Haro Kraak – Lekhoofd ☆☆☆☆

lekhoofd

 

“Alle indrukken van buitenaf die ik via mijn zintuigen omzette naar ervaringen binnenin, vloeiden door een grijs weefsel achter mijn oren. En daar was kortsluiting ontstaan. Er waren nieuwe verbindingen gelegd, verbindingen die ongewenst waren. Het waren er teveel en ze sloten niet goed op elkaar aan.”

Noah Kremer heeft al veel meegemaakt in zijn jonge leven. Als kind ontdekt hij dat hij bepaalde prikkels anders ervaart dan dat andere leeftijdsgenoten dit doen. Noah kan geluiden proeven en letters en cijfers in kleuren zien. Tot zijn opluchting ontdekt hij jaren later dat deze aandoening een naam heeft, namelijk synesthesie, en dat hij niet alleen is.

Gevolg is wel dat de meeste kinderen hem maar vreemd vinden en dat hij veel gepest wordt. Zijn ouders hebben het maar druk met hun werk en met het in stand houden van hun huwelijk en hebben weinig oog voor hun twee kinderen, waardoor Noah er redelijk alleen voor staat.

Op de middelbare school ontmoet Noah Teun. Er ontstaat een hele bijzondere vriendschap tussen de twee. Voor het eerst wordt Noah niet veroordeeld om zijn gekke fratsen. In de jaren die volgen gaan ze samen op een zintuigelijke ontdekkingstocht. Naast hun beperkingen zijn het ook doodgewone pubers die van alles uit proberen wat bij hun leeftijd past.

Nu is Noah bijna zeventien en is hij opgenomen in een instelling ter revalidatie. Zijn medische toestand en de intensieve behandeling die hij krijgt zorgen voor een terugblik op het verleden.

Haro Kraak (1986) studeerde sociologie en journalistiek in Amsterdam. Hij is verslaggever en tv-recensent bij De Volkskrant en schrijft over media, populaire cultuur en literatuur. Kraak publiceerde korte verhalen in verschillende literaire tijdschriften en op de website van De Optimist. Lekhoofd is zijn debuutroman.

Lekhoofd leest als een trein, het boek is niet heel dik, en de duidelijk te volgen schrijftaal zorgt ervoor dat je zo door het boek heen bent. Het verhaal kent een kleine setting en bevat maar weinig personages. Het is een overzichtelijk geheel. Er is meer met Noah aan de hand dan zijn synesthesie, dit wordt duidelijk naarmate het verhaal vordert.

Haro Kraak heeft veel aandacht besteed aan het verdiepen van de personages. De ouders van Noah hebben een bijzondere dynamiek. Hun huwelijk wankelt en ze doen krampachtig en ontwijkend. Dit heeft ook weer invloed op Noah en zijn zusje. De gesprekken die Noah en Teun hebben springen uit het verhaal wat mij betreft. Deze passages vind ik heel gaaf beschreven en erg beeldend en overtuigend.

De manier waarop hoofdpersonage Noah prikkels beleeft wordt zo duidelijk en concreet beschreven door de auteur, dat ik mij als het ware kon indenken hoe Noah alles beleeft. De vriendschap tussen de jongens wordt heel natuurlijk en overtuigend gebracht. Gelukkig ligt in het verhaal niet alleen de nadruk op het ‘afwijkende’ van Noah, maar is dit mooi verweven met ‘normale’ leeftijdsontwikkelingen, dit maakt het tot een overtuigend geheel.

Lekhoofd is een hele pure en aandoenlijke roman over een bijzondere jongen die in het leven tegen een aantal beperkingen aanloopt en daarmee moeten leren omgaan. Dit boek is een reis door zijn verleden en van de mensen om hem heen.

 

Eindoordeel ****

 

Titel: Lekhoofd
Auteur: Haro Kraak
Genre: Roman
Uitgeverij: Atlas Contact
Datum: september 2016
ISBN: 9789025447410
Pagina’s: 232

 

Dit boek heb ik vooruit mogen lezen voor De Club van Echte Lezers van Uitgeverij Atlas Contact.

M.J. Arlidge – Pluk een roos ☆☆☆☆

9200000057347430

 

“Maar niemand kon haar horen. En toen Ruby weer op het bed lag, wist ze dat zij in de hel verbleef, niet hij.”

Ruby wordt wakker na een nachtje stappen en denkt in haar eigen bed te liggen, maar niets is minder waar. Ze bevindt zich in een vreemd bed in een koele en donkere kelder. Ze heeft geen herinneringen aan hoe ze daar gekomen is. Haar ontvoerder laat al snel van zich horen en behandelt haar op een vreemde manier en noemt haar bij een andere naam.

