

SPLINTERS: Nieske den Heijer – Woestijnzand ☆☆☆

woestijnzand

Max en Toby zijn archeologen en onderzoeken oude graven in de Vallei der Koningen in Egypte. Max heeft een nieuwe manier gevonden om grafkamers in kaart te brengen. Ze zijn ook elkaars ex-minnaars, maar Max wil daar niets meer van weten. Toby heeft nog steeds gevoelens voor hem.

De mannen zijn al weken met hun onderzoek bezig als zij op een grafkamer stuiten met een verzegelde deur met daarop een vloek geschreven. Zij grappen hier wat over en nemen dit verder niet serieus. Max en Toby besluiten de grafkamer te openen en gaan verder met het onderzoeken ervan.

Ineens wordt hun onderzoek bruut onderbroken. Max en Toby en de anderen worden in allerijl in jeeps gestopt en weggevoerd. Het blijkt dat er rellen zijn uitgebroken en de overheid kan hun veiligheid niet meer garanderen.

Max en Toby worden nabij een vliegveld gedropt en aan hun lot overgelaten. Maar Max wordt in snel tempo ziek. Toby vindt een verlaten hotel en neemt zijn zieke vriend mee om hem te verzorgen. Dan blijkt dat de rellen niet het grootste gevaar zijn….

Nieske den Heijer (1986) heeft een master in Engelse literatuur en besloot na jaren van lezen om te gaan schrijven. Haar verhalen zijn verschenen in Wonderwaan en het boek [Re]Writing History. Begin 2015 won ze de Feniksprijs voor de hoogste stijger bij de Paul Harland Prijs.

Max en Toby zijn de twee personages om wie het verhaal draait. Hassan wordt ook kort geïntroduceerd in het boek als zijnde de officiële leider van het onderzoek, maar zijn karakter heeft wat mij betreft geen toegevoegde waarde voor het verhaal.

“Het zand bewaart de slapende dode, grafrovers wacht hetzelfde lot.”

Het thema van een vloek en een geopende grafkamer wordt al veel gebruikt in boeken en films. Daar is natuurlijk niks mis mee, want de uitwerking ervan kan wel origineel gemaakt worden, maar daar is Nieske den Heijer niet helemaal in geslaagd. Het is vrij voorspelbaar wat er gebeurt. Woestijnzand is wat dat betreft niet vernieuwend. Daar valt een volgende keer winst te behalen voor de auteur.

Woestijnzand is een kort verhaal met voldoende actie en horrorelementen. Horror spreekt mij aan, maar wat mij betreft is de scène in de hotelkamer net even iets over-the-top en had dat wat subtieler gekund, maar verder is het gewoon een leuk, maar niet bijzonder verhaaltje.

 

Eindoordeel ***

 

Titel: Woestijnzand

Auteur: Nieske den Heijer

Genre: Horror

Uitgeverij: Quasis

Datum: april 2016

ISBN: 9789492099082

Aantal pagina’s: 37

 
 

Tags: , , , , , ,

Sarah Lotz – De vierde dag ☆☆☆☆☆

de vierde dag

The Beautifull Dreamer is een low-budget cruiseschip. Bijna drieduizend mensen zijn aan boord als het schip na vier dagen op de Atlantische Oceaan volledig stilvalt. Er is een brandje geweest in een van de technische ruimtes en men krijgt de motoren niet meer aan de praat. Er is ook geen radioverkeer en internet meer mogelijk.

Iedereen gaat er vanuit dat ze snel een andere boot of schip zullen tegenkomen of dat de mensen aan land hun coördinaten wel weten te achterhalen. Maar niets is minder waar. De mensen op het schip zijn volledig op zichzelf aangewezen.

De situatie wordt steeds penibeler. Het stromend water raakt op, het voedsel raakt op, er wordt een meisje vermoord en de dader is onbekend. Mensen doen vreemde waarnemingen, zien en horen dingen die er niet horen te zijn. En er breekt een virus uit, waardoor steeds meer mensen flink ziek worden. De chaos op het schip is compleet en de levens van de passagiers zijn in gevaar.

Sarah Lotz is geboren in Groot-Brittannië en opgegroeid in Zuid-Afrika. Nu woont ze in Kaapstad en heeft onder een pseudoniem verschillende horror- en thrillerseries geschreven. De drie was haar eerste thriller onder haar eigen naam en werd direct een wereldwijde bestseller.

De vierde dag is een boek wat heel goed los is te lezen van zijn voorganger. Er wordt wel eens teruggegrepen naar gebeurtenissen uit De drie, maar dat is heel subtiel. Omdat deze twee boeken allebei heel gaaf zijn adviseer ik wel om te beginnen met het eerste deel, puur omdat je dan een paar honderd bladzijdes extra leeservaring hebt. Het is het waard.

Dit boek heeft ontzettend karakteristieke personages. Er is een medium die een steeds grotere groep mensen achter zich krijgt en een bepaalde paranormale bescherming weet te bieden, een assistente van het medium die zich afvraagt waarom ze nog voor haar werkt, een blogger die het medium wil ontmaskeren als nep, een arts met een dode op zijn geweten, een beveiliger die het verpest heeft bij de politie en worstelt met zijn geaardheid, een kamermeisje met een onverwachte zwangerschap en een partner die ze niet ziet zitten, twee bejaarde vriendinnen die een einde aan hun leven willen maken, een verkrachter die moordenaar wordt. Een ieder heeft zijn eigen (problematische) verhaal vanuit het verleden en motivatie om nu op het schip aanwezig te zijn. Fascinerend hoe dit allemaal wordt beschreven.

Het verhaal wordt op verschillende manieren gebracht. We lezen het vanuit de belevingen van verschillende personages. Ook blogberichten, krantenartikelen, getuigenverslagen en transcripties komen voorbij. Deze manier van schrijven maakt het verhaal nog levendiger.

Wat ben ik laaiend enthousiast over de boeken van Sarah Lotz. De vierde dag is weer een geweldig spannend boek. Het verhaal is niet alleen een thriller, maar heeft ook horror elementen. De auteur beschrijft de gebeurtenissen zo levendig dat het zich als een film voor mijn ogen begon af te spelen. Ze creëert precies de juiste sfeer tijdens het lezen. Van voorspelbaarheid is er geen sprake in dit boek. Je vraagt je continue af welke kan het op gaat en dit blijft een verrassing tot het einde.

Net als in het eerste boek heeft ook dit verhaal weer een open einde en worden niet alle vragen beantwoord. Er zullen er zijn die dit storend vinden, maar ik ben alleen maar nieuwsgierig wat voor een draai de auteur er in een volgend boek weer aan geeft.

Sarah Lotz is een hele goede verhalenverteller en schuwt het absurde en het vage niet. Dat vind ik helemaal geweldig. Ik ben een groot liefhebber van de verhalen van Stephen King. De boeken van deze schrijfster doen me daar aan denken, wat een groot compliment is. Ik ben fan.

 

Eindoordeel *****

 

Titel: De vierde dag

Auteur: Sarah Lotz

Genre: Thriller

Uitgeverij: Cargo

Datum: maart 2016

ISBN: 9789023494591

Aantal pagina’s: 350

 
3 reacties

Geplaatst door op 22 maart 2016 in ***** sterren, Recensie, Thriller

 

Tags: , , , , , , ,