Anne Eekhout – Op een nacht ☆☆☆☆☆

op een nacht goed

James leeft in twee werelden. Of eigenlijk zit hij gevangen in twee werelden, gevangen door angst.

Als James wakker is bevindt hij zich in een gebouw, afgezonderd in een bijna kale cel. Hij probeert grip te krijgen op zijn omgeving en wat werkelijkheid is, maar hij ervaart bijna alleen maar ondraaglijk lijden door zijn wirwar aan gedachten.

Als James slaapt leeft hij een leven samen met Ana en hun 7-jarige dochter Penelope. Hun huwelijk staat onder hoogspanning door de continue aanwezige angst van James dat er iets met zijn dochter gebeurt. Ana trekt het niet langer en besluit om bij hem weg te gaan. Maar dan wordt de angst van James werkelijkheid als Penelope verdwijnt. James en Ana zijn er stuk van en hun leven verliest alle zingeving. James gaat op zoek naar zijn dochter.

Anne Eekhout (1981) debuteerde in 2014 met haar roman Dogma. Zij heeft er acht jaar over gedaan om dit boek af te krijgen. Haar debuutroman werd genomineerd voor de Bronzen Uil en kwam op de longlist van de AKO-literatuurprijs. Over haar tweede roman Op een nacht heeft ze aanzienlijk korter gedaan, een nette twee jaar.

Twee jaar geleden las ik al het debuut van Anne Eekhout. Ik lees heel veel boeken, zo’n honderd per jaar, maar Dogma is mij altijd goed bijgebleven. Als je zoveel leest als ik moet een verhaal goed onderscheidend zijn, want anders is de kans groot dat het naar de achtergrond verdwijnt. De schrijfstijl van Anne pakte mij gelijk. Zonder nu teveel in te gaan op haar vorige boek, vond ik het gekozen thema van een groep vrienden, een samen bekokstoofde suïcide en een documentaire heel gaaf en niet voor de hand liggend.

Toen ik de aankondiging van Op een nacht zag twijfelde ik geen moment. Dat boek moest ik gaan kopen. Een leuk extraatje is dat de auteur ook nog eens een ludieke actie bedacht heeft om haar nieuwe boek onder de aandacht te brengen. Met een bed reist zij door het land, met de cover van haar boek op een dekbedovertrek, en kan je bij haar in bed komen liggen, terwijl zij een stukje uit haar boek voorleest. Ik kon het natuurlijk niet laten om even bij haar in bed te kruipen en alvast een voorproefje van het verhaal te krijgen.

Op een nacht bestaat uit drie delen; het verhaal van James, het verhaal van Ana en het verhaal van Penelope. Alle drie de personages worden heel duidelijk neergezet. Anne Eekhout balanceert met het verhaal van James continue op de grens van werkelijkheid en wat zijn hersenen hem wijsmaken. De situatie is net een grote nachtmerrie waarin hij zich bevindt. Het verhaal van Ana is er ook een van wanhoop, het niet om weten te gaan met de angsten van haar man, maar ook zijzelf is niet smetteloos. Het verhaal van Penelope is een sprong in de tijd, want inmiddels is zij 21 jaar. We lezen wat alles voor invloed heeft gehad en nog steeds heeft op haar leven. Dit boek krijgt zoveel meer lading met zich mee door het uit het oogpunt van de verschillende hoofdpersonages te lezen.

Voor de meeste ouders zal de angst dat er iets met je kind gebeurt een herkenning zijn. Met dit boek wordt dat onderwerp nog eens onder een vergrootglas gelegd, maar wel op zo’n manier dat het overtuigend overkomt, hoe absurd de gedachten en keuzes van James vaak ook zijn. Dit verhaal levert dan ook nergens in op geloofwaardigheid.

De boeken van Anne Eekhout staan garant voor originele verhalen met veel diepgang en personages waar het gevoel vanaf druipt. Zij zoekt de wat meer donkere onderwerpen op die voor weinig mensen alledaags, maar wel herkenbaar zijn. Er zijn wat mij betreft twee woorden die de boeken van deze auteur omschrijven; subliem en geniaal. Mijn voorspelling (en hoop en gunnen) is dan ook dat Op een nacht veel dichterbij een literaire prijs gaat komen en er misschien zelfs wel een gaat winnen.