Sinds haar ontvoering was ze bang geweest dat ze de slavin van haar ontvoerder zou worden. Nu wist ze dat ze zijn volgende dodelijke slachtoffer zou zijn.”

Inspecteur Helen Grace wordt bij een plaats delict geroepen. Op het strand, in een greppel, is het lichaam gevonden van een jonge meid die al enige tijd is overleden. Het is duidelijk dat er sprake is van een moord en ook dat het niet de bedoeling was dat het lichaam gevonden zou worden. De familie van het slachtoffer was in de veronderstelling dat ze nog leefde, omdat er nog steeds berichtjes uit haar naam op social media geplaatst werden.

Helen en haar collega’s ontdekken tijdens hun onderzoek een verband met andere vermissingen. Ook Ruby’s naam komt voorbij. Ze hebben al snel door dat ze met een heel ziek persoon te maken hebben en dat de tijd dringt.

Helen heeft niet alleen de moorden op haar bordje liggen. Hoofdinspecteur Ceri Harwood maakt het haar heel erg moeilijk, haar gedrag jegens Helen lijkt steeds meer op een persoonlijke vendetta. Als Helen Ceri om hulp vraagt bij het helpen vinden van haar neef Robert krijgt ze een harde nee te horen. Als Helen besluit om achter de rug van Ceri om te handelen en via via politiegegevens te bemachtigen loopt het uit de hand. Ceri komt erachter en gebruikt dit tegen Helen.

De moordenaar wordt ondertussen steeds onrustiger en is niet tevreden. Hij heeft al weer een volgend slachtoffer op het oog, maar het net rondom hem sluit zich steeds meer en dat weet hij.

M.J. (Matthew) Arlidge (1974) is een Engelse auteur. Hij schrijft al vijftien jaar voor verschillende Britse crimeseries. Iene miene mutte was zijn thrillerdebuut en is tevens het eerste deel van de Helen Grace-serie. Piep zei de muis was het vervolg en nu is dus zojuist het derde deel verschenen – Pluk een roos.

De auteur heeft een hele prettige schrijfstijl voor het genre. Er is sprake van een goede opbouw en afwerking, er zijn spannende wendingen, het verhaal is vaak niet voorspelbaar, de hoofdstukken maken vloeiende overgangen en er wordt veel aandacht besteed aan personages.

Het enige wat mij enigszins tegenviel zijn de personele veranderingen binnen het team. De auteur heeft aan opschoning gedaan en een aantal personages (naar de achtergrond) laten verdwijnen en er nieuwe teamleden voor teruggeplaatst. Hier is wel een duidelijke motivatie voor in het boek, maar in een serie vind ik het juist een pre dat je meegroeit met de personages en daar moet voor een gedeelte weer opnieuw mee begonnen worden. Buiten dat heb ik gewoon weer enorm genoten van dit boek.

M.J. Arlidge is meester in het creëren van de juiste sfeer en spanningsboog tijdens het lezen van zijn thrillers. In zijn boeken wordt een zoektocht beschreven naar een seriemoordenaar. In Pluk een roos wordt de spanning weer subliem opgebouwd en als lezer wordt je getriggerd om mee te denken, zonder dat het voorspelbaar is. Van het begin tot het einde is het een heerlijke thriller.

 

Eindoordeel ****

 

Titel: Pluk een roos (Helen Grace #3)
Auteur: M.J. Arlidge
Genre: Thriller
Uitgeverij: Boekerij
Datum: juni 2016
ISBN: 9789022577172
Pagina’s: 397

SPLINTERS: Eisso Post – Aan de oever ☆☆

aan de oever

 

Aan de oever is een verhalenbundel van 47 bladzijdes bestaande uit 6 mini verhaaltjes: Verzilvering, Het licht, Uit het rustige leven van Jos van Dommel, Beste Mijnheer van de Sociale Dienst, Het oranjegevoel en Aan de oever.

Eisso Post (1956) is een Nederlandse (tekst)schrijver. Hij studeerde Noors, Nederlands en Algemene Literatuurwetenschap in Groningen. Zijn grote voorbeelden op het gebied van Nederlandse non-fictie zijn Midas Dekkers, Willem Wilmink, Govert Schilling en Hugo Brandt Corstius.

De auteur heeft veel ervaring met taal en teksten, dat is duidelijk te merken. Hij komt in Aan de oever met uiteenlopende verhalen, onderwerpen en schrijfstijlen. Het is al moeilijk om een kort verhaal te schrijven, laat staan als het ook nog eens uit maar een paar bladzijdes bestaat. Daarmee is de lat hoog gelegd om de lezer te vermaken.

