Rebecka Aldén – De achtste doodzonde ☆☆

de-achtste-doodzonde

Nora Lindqvist is een redelijk succesvolle schrijfster van zelfhulpboeken. Haar leven heeft er ooit anders uitgezien. Jaren geleden was Nora psychisch erg labiel en ging het niet goed tussen haar en haar man. Zij is toen zes verdiepingen naar beneden gevallen en heeft dat ternauwernood overleefd. Maar ze is er weer bovenop gekomen en leidt nu een rustig en stabiel leven met haar man Frank en hun kinderen Albin en Saga in een mooi groot huis.

Nora schrijft boeken en geeft lezingen en Frank is haar literaire agent. Momenteel is ze bezig met het begin van een nieuw boek, waarin ze de zeven hoofdzonden wil verwerken. Ieder begin is even zoeken, maar de hoofdlijnen zijn er.

Dan krijgen ze een nieuwe buurvrouw, Klara. De kinderen zijn op slag dol op haar en haar hond. Als Nora zichzelf voorstelt heeft ze gelijk een vreemd gevoel bij deze nieuwe buurtbewoonster.

“De buurvrouw keek haar aan. Nora wist niet of ze het zich verbeeldde, maar er was iets in die blik. Was het er een van herkenning? Maar niet op de bewonderende manier die haar als redelijk bekende schrijfster gewoonlijk te deel viel. Ze probeerde woorden te vinden voor haar gevoel. Verachting?”

Klara weet een steeds grotere stempel te drukken op hun gezinsleven. De kinderen zijn liever bij Klara dan bij hun eigen moeder en ze betrapt Frank er steeds vaker op dat hij veel contact zoekt met Klara en vreemd gedrag vertoont. Nora vertrouwt het allemaal niet en merkt dat ze zich lichamelijk ook steeds slechter gaat voelen. Waar komt toch die moeheid vandaan? Nora wordt steeds achterdochtiger en vraagt zich af of ze zich weer dingen begint in te beelden. Ze verliest steeds meer het vertrouwen in haar omgeving en wil haar vermoedens bewijzen.

“Het besef was er onmiddellijk. Ze wist precies wie ze bezig was te worden. Degene die ze ooit was geweest en gezworen had nooit meer te zullen worden.”

Frank kan het niet gebruiken dat zijn vrouw (weer) instort, want ze hebben geld tekort en haar nieuwe boek moet er zo snel mogelijk komen. Hij schakelt de hulp in van Nora’s oude psychiater en probeert er zoveel mogelijk voor haar te zijn. Langzaamaan ontvouwt zich een familiegeschiedenis, die maar het beste verborgen had kunnen blijven.

Vanaf de bodem kun je niet dieper vallen en je kunt, wanneer je er klaar voor bent, omhoogschieten en opkrabbelen. Nu ze langs de steile rots in haar innerlijk wankelde, gaapte de afgrond zo diep dat ze niet eens zeker wist of die wel een bodem had. Als ze nu viel, wist ze niet of ze zich ooit weer omhoog zou weten te werken.

Rebecka Aldén is werkzaam als journalist en redacteur bij het tijdschrift Damernas Värld. Ze woont in de buurt van Stockholm. De achtste doodzonde is al aan vijf landen verkocht, waaronder aan Nederland.

Wat ik het meest opvallende vindt aan De achtste doodzonde is de manier waarop de auteur haar personages schetst. Nora  geeft veel om uiterlijk vertoon en sociale status, maar ze is ook vreselijk naïef en manipuleerbaar. Het contact met haar dochter verloopt moeizaam. Ze klaagt erover, maar doet vervolgens niets constructiefs of alleen halfslachtige pogingen daartoe. Ik kreeg een beetje een hekel aan haar. Frank lijkt de zorgzame man die ervoor zorgt dat zij haar werk kan doen, haar zelfs flink achter haar kont aan zit, maar hij wordt gedurende het verhaal steeds wat afstandelijker en vreemder.