 

Eindoordeel *****

 

Titel: Op een nacht

Auteur: Anne Eekhout

Genre: Roman

Uitgeverij: De Arbeiderspers

Datum: maart 2016

ISBN: 9789029505697

Aantal pagina’s: 286

Monica Wood – Een buitengewoon gewoon leven ☆☆☆

een buiten gewoon goed

De 104-jarige Ona Vitkus bloeit helemaal op door de wekelijkse bezoekjes van een 11-jarige jongen. De jongen zit bij de scouting en doet elke week klusjes voor Ona. Tijdens die zaterdagen ontstaat er een speciale band tussen de twee. Hij vertelt haar alles over zijn passie voor wereldrecords en zij vertelt hem haar levensverhaal in het kader van een schoolopdracht.

Na een aantal zaterdagen stoppen de bezoekjes van de jongen ineens. Ona snapt er niets van, maar laat het verder maar gaan. Dan staat op een dag Quinn – de vader van de jongen – op de stoep. Hij vertelt haar dat hij de klusjes komt afmaken van zijn zoon. De jongen blijkt namelijk onverwachts te zijn overleden.

Quinn is weinig betrokken geweest bij de opvoeding van zijn zoon. Sterker nog, hij vond de jongen maar vreemd gedrag vertonen en kon daar niet mee omgaan. Hij is twee keer gescheiden van de moeder van de jongen en was vaker op pad voor optredens met zijn band dan dat hij thuis was. Nu is het te laat om nog een vader-zoon relatie op te bouwen met de jongen. Iets wat Quinn heel erg dwars zit.

In eerste instantie vinden Ona en Quinn elkaar maar vreemd, maar er ontstaat een steeds hechtere band tussen de twee. Het leven en de dood van de jongen zorgen ervoor dat ze beiden weer een persoonlijk doel voor ogen hebben, met de wensen van de jongen als herinnering. Zijn dromen moeten uitkomen.

Monica Wood is een bestsellerauteur die meerdere awards heeft gewonnen. Ze is geboren in Maine, New England, en komt uit een Ierse katholieke familie. Ze heeft gewerkt in een verzorgingshuis voordat ze fulltime schrijver werd. Ook is ze zangeres, en heeft vele jaren door New England met een jazz-, country-, pop- en gospelrepertoire opgetreden.

Een buitengewoon gewoon leven wordt op verschillende manieren gebracht door Monica Wood. Naast het gewone verhaal krijgen we tussendoor lijstjes met verschillende wereldrecords te lezen en de antwoorden die Ona geeft op het interview dat de jongen met haar houdt.

Het boek leest makkelijk weg, maar heeft mij niet non-stop weten te boeien. Er waren momenten dat ik gegrepen werd door de aandoenlijkheid van het verhaal, maar daar tegenover staan ook momenten dat het mij te saai werd. Ona en Quinn waren voor mij de meest aantrekkelijke en opvallende personages. Zij worden levendig beschreven.

De jongen zelf komt maar weinig aan bod in het boek. Hij overlijdt al in het begin. Wat we over hem te lezen krijgen schept een beeld van een hele aparte jongen met bijzondere denkwijzen, die in ieder geval anders in het leven staat dan andere jongeren van zijn leeftijd. Wat mij betreft had de ontwikkeling van de vriendschap met Ona en zijn invloed op haar meer aan bod ogen komen. Ik had meer vanuit zijn gedachtegang willen lezen.

Een buitengewoon gewoon leven is een aandoenlijke roman over een aantal mensen van verschillende leeftijden die allen hun eigen gedachten over het leven hebben. De invloed van de  jongen op hun levens staat centraal. Hij heeft in allen iets aangewakkerd en dit zorgt voor onverwachtse gebeurtenissen en avonturen.

