RSS

Categorie archief: Recensie

Recensie | Gregg Hurwitz – De rekruut (Orphan X #3)

de rekruut


Voormalig geheim agent Evan Smoak helpt als de ‘Nowhere Man’ iedereen die zich tot niemand anders meer kan wenden. Maar nu is degene die zijn hulp inroept een oude bekende: Jack Johns, de man die hem als kind uit een weeshuis wegplukte en opvoedde alsof hij zijn eigen zoon was. De man die Evan opleidde in het Orphan-project, een officieel niet-bestaand trainingsprogramma van geheim agenten.

In het diepste geheim is een team van huurmoordenaars bezig iedereen die bij het Orphan-project betrokken was uit de weg te ruimen. Ze zitten Jack op de hielen en Evan krijgt van zijn vroegere leermeester nog één allerlaatste opdracht: zoek en bescherm mijn laatste rekruut voor het Orphan-project. Hierdoor komt Evan recht tegenover een oud-collega van hem te staan, Charles Van Sciver, die vastberaden is alle Orphans te doden. Boven aan die lijst staat… Orphan X.


Gregg Hurwitz (1973) is een Amerikaanse auteur die opgroeide in de omgeving van San Francisco. Hij studeerde Engels en psychologie aan Harvard en vervolgde zijn studie aan Oxford University, waar hij zich specialiseerde in de tragedies van William Shakespeare. Naast zijn thrillers schreef de auteur screenplays voor bekende Hollywood-producers, bedacht hij tv-series voor Warner Studios en schreef hij comics voor Marvel.

Orphan X en De Nergensman zijn het eerste en tweede deel met Evan Smoak in de hoofdrol. De rekruut is het derde deel. Voor zijn thrillers doet hij altijd grondig onderzoek. Zo heeft hij met de Navy SEALs op testterreinen met explosieven rondgeslopen, heeft hij met haaien in de Galápagos gezwommen en is undercover gegaan in hersenspoelende cultgroepen.


De rekruut is als het ware drie verhalen voor de prijs van één. Drie verhaallijnen die door elkaar lopen en allen Evan Smoak als gemeenschappelijke factor hebben.

Evan heeft weer veel ballen hoog te houden, meer dan ooit zelfs. Hij moet van de radar zien te blijven, want zijn aartsvijand Charles van Sciver zit hem op de hielen en wil hem dood hebben. Maar hij wordt ook getroffen door een gebeurtenis op persoonlijk vlak. Zijn leermeester geeft hem vlak voor zijn dood een belangrijke opdracht mee, namelijk zijn nieuwste project beschermen, het zestienjarige meisje Joey. Tot slot krijgt Evan een hulpkreet binnen via zijn telefoonnummer 1-855-2-NOWHERE. Hij moet een jongen uit handen van een gevaarlijke bende zien te houden.

Gregg Hurwitz brengt al deze lijntjes met zoveel overtuiging en vaart dat ik regelrecht het verhaal ingezogen werd en geboeid heb zitten lezen van de eerste tot de laatste bladzijde. Wat een actie en ontwikkelingen komen er voorbij in dit boek. Hoe de auteur zijn hoofdpersonage neerzet is zeer knap gedaan. Evan is niet alleen de stoere vechter, maar heeft ook zijn kwetsbare kanten en onzekerheden.

Gregg Hurwitz heeft flink wat schrijfervaring en dat is goed te merken. Zijn verhalen zitten technisch zeer goed in elkaar. Hij zorgt voor een goede opbouw en afwerking, komt met spannende plotwendingen, doet dit met vlotte pen en maakt gebruik van korte hoofdstukken. Ook De rekruut staat weer garant voor vele uurtjes leesplezier.

De Evan Smoak-serie heeft mij tot nu toe helemaal te pakken. Ik hou van vlotte actiethrillers met stoere personages en technische kunstjes. De rekruut is ook weer een spectaculair verhaal. Het is een aaneenschakeling van actiescènes en spannend ontwikkelingen. Gregg Hurwitz weet zich met elk boek weer te overtreffen. Ga deze serie lezen is mijn advies!

 

Eindoordeel ☆☆☆☆☆


Titel: De rekruut
Serie: Orphan X #3
Auteur: Gregg Hurwitz
Uitgeverij: AW Bruna
Genre: Thriller
Datum: februari 2018
ISBN: 9789400508835
Pagina’s: 464

Advertenties
 

Tags: , , , , , , ,

Recensie | Melanie Raabe – De waarheid

Melanie-Raabe-De-waarheid-Recensie-Duitse-thriller


Zeven jaar geleden is de rijke zakenman Philipp Petersen tijdens een reis naar Zuid-Amerika spoorloos verdwenen. Sindsdien leeft zijn vrouw Sarah alleen met hun zoontje, en heeft ze langzaam haar leven weer opgepakt. Maar dan ontvangt ze een schokkend bericht: Philipp leeft nog en was het slachtoffer van een ontvoering. De media duiken op de zaak, en in alle drukte en chaos probeert Sarah grip te krijgen op deze nieuwe realiteit. Wat zal er gebeuren? Hebben Philipp en zij nog een toekomst samen? 
Sarah is op alles voorbereid, maar de man die tijdens het mediacircus uit het vliegtuig stapt ziet er misschien uit als haar man, maar is het niet. In shock verwelkomt ze de vreemdeling, maar snel daarna uit hij zijn eerste dreigement: als Sarah zijn dubbelrol onthult zal ze alles kwijtraken – haar fijne leven, haar zoon, haar man…


Melanie Raabe (1981) werd geboren in een klein dorpje in Noordrijn-Westfalen en woont momenteel in Keulen. Ze werkt als journaliste en actrice. Haar debuutthriller De val werd een grote bestseller in Duitsland, de filmrechten van het boek zijn verkocht aan een grote Hollywoodstudio. De waarheid is haar tweede thriller.


Het debuut van Melanie Raabe heb ik met veel plezier gelezen. Reden genoeg om ook De waarheid op te pakken. De flaptekst kwam al enorm spannend over en ik ben dan ook met hoge verwachtingen begonnen aan dit boek.

De waarheid begint met Sarah die al zeven jaar alleen met haar zoon Leo woont, nadat haar man Philipp is verdwenen tijdens een zakenreis. Sarah heeft weinig vrienden en verder geen familie, alleen haar schoonmoeder leeft nog, maar die is zo dement als wat. Sarah is al eens gevraagd haar man na zoveel tijd dood te laten verklaren, maar Sarah wil niet geloven dat Philipp dood is.

Dan komt het bericht dat Philipp gevonden is…en hij is onderweg naar huis. Sarah weet niet wat haar overkomt en belandt vervolgens in een achtbaan aan gebeurtenissen en emoties. Een ding weet ze al vrij snel. Deze man, die beweert Philipp te zijn, is niet haar man.

Het verhaal wordt op verschillende manieren gebracht. Het speelt zich niet alleen af in het heden, maar er zijn ook passages uit het verleden te lezen. Het grootste deel van het boek beleven we vanuit Sarah, maar ook De vreemde – zoals Sarah de man noemt – komt aan bod.

Melanie Raabe heeft een prettige, vlotte schrijfstijl en gebruikt korte hoofdstukken in