Nieuwsgierig ben ik eraan begonnen en teleurgesteld heb ik het boekje dichtgeslagen. Ik hou van fantasy en verhalen mogen van mij lekker gek of absurd zijn, maar er moet wel enigszins sprake zijn van een lijn of een kader, maar dat miste ik over het algemeen tijdens het lezen van deze minibundel. Ineens bevind je je in een verhaal wat ook ineens is afgelopen. Dit ervoer ik eerder als verwarrend dan als prettig.

Van de zes verhaaltjes die er zijn, is er maar één die mij heeft aangesproken (Verzilvering), één die ik wel oké vond (Uit het rustige leven van Jos van Dommel), maar de rest kon mij niet zo bekoren. Sterker nog, ik snapte bij de overige vier verhaaltjes eigenlijk niet zo goed wat ik nou aan het lezen was en wat Eisso Post wilde overbrengen.

 

Eindoordeel **

 

Titel: Aan de oever
Auteur: Eisso Post
Genre: Fantasy
Uitgeverij: Quasis
Datum: juni 2016
ISBN: 9789492099129
Pagina’s: 47

Karin Slaughter – Verborgen ☆☆☆☆☆

verborgen

 

“In plaats van een ongebruikelijk bloedpatroon of een duidelijke vingerafdruk, stonden er twee woorden, geschreven met bloed: HELP ME.”

In een verlaten pand in Atlanta wordt het lichaam gevonden van een ex-politieagent. Will Trent en zijn partner Faith Mitchell zijn als eerste rechercheurs ter plaatse en ook de hulp van patholoog-anatoom Sara Linton wordt ingeschakeld om daar onderzoek te doen. De plaats delict is een grote smeerboel vol met bloed.

Sara ontdekt al snel dat al het bloed niet van de dode man is, maar waarschijnlijk van een vrouwelijk slachtoffer. Maar waar is dat slachtoffer gebleven? De sporen leiden naar een ander pand en naar een persoon die alles te maken heeft met een persoon uit het verleden van Will.

Will heeft lange tijd gewerkt aan een zaak tegen een bekende basketballer die ervan verdacht wordt een vrouw verkracht te hebben. Deze beroemde sporter wordt omringd door een team van de beste advocaten die het Will en zijn team enorm moeilijk maken om de sporter veroordeeld te krijgen. De moord in de loods blijkt veel raakvlakken te hebben met de mensen uit de omgeving van de basketballer.

De relatie tussen Sara en Will komt onder hoogspanning te staan. Beiden hebben een hoop meegemaakt in het verleden en daarmee worden ze te vaak ook in het heden geconfronteerd. Is hun liefde sterk genoeg om dit te overleven?

Karin Slaughter (1971) is een hele bekende Amerikaanse thrillerauteur. We kennen haar van de Grant County-reeks (Sara Linton) en de Atlanta-reeks (Will Trent). In de Georgia-reeks zijn de personages uit de twee eerder genoemde reeksen verenigd. Verborgen is het nieuwste boek uit de Georgia-reeks en is het eerste boek wat door HarperCollins wordt uitgegeven. De filmrechten van de Will Trent-series zijn verkocht aan een Zweedse filmmaatschappij. Triptiek is het eerste boek wat verfilmd zal worden.

Karin Slaughter is een van de weinige auteurs van wie ik alle boeken heb gelezen. Ik koop haar boeken blind en ben eigenlijk ook nog nooit teleurgesteld. Zij is ijzersterk in het bedenken van verrassende plots en het verdiepen van personages. Ieder boek is ook weer vernieuwend, het is knap dat ze niet in herhalingen vervalt.

Verborgen begint met een spannende proloog. Dit zet gelijk de toon voor de rest van het verhaal. Het duurt niet lang voordat duidelijk is over wie de proloog gaat.

Ook besteedt Karin Slaughter weer volop aandacht aan het beschrijven van haar personages. Ik hou van Sara en Will. We lezen nu al zo lang over hun levens. Dat zij nu een relatie hebben is een van de leukere ontwikkelingen geweest in de serie, maar in dit boek gaat dat niet over rozen. Ook andere personages uit eerdere boeken komen voorbij. Een van mijn favorieten is Angie Polaski. Zij krijgt een belangrijke rol in dit boek. Gaaf om ook een verhaallijn vanuit haar beschreven te zien.

Verborgen is weer een ingenieuze thriller met een geweldig plot inclusief gave en onverwachte wendingen zoals we van de auteur gewend zijn. Dit boek is werkelijk waar weer geweldig en iedere bladzijde boeide me. Het is bewonderenswaardig dat Karin Slaughter al die jaren hetzelfde hoge niveau weet vast te houden. Niet voor niets wordt ze de Queen of crime genoemd. Terecht wat mij betreft!