 

Eindoordeel ***

 

Titel: Een buitengewoon gewoon leven

Auteur: Monica Wood

Genre: Roman

Uitgeverij: Karakter

Datum: februari 2016

ISBN: 9789045210056

Aantal pagina’s: 384

Frans le Fèvre – De kring ☆☆☆

de kring goede.jpg

Jacob Desmit is een bekende advocaat in het land die zich voornamelijk bezighoudt met medische zaken. Op een dag krijgt hij een telefoontje van Els Grinstra. Zij vraagt hem te helpen bij het onderzoek naar de dood van haar vader. Na een hartoperatie is hij door complicaties om het leven gekomen. Het ziekenhuis is erg terughoudend met informatie.

Jacob blijkt de vader van Els van vroeger te kennen, van Het Gilde. Het Gilde is een redelijk gesloten vereniging. Jacob was daar jeugdlid en Henk Zuurman – de vader van Els – was een van de kringleiders.

Het telefoontje van Els brengt een hoop herinneringen naar boven bij Jacob. Langzaamaan wordt duidelijk wat er met Henk is gebeurd. Voor Jacob wordt deze zaak steeds persoonlijker als iemand uit zijn verleden uit Het Gilde betrokken blijkt te zijn bij de dood van Henk.

Frans le Fèvre (1947) is geboren in Den Haag en groeide op in Scheveningen en de IJmond. Hij heeft natuurkunde en astronomie gestudeerd. Naast schrijven is de auteur ook een enthousiast amateurastronoom en schilder. Wolken zijn van waterdamp is zijn debuutroman. Nu ruim twee jaar later ziet zijn tweede roman het daglicht.

De Kring bestaat uit verschillende verhaallijnen. Wat schuingedrukt is in het boek zijn terugblikken naar het verleden. Hier volgen we de ervaringen van een groep jongeren die onderdeel zijn van Het Gilde. Zijn gaan voor een paar weken naar Frankrijk om vrijwilligerswerk te doen.

We volgen de ontluikende liefde tussen Jacob en Margriet, zijn huidige vrouw. Ook de vriendschap tussen Jacob en Hendrik komt uitgebreid aan bod en hoe zij langzaamaan toch uit elkaar groeien.

In het heden lezen we over Jacob die duidelijkheid probeert te krijgen over de dood van Henk, maar in eerste instantie ook tegen een muur van onwil aanloopt qua informatievoorziening vanuit het ziekenhuis. Tot de zaak een wending neemt die Jacob niet voorzien had.

Als subverhaal is er het draadje waarin beschreven wordt dat Jacob af en toe lustgevoelens heeft naar andere vrouwen dan zijn eigen vrouw. Hier handelt hij op een gegeven moment ook naar. Wat dit doet met zijn huwelijk blijft aan de oppervlakte. Als dit meer uitgewerkt was geweest, had dat wel een mooie toevoeging geweest voor het boek.

Frans le Fèvre heeft een opvallende schrijfstijl. Zijn taalgebruik is nogal formeel. Dit staat heel mooi op papier, maar is niet perse een pré voor leesplezier, want het haalt enigszins de vaart uit het verhaal tijdens het lezen. Dit is niet goed of fout, maar is puur smaak gebonden. Tijdens het lezen heb ik graag wat toegankelijker taalgebruik.

De kring is een indringend verhaal over voorbeeldfuncties, seksueel misbruik, loyaliteit, toegeven aan verleidingen, beroepsethiek en behandelt daarmee maatschappelijke en ethische kwesties. Het lezen van dit boek zorgde bij mij voor overdenkingen. Hoe zou ik handelen in bepaalde situaties? Fijn als een boek je tot nadenken zet.

 

Eindoordeel ***

 

Titel: De kring

Auteur: Frans le Fèvre

Genre: Roman

Uitgeverij: Boekscout.nl

Datum: maart 2016

ISBN: 9789402224702

Aantal pagina’s: 284

Ruth Ware – In een donker, donker bos ☆☆☆☆

in een donker donker bos

De zesentwintigjarige Leonora ‘Nora’ Shaw leeft een relaxed bestaan als vrijgezel en is schrijfster van beroep. Tot haar grote verbazing vindt zij in haar mail een uitnodiging voor een vrijgezellenfeest van haar vroegere beste vriendin Clare. Dit is vreemd, omdat zij elkaar al tien jaar niet meer gesproken hebben. Nora herkent in de lijst van genodigden maar één persoon en dat is Nina. De twee meiden besluiten, ondanks dat ze er niet veel zin in hebben, toch samen naar het vrijgezellenweekend te gaan.