Wat mij begon tegen te staan zijn de onnatuurlijke reacties die de karakters vertonen als er iets gebeurt. Nora trekt haar mond niet open waar ieder ander dat wel zou hebben gedaan. Ineens herinnert Nora zicht iets van haar val zoveel jaren geleden, maar ook dat komt gekunsteld over. En Frank lijkt ondertussen bijna lijdzaam toe te kijken zonder dat dit hem alles nou erg veel doet. Een en ander wordt wel verklaard aan het einde, maar toen had ik de nare bijsmaak al.

In het boek wordt af en toe teruggeblikt naar de jeugd van Nora zonder er dieper op in te gaan. Zij is op jonge leeftijd De Parochie ontvlucht en heeft gebroken met haar ouders, maar dat wordt verder niet uitgediept. Ik miste de meerwaarde van het benoemen hiervan. Het voelde bijna alsof dit boek het tweede deel van een serie is waarvan ik het eerste deel niet heb gelezen.

Rebecka Aldén heeft een makkelijk te lezen schrijfstijl. Er zijn maar weinig personages wat zorgt voor een overzichtelijk geheel. Het duurt lang voor er spanning is, maar richting het einde komt dat wel. De finale van het verhaal is erg verrassend. Als lezer denk je te weten wat er gebeurd is, maar daar zet de auteur ons nog even op het verkeerde been. Het einde is niet eens zozeer goed, want ik kreeg een nog grotere hekel aan de hoofdpersonages, maar voorspelbaar was het in ieder geval niet.

De achtste doodzonde zal waarschijnlijke de beginnende thrillerlezer nog wel wat aanspreken. Maar voor de ervaren lezers is dit boek te weinig spannend, te gekunsteld en te ongeloofwaardig.

 

Eindoordeel **

 

Titel: De achtste doodzonde
Auteur: Rebecka Aldén
Genre: Thriller
Uitgeverij: Cargo
Datum: september 2016
ISBN: 9789023498476
Pagina’s: 288

And the winner is… Uit de boekenkast: Winactie: Victoria Aveyard – Rode koningin

winnerrode-koningin

 

 

winnaar-rode-koningin

Gefeliciteerd met dit boek!

Laat je me je adresgegevens weten in een privébericht? Dan stuur ik het boek zo snel mogelijk naar je toe. Ik ben benieuwd wat je ervan vindt!

                                                                                   Liefs Nadine

 

Victor Dixen – Phobos ☆☆☆☆

phobos

 

Zes vrouwelijke kandidaten aan de ene kant.
Zes mannelijke kandidaten aan de andere kant.
Zes minuten om elkaar te leren kennen.
De eeuwigheid om van elkaar te houden.

NASA is overgenomen door een andere organisatie die geschiedenis wil schrijven met een uniek project – Genesis genaamd. Zes jongens en zes meisjes uit twaalf verschillende landen zullen naar Mars afreizen en uiteindelijk daar hun gezinnen stichten en verder leven. De reis daarnaartoe staat in het teken van daten. Als de twaalf op Mars aankomen moeten zij hun levenspartner kiezen en zullen zij trouwen. De wereld kan hun ondertussen 24 uur per dag volgen, doordat er aan boord camera’s hangen.

Léonor is één van de geselecteerde meisjes voor dit project. Zij is wees en laat verder niemand achter op aarde. Niemand weet dat de kandidaten mede daarop uitgezocht zijn. Op het moment dat de groep op het punt van vertrekken staat slaat er een lichte twijfel toe bij Léonor. Is dit wel wat ze wil? Léonor draagt iets met zich mee waar ze heel onzeker over is en waarvan ze denkt dat het haar partner zal afschrikken. Maar uiteindelijk besluit ze toch te gaan.

Ik bijt op de binnenkant van mijn wang om de stem die me aan het twijfelen brengt weg te drukken. Juist nu moet ik vastberaden zijn. De psychologische tests hebben de stem niet kunnen ontdekken, anders was ik nooit uitgekozen. Die stem komt van ver weg, uit mijn verleden… Of eigenlijk van dichtbij, vanaf mijn rug.