 

Eindoordeel *****

 

Titel: Verborgen
Auteur: Karin Slaughter
Genre: Thriller
Uitgeverij: HarperCollins
Datum: juni 2016
ISBN: 9789402713800
Pagina’s: 479

ZOMERWINACTIE | Agnita de Ranitz – De vrouw op het perron

De zomervakantie is begonnen en om deze in te luiden heb ik een nieuwe winactie op mijn blog. Dit keer is de roman De vrouw op het perron van Agnita de Ranitz te winnen.

 

de vrouw op het perron


O
p het perron van Delft staat plotseling een vrouw voor Cornelia die als twee druppels water op haar lijkt. Geschokt kijken ze elkaar een ogenblik aan. Dan draait de ander zich om en verdwijnt. Cornelia raakt ervan overtuigd dat ze haar tweelingzusje ontmoet heeft. Maar dat kan niet; die is kort na haar geboorte overleden. Wie is dan toch die vrouw op het perron? Haar verwarring is compleet als ze een gele roos vindt. Zet deze haar op het spoor van de waarheid?

 

Wat je moet doen om kans te maken op dit boek:


Deze winactie is afgelopen!!!

Agnita de Ranitz – De vrouw op het perron ☆☆☆☆

de vrouw op het perron

 

“De vrouw die tegenover haar stond, leek als twee druppels water op haar. (…) Het was haar spiegelbeeld.”

Op het station van Delft loopt Cornelia een vrouw tegen het lijf die precies op haar lijkt. Het is haar evenbeeld en ze dragen zelfs dezelfde kleding. Cornelia probeert de vrouw te achtervolgen om haar aan te spreken, maar ze raakt haar kwijt in de menigte.

Cornelia kan er maar niet over uit wat er gebeurd is. Ze weet dat ze een tweelingzusje heeft, maar zij is een paar dagen na hun geboorte overleden, dus zij kan het niet zijn, toch?

Cornelia wil thuis haar verhaal kwijt, maar haar man Henk is vaker niet thuis dan wel. En als hij thuis is behandelt hij haar heel erg bot. Ze wacht op het goede moment om het aan haar vader te vertellen en vragen te stellen, maar ze wil geen nare herinneringen oproepen. Een goede vriendin van Cornelia besluit haar te helpen in de zoektocht naar de vrouw van het perron.

“‘U moet proberen ervan af te zien uw zuster overal te zoeken.’
‘Ik kan het zoeken niet laten, ik zal mijn andere helft vinden'”.

Agnita de Ranitz (1952) volgde een opleiding kunstgeschiedenis aan de Ecole du Louvre in Parijs. Na haar huwelijk in 1978 bleef zij in Frankrijk wonen; de laatste 15 jaar is zij actief als gemeenteraadslid. Hoewel Frankrijk al bijna veertig jaar haar thuis is, komt Agnita nog geregeld en met veel plezier in Nederland. Zij aarzelde dan ook niet om dit boek te laten afspelen in de omgeving waar zij haar jeugd doorbracht.

De vrouw op het perron is het debuutroman van de auteur. De inspiratie voor dit verhaal haalde ze uit een krantenartikel, waarin een oproep stond van een oudere dame die op zoek was naar haar tweelingzus.

Dit boek heeft weinig personages. Het draait echt om Cornelia en haar reactie op het zien van de vrouw op het perron. Cornelia is een hele lieve, wat naïeve vrouw, die geen vlieg kwaad doet. Het is schrijnend om te lezen hoe ze door haar man Henk behandeld wordt. Als lezer gun je haar een verzetje en hoop je dat er een mooie hereniging met de vrouw van het perron volgt.

Er zijn een aantal hoofdstukken die schuingedrukt zijn. Daarin volgen we een oudere zieke dame die iets op haar kerfstok heeft. Wat dat is wordt aan het einde van het boek duidelijk.

Het verhaal bevat veel dialogen die af en toe wat gekunsteld overkomen. Deze dialogen zijn er duidelijk om de lezer wat over te brengen, maar komen niet over als natuurlijke conversaties. De tempo van het verhaal is niet hoog, maar dat is niet storend.

De vrouw op het perron is heel aandoenlijk verhaal en een trip down memory lane voor de hoofdpersonages. Heel langzaam wordt de lezer voorbereid op wie de vrouw op het perron is en wat er aan vooraf is gegaan. Het verhaal speelt zich af in de jaren ’60 in Den Haag en in Rotterdam. Maar de personages grijpen ook regelmatig terug naar ervaringen uit het verleden. Er komt ook een stukje geschiedenis voorbij van de paardenwagens en trams. Dit boek zal zeker ook de mensen aanspreken die rond die tijd daar zijn opgegroeid.

 

Eindoordeel ****

 

Titel: De vrouw op het perron
Auteur: Agnita de Ranitz
Genre: Roman
Uitgeverij: Brevier
Datum: februari 2016
ISBN: 9789491583827
Pagina’s: 240