Op de middelbare school heeft Nora een relatie met James gehad wat een half jaar duurde. Deze relatie werd bruut verbroken, maar bijna niemand weet de precieze toedracht. Nora heeft alleen aan Clare verteld wat er gebeurd is, althans grotendeels. Dit speelde tien jaar geleden en sindsdien zijn Nora en Clare ook uit elkaar gegroeid. Nora kan daarom maar niet begrijpen dat zij uitgenodigd is voor het vrijgezellenfeest.

Een vriendin van Clare heeft een heel weekend georganiseerd, waarbij ze in een afgelegen glazen huis in een bos verblijven. Er volgt een ongemakkelijk samenzijn voor alle zes de personen. De emoties lopen hoog op als Nora ook nog eens hoort dat James degene is met wie Clare gaat trouwen. Net op het moment dat Nora besluit om de volgende ochtend vroegtijdig naar huis terug te gaan, loopt het gruwelijk uit de hand. Er wordt iemand vermoord.

Het volgende moment wordt Nora wakker in een ziekenhuisbed en kan zich niks herinneren van de afgelopen dagen. Wat is er gebeurd? Wat heeft ze gedaan? De klok tikt en de politie behandelt haar steeds meer als een verdachte. Aan Nora de taak om haar herinneringen zo snel mogelijk terug te krijgen, voordat het te laat is.

Ruth Ware (1977) komt uit Engeland en is publiciste bij een grote uitgeverij in Londen. In een donker, donker bos is haar thrillerdebuut. Het boek is een wereldwijd succes en staat al maanden op de New York Times en UK-bestsellerlijst. Momenteel schrijft zij al weer aan haar tweede boek.

Dit thrillerdebuut wordt in het buitenland flink bejubeld. We hebben al veelbelovende quotes van bekende mensen voorbij zien komen die dit boek aanprijzen. Ook in ons eigen land druppelen de eerste recensies binnen en ook die zijn laaiend enthousiast. Voordat ik aan dit boek begon waren mijn verwachtingen daardoor hoog gespannen. Het kan ook een valkuil zijn, want de lat ligt gelijk erg hoog.

Als lezer beginnen we het dit verhaal met heel veel vraagtekens. Zoals het een klassieke whodunit betaamt werken we langzaam toe naar het beantwoorden van de vragen “wie heeft het gedaan en waarom?”. Door het geheugenverlies van Nora komt daar nog een extra dimensie bij, namelijk “wat is er gebeurd?”. Er zijn meerdere scenario’s mogelijk en Ruth Ware zorgt er goed voor dat dit tot het laatste moment spannend blijft, wat het mede tot een goede thriller maakt. Het verhaal wordt op twee manieren gebracht. We lezen vanuit de gedachten van Nora die in het ziekenhuis ligt en volgen haar herinneringen aan het weekend in het glazen huis. En we lezen wat er gebeurt in het heden.

Wat de auteur erg goed voor elkaar krijgt is het creëren van de juiste sfeer tijdens het lezen. Ze beschrijft alles op een overtuigende manier en zorgt voor voldoende spanning tijdens het lezen. Het begin van het verhaal is wat tam en daar vroeg ik mij af of het wel spannend zou gaan worden, maar naarmate het verhaal vordert wordt dit ruimschoots goedgemaakt. De personages die in dit boek voorbijkomen worden heel levendig en karakteristiek beschreven. Juist de diversiteit in de groep zorgt voor een bijzondere sfeer en maakt het ook dat iedereen wel iets heeft wat verdacht kan zijn.