Serena McBee is de psycholoog en uitvoerend producent van het programma. Onder haar leiding krijgt het project vorm. Maar niet iedereen is het eens met haar beslissingen. Serena heeft haar eigen geheime agenda en niemand mag haar daarbij in de weg staan.

Het einde van de periode van de speeddates is bijna daar en het keuzemoment breekt bijna aan. Maar Léonor komt iets op het spoor wat zij maar beter niet had kunnen ontdekken. De levens van alle jongeren bevinden zich vanaf dat moment in haar handen.

Victor Dixen is een Franse YA-auteur. Hij won al twee keer de prestigieuze Grand Prix de l’Imaginaire voor zijn boeken. Phobos is het eerste deel van de Phobos-serie en is al aan meerdere landen verkocht.

Verschillende personages passeren de revue in Phobos. Léonor speelt één van de hoofdrollen in dit boek. Zij is degene die we volgen in de ruimte. Dan is er de corrupte Serena die met haar aardige voorkomen iedereen om haar vinger windt, maar ondertussen snode plannen maakt. En ondertussen heeft Serena thuis nog een dochter zitten die zij voor haar eigen bestwil opsluit, maar hoe en waarom is nog niet duidelijk.

Er is een zoon van een overleden teamlid die verbitterd is omdat hij niet geselecteerd is en wil infiltreren in het programma met technische hoogstandjes om zo de wereld een kijkje te geven achter de schermen. Dan is er nog het – inmiddels overleden – teamlid die Léonor probeert te waarschuwen en haar iets waardevols meegeeft zonder dat anderen dat in de gaten hebben. In de tussentijd zijn de kandidaten zich niet bewust van het gevaar wat dreigt in de (nabije) toekomst en geniet de wereld onbevangen van een nieuw spektakel, een datingshow in de ruimte.

Uiteindelijk is het vriendschap, romantiek, manipulatie, corruptie, politiek, dubbele agenda’s, moorden en chantage wat allemaal voorbij komt in het verhaal. Jongvolwassenen spelen voor het grootste deel de hoofdrol wat kenmerkend is voor een ya-verhaal. Victor Dixen brengt ons het verhaal met een vlotte pen en heeft duidelijk een rijke fantasie die op papier spannend en aantrekkelijk overkomt.

Met heel veel plezier heb ik dit boek gelezen. Met name de hoofdstukken die zich in de ruimte afspelen, de interacties tussen de meiden en de beschrijvingen van de dates, hoe men indruk op elkaar probeert te maken, vond ik geweldig. Wel zijn er nog veel vragen onbeantwoord gebleven die in een volgend deel van de serie ongetwijfeld wel beantwoord zullen worden.

Phobos is een fantastisch young adult-verhaal. De setting is uniek en het thema van een datingshow in de ruimte en een corrupte leiding is een gaaf gegeven voor een nieuwe spannende serie. Deel één is alvast zeer geslaagd wat mij betreft.

 

Eindoordeel ****

 

Titel: Phobos (Phobos #1)
Auteur: Victor Dixen
Genre: Young Adult
Uitgeverij: Q
Datum: augustus 2016
ISBN: 9789021403403
Pagina’s: 398

Stuart Neville – Het bloed kruipt ☆☆☆☆

het bloed kruipt

“‘Jij en ik, met zijn tweetjes’, zegt Thomas. ‘Net als vroeger. Verder niemand. Ik zal ervoor zorgen dat je niets gebeurt. En jij zorgt ervoor dat mij niets gebeurt. Niemand kan ons iets aandoen. Al die klootzakken, ze kunnen ons niets maken. En als ze het proberen…'”

Toen Ciaran Devine twaalf jaar was is hij veroordeeld voor de moord op zijn pleegvader. Zijn oudere broer Thomas heeft gevangen gezeten voor medeplichtigheid. Nu Ciaran negentien jaar is komt hij op vrije voeten, twee jaar later dan Thomas.