In een donker, donker bos is zo’n boek waarvan je je bijna niet kan voorstellen dat het een debuut is, zo goed als dat het is. Een spannend en mysterieus whodunit verhaal wat iedere thrillerliefhebber zal aanspreken. Een boek wat gelezen moet worden.

Eindoordeel ****

Auteur: Ruth Ware
Titel: In een donker, donker bos
Genre: Thriller
Uitgeverij: Luitingh Sijthoff
Datum: april 2016
ISBN: 9789024570768
Aantal pagina’s: 319

Rowan Coleman – Twintig regels liefde ☆☆☆☆

twintig regels liefde

Wat zou je zeggen als je nog één kans had om een brief aan je geliefde te schrijven?

Stella is verpleegkundige in een hospice- en revalidatiecentrum. Zij begeleidt daar ernstig zieke mensen, vaak tot aan hun dood. Stella is getrouwd met Vincent, maar hun huwelijk bevindt zich in zwaar weer.

Hope is geboren met een ernstige longziekte. Zij heeft cystic fibrosis – ook wel taaislijmziekte genoemd. Ze is heel bevattelijk voor bacteriën en virussen, in haar geval kan dit tot de dood leiden. Ben is haar beste vriend en probeert haar meer uit haar zelfgecreëerde en veilige cocon te krijgen en haar aan te sporen tot meer uit het leven te halen.

Hugh woont nog alleen in zijn ouderlijk huis. Hij is opgevoed door zijn vader die inmiddels is overleden. Toen hij tien jaar was heeft zijn moeder zichzelf van het leven beroofd. Het is altijd moeilijk geweest om dit te kunnen verwerken. Hugh is erg op zichzelf. Als hij zijn nieuwe buren leert kennen, een alleenstaande moeder met een tienerzoon, bloeit hij weer wat op.

Tijdens haar werk schrijft Stella brieven voor haar stervende patiënten aan hun geliefden, met de belofte deze pas te zullen versturen als diegene is overleden. Maar dan is er één brief waarvan Stella vermoedt dat ze die misschien beter gelijk al moet versturen. Breekt ze haar belofte of niet?

Rowan Coleman is auteur van twaalf romans. Ze woont met haar man en hun vijf kinderen in Engeland. Twintig regels liefde is het eerste boek wat Boekerij van haar uitgeeft wat naar het Nederlands vertaald is.

Deze auteur was mij voor het lezen van dit boek totaal onbekend. Wat mij triggerde om dit boek te lezen was het concept van brieven schrijven aan geliefden of naasten door mensen op hun sterfbed. Dit vind ik zo’n mooi en origineel gegeven voor een boek.

De auteur neemt ons mee in het leven van de drie personages Stella, Hope en Hugh. Het zijn drie verschillende verhaallijnen die steeds meer in elkaar overlopen. Tussen hun belevingen door krijgen we af en toe een brief van Stella te lezen die zij geschreven heef voor haar patiënten. Iedere brief heeft weer een andere strekking. Dit loopt onder andere van een liefdesverklaring, tot praktische tips, tot verontschuldigen, tot opbiechten.

Tijdens het lezen heb ik meerdere keren kippenvel van ontroering gehad door de beschrijvingen van Rowan Coleman. Omgaan met verlies en beperkingen, doorgemaakt trauma, veranderende rolpatronen, verdergaan na een moeilijke periode, verschillende soorten rouwverwerking. Allemaal heftige en realistische thema’s die heel mooi verwerkt zijn door de auteur. Uiteindelijk is het (onvoorwaardelijke) liefde wat als rode draad door Twintig regels liefde heenloopt. Liefhebben en geliefd worden, of het nou om familie, vriendschap of je partner gaat, overwint heel veel. Uiteindelijk hebben we het ook allemaal nodig.

 

Eindoordeel ****

 

Titel: Twintig regels liefde

Auteur: Rowan Coleman

Genre: Roman

Uitgeverij: Boekerij

Datum: maart 2016

ISBN: 9789022575994

Aantal pagina’s: 350

Sarah Lotz – De vierde dag ☆☆☆☆☆

de vierde dag

The Beautifull Dreamer is een low-budget cruiseschip. Bijna drieduizend mensen zijn aan boord als het schip na vier dagen op de Atlantische Oceaan volledig stilvalt. Er is een brandje geweest in een van de technische ruimtes en men krijgt de motoren niet meer aan de praat. Er is ook geen radioverkeer en internet meer mogelijk.

Iedereen gaat er vanuit dat ze snel een andere boot of schip zullen tegenkomen of dat de mensen aan land hun coördinaten wel weten te achterhalen. Maar niets is minder waar. De mensen op het schip zijn volledig op zichzelf aangewezen.

De situatie wordt steeds penibeler. Het stromend water raakt op, het voedsel raakt op, er wordt een meisje vermoord en de dader is onbekend. Mensen doen vreemde waarnemingen, zien en horen dingen die er niet horen te zijn. En er breekt een virus uit, waardoor steeds meer mensen flink ziek worden. De chaos op het schip is compleet en de levens van de passagiers zijn in gevaar.

Sarah Lotz is geboren in Groot-Brittannië en opgegroeid in Zuid-Afrika. Nu woont ze in Kaapstad en heeft onder een pseudoniem verschillende horror- en thrillerseries geschreven. De drie was haar eerste thriller onder haar eigen naam en werd direct een wereldwijde bestseller.

De vierde dag is een boek wat heel goed los is te lezen van zijn voorganger. Er wordt wel eens teruggegrepen naar gebeurtenissen uit De drie, maar dat is heel subtiel. Omdat deze twee boeken allebei heel gaaf zijn adviseer ik wel om te beginnen met het eerste deel, puur omdat je dan een paar honderd bladzijdes extra leeservaring hebt. Het is het waard.

Dit boek heeft ontzettend karakteristieke personages. Er is een medium die een steeds grotere groep mensen achter zich krijgt en een bepaalde paranormale bescherming weet te bieden, een assistente van het medium die zich afvraagt waarom ze nog voor haar werkt, een blogger die het medium wil ontmaskeren als nep, een arts met een dode op zijn geweten, een beveiliger die het verpest heeft bij de politie en worstelt met zijn geaardheid, een kamermeisje met een onverwachte zwangerschap en een partner die ze niet ziet zitten, twee bejaarde vriendinnen die een einde aan hun leven willen maken, een verkrachter die moordenaar wordt. Een ieder heeft zijn eigen (problematische) verhaal vanuit het verleden en motivatie om nu op het schip aanwezig te zijn. Fascinerend hoe dit allemaal wordt beschreven.

Het verhaal wordt op verschillende manieren gebracht. We lezen het vanuit de belevingen van verschillende personages. Ook blogberichten, krantenartikelen, getuigenverslagen en transcripties komen voorbij. Deze manier van schrijven maakt het verhaal nog levendiger.

Wat ben ik laaiend enthousiast over de boeken van Sarah Lotz. De vierde dag is weer een geweldig spannend boek. Het verhaal is niet alleen een thriller, maar heeft ook horror elementen. De auteur beschrijft de gebeurtenissen zo levendig dat het zich als een film voor mijn ogen begon af te spelen. Ze creëert precies de juiste sfeer tijdens het lezen. Van voorspelbaarheid is er geen sprake in dit boek. Je vraagt je continue af welke kan het op gaat en dit blijft een verrassing tot het einde.

Net als in het eerste boek heeft ook dit verhaal weer een open einde en worden niet alle vragen beantwoord. Er zullen er zijn die dit storend vinden, maar ik ben alleen maar nieuwsgierig wat voor een draai de auteur er in een volgend boek weer aan geeft.

Sarah Lotz is een hele goede verhalenverteller en schuwt het absurde en het vage niet. Dat vind ik helemaal geweldig. Ik ben een groot liefhebber van de verhalen van Stephen King. De boeken van deze schrijfster doen me daar aan denken, wat een groot compliment is. Ik ben fan.

 

Eindoordeel *****

 

Titel: De vierde dag

Auteur: Sarah Lotz

Genre: Thriller

Uitgeverij: Cargo

Datum: maart 2016

ISBN: 9789023494591

Aantal pagina’s: 350