Serena Flanagan was als rechercheur nauw betrokken bij de verhoringen van Ciaran. Van het begin af aan heeft zij getwijfeld aan Ciaran’s bekentenis en geloofd dat Thomas eerder degene is die tot moorden in staat is. Flanagan denkt dat Ciaran onder de negatieve invloed van zijn oudere broer staat. Ze heeft dagenlang haar best gedaan om het vertrouwen te winnen van Ciaran, maar de jongen is bij zijn verhaal gebleven.

Paula Cunningham is reclasseringsambtenaar en krijgt de taak om Ciaran te begeleiden bij zijn terugkeer naar de maatschappij. Ze heeft al snel in de gaten hoe onzeker Ciaran is tussen de mensen en wat voor een foute invloed Thomas waarschijnlijk op hem heeft. Dit idee wordt gesterkt door een oude bekende van de jongens die Cunningham opzoekt en zegt dat ze de verkeerde jongen hebben veroordeeld.

Cunningham zoekt contact met Flanagan om haar gevoel te peilen bij haar. Flanagan is pas net weer begonnen met werken na ziekteverlof. Dit bezoekje maakt bij Flanagan weer het gevoel van zeven jaar geleden los. De dames geloven steeds meer dat Thomas meer schuld heeft dan men denkt en zij zijn besloten de onderste steen boven te krijgen.

“Ondanks alles trok ze hem tegen zich aan. Net als jaren geleden. Zijn lichaam, dat zich eerst verzette, gaf zich over. Zijn bovenlichaam schokte van het huilen, zijn wang lag in haar hals. Net als toen. Een kind, toen. Nu een jonge man.”

Stuart Neville is een Ierse auteur. Inmiddels heeft hij zes boeken op zijn naam staan. Het bloed kruipt is het eerste boek wat van hem naar het Nederlands vertaald is. Een van zijn thrillers werd bekroond met de Los Angeles Book Prize en zijn werk werd bovendien genomineerd voor de prestigieuze CWA Ian Fleming Steel Dagger, de Edgar Award, de Macavity Award en de Anthony Award.

Het bloed kruipt heeft meerdere verhaallijnen die vanuit verschillende personages beschreven worden. Er wordt teruggeblikt naar de periode kort na de moord en in het heden draait het om de periode kort na de vrijlating van Ciaran. Vooral de interactie tussen de broers vind ik magnifiek overgebracht. Het is af en toe op het enge, maar ook op het trieste af wat tussen die twee gebeurt.

Stuart Neville heeft in dit boek nog een tweede (sub)plot bedacht. De beste vriendin van Flanagan wordt dood gevonden. De politie gooit het erop dat zij door haar man gedood is en hij zou daarna zelfmoord hebben gepleegd. Maar Flanagan gelooft dit verhaal niet. Ja, haar vriendin had net te horen gekregen dat haar kanker helemaal uitgezaaid was en ja haar man was gediagnosticeerd met Alzheimer. Maar ze hadden nog plannen voor de nabije toekomst, waar ze samen naar uitkeken. Flanagan trekt wederom haar eigen plan om dit verder uit te zoeken.

De schrijfstijl van de auteur is heel beschrijvend, waardoor het verhaal erg beeldend wordt voor de lezer. Hij zorgt voor veel verdieping in het verhaal en besteedt veel aandacht aan zijn personages. Dit boek is met recht een psychologische thriller.

De rol van Flanagan vond ik af en toe net wat té overdreven. Het is mooi om te lezen met hoeveel gevoel ze aan de zaak van Ciaran – toen en nu – bezig is, maar het is wel wat grensoverschrijdend en soms zelfs irritant. Stuart Neville legt daar ook flink de nadruk op. Het voelde op sommige momenten onnatuurlijk aan, maar ze wordt wel consequent neergezet.

Een ander personage die wordt gevolgd is Daniel Rolston. Hij is de zoon van de vermoorde pleegvader en was toentertijd een vriendje van Ciaran. Hij is uit op het zuiveren van zijn vaders naam en gaat daar heel ver voor.

Het bloed kruipt is een diepgaand en meeslepend verhaal waarin de relatie tussen twee broers, en hun invloed op elkaar en hun destructieve gedrag met grote gevolgen, centraal staat. Deze psychologische thriller is een aanrader.

 

Eindoordeel ****

 

Titel: Het bloed kruipt
Auteur: Stuart Neville
Genre: Thriller
Uitgeverij: AW Bruna
Datum: september 2016
ISBN: 9789400507203
Pagina’s: 341

 


Met dit boek die ik mee aan een blogtour. Gekoppeld aan deze blogtour heeft AW Bruna een gave WINACTIE georganiseerd. Neem snel hier een kijkje en doe mee aan een leuke puzzel.

10 blogs, 10 letters. De eerste drie lezers die de goede inzending hebben ingestuurd winnen een exemplaar van Het bloed kruipt.


Alvast een stukje lezen van het boek? Dat kan! Een leesfragment is te vinden via: http://bit.ly/2bUcCGa


Zie hieronder het schema van de bloggers die meedoen:

Mads Bruijnesteijn A.W. Bruna Uitgevers 13-9
Nadine Kuiper Nadine Kuiper 14-9
Anneke van Ieperen Boekenfabriek 15-9
Karin / Patrice Perfecteburen leesclub 16-9
Judith Regeling Judith blogt solo 17-9
Malu van de Kerkhof Gewooneenboek.nl 18-9
Karin en Corina Samen lezen is leuker 19-9
Kimberley De boekentrommel 20-9
Noëlle Nass De leestrein 21-9
Judith van Pel Biebmiepje 22-9
Chantal Coffee nd cookie 23-9

 

Uit de boekenkast: WINACTIE | Victoria Aveyard – Rode koningin

Het zal weinig mensen verbazen dat mijn boekenkast uitpuilt. Nu heb ik bedacht dat ik met enige regelmaat een van de boeken die ik wegdoe ga verloten op mijn blog. De boeken zijn vaak ongelezen of anders in zeer goede staat. Ik steek graag andere mensen aan met mijn leesenthousiasme en dit lijkt me ook weer een goede manier om het leesvirus te verspreiden.

Deze keer kunnen jullie het young adult boek Rode koningin van Victoria Aveyard winnen.


rode-koningin

 

In de wereld van de zeventienjarige Mare Berrens hebben mensen
zilver of rood bloed. Mare en haar familie zijn geboren als lage
Roden, voorbestemd om de elite van Zilveren te bedienen. Bovendien
bezitten de Zilveren bovennatuurlijke krachten, waardoor ze zo
sterk zijn als goden. Als haar beste vriend in het leger moet gaan
dienen zet Mare alles op alles om zijn vrijheid terug te winnen. Het
lukt Mare om toegang te krijgen tot het koninklijk paleis, waar ze
oog in oog komt te staan met de koning. Hij ontdekt bij Mare een
verborgen gave – een kracht waarover ze niet had kunnen beschikken
– haar bloed is immers rood…


 

Wat je moet doen om kans te maken op dit boek:

 

Deze winactie is afgelopen!!

And the winner is… Uit de boekenkast: Winactie: Griselda Molemans – Tot op het bot

And the winner is

 

tot op het bot

 

winnaar tot op het bot

Gefeliciteerd met dit boek!

Laat je me je adresgegevens weten in een privébericht? Dan stuur ik het boek zo snel mogelijk naar je toe. Ik ben benieuwd wat je ervan vindt!

             Liefs Nadine

J. Sharpe – Eden ☆☆☆☆☆

eden

“Dus even resumé: ik heb blijkbaar een gat van twee jaar in mijn herinneringen. Niemand gelooft dat ik Anna ben. In mijn appartement zijn niet alleen een bak met wapens gevonden, maar ook het lichaam van mijn broertje. Getuigen hebben iemand die sprekend op mij lijkt na de moord daar zien weglopen.”

Anna komt bij in een donkere ruimte, vastgebonden aan een stoel en niet wetende wat er aan de hand is. Dan ziet ze een vrouw, iemand die precies op haar lijkt. De vrouw pakt een pistool en schiet zichzelf door haar hoofd. Het duurt dan nog dagen voordat Anna per toeval gevonden wordt door een jong stelletje, ze is meer dood dan levend.

De politie ondervraagt Anna, maar ze kan zich niks anders herinneren dan die vrouw. Maar de politie heeft geen vrouw of bloedspoor gevonden. Alleen Anna was aanwezig in dat donkere hol. De grootste schok volgt als Anna ontdekt dat het twee jaar later is dan zij zelf denkt. Waar was zij de afgelopen twee jaar? De politie gelooft niet dat Anna is wie ze zegt te zijn, want de echte Anna was twee jaar geleden ernstig ziek en daar is nu niks meer van te zien op de scans.

Als Anna weet te vluchten en op zoek gaat naar haar familie barst de hel letterlijk los. De wereld wordt aangevallen en er vinden massale moordpartijen plaats door groepjes mensen en zelfs kinderen. Anna slaat op de vlucht en weet te ontkomen aan deze eerste slachtpartij.

Anna besluit haar oudere broer te gaan zoeken en moet daarvoor heel wat kilometers lopen. Onderweg wordt ze een paar keer aangesproken en een Dwaling genoemd. Beetje bij beetje openbaart zich een schokkend feit. Engelen hebben de aarde overgenomen en zijn gekomen om de mensen uit te roeien. De engel in Anna heeft haar bewustzijn niet over kunnen nemen, maar kan Anna dit vol blijven houden? Een strijd tussen goed en kwaad kan het einde van de mensheid betekenen en Anna is een van de personen die het verschil kan maken.

“Het was op dat moment dat ik doorkreeg hoe verraderlijk het plan van God was en hoe hopeloos verloren de mensheid was. Had Hij afschuwelijke wezens gestuurd, gedrochten die meteen herkend zouden worden, dan was er misschien nog tegen te vechten, maar de helpers van God hadden menselijke omhulsels. Het was onmogelijk om te zeggen wie mens of engel was.”

J. Sharpe – pseudoniem van Joris van Leeuwen (1986) – begon met schrijven toen hij acht jaar was. Hij staat erom bekend verschillende genres met elkaar te mixen. Zijn vorige boek Gebroken geheugen was genomineerd voor de Harland Awards Romanprijs 2016, voor het beste boek van het afgelopen jaar, waar het naast de nominatie tevens een eervolle vermelding kreeg voor buitengewone originaliteit. De thrillers van Sharpe bevatten vaak zowel horror, scifi als fantasy elementen.

Eden is een apocalyptische thriller vol met actie. Dit boek begint gelijk op volle snelheid en de rest van het boek gaat zo door. Net als de personages in het boek tasten wij als lezer ook volledig in het duister over wat er aan de hand is. De vijand is lang onbekend en niemand is nog te vertrouwen. Maar Anna ontdekt het ‘hoe’ al sneller dan anderen, alleen het ‘waarom’ duurt langer. De religieuze insteek heeft de auteur geweldig bedacht. Het idee van engelen die het bewustzijn van mensen overnemen past het verhaal helemaal.

Vorig jaar heb ik Gebroken geheugen al gelezen en gerecenseerd en was toen erg onder de indruk van de schrijfstijl van de auteur. Reikhalzend keek ik uit naar Eden. En ook dit boek heeft me weer weten te pakken. Het is al een aantal dagen geleden dat ik het boek heb uitgelezen, maar het verhaal dendert nog steeds regelmatig door mijn hoofd, zo goed vond ik het.

Eden heeft alle ingrediënten in zich voor een goed en pakkend verhaal; het is spannend, heeft vaart, is onvoorspelbaar, bevat originele plotwendingen, heeft diepgang en aansprekende personages. En er zit een moraal in het verhaal die mij ook erg aanspreekt; we maken uiteindelijk zelf onze keuzes. Kortom J. Sharpe heeft het ‘m weer geflikt, wat een talent! Ga dit boek lezen!

 

Eindoordeel *****

 

Titel: Eden
Auteur: J. Sharpe
Genre: Thriller
Uitgeverij: Zilverspoor
Datum: augustus 2016
ISBN: 9789463080521
Pagina’s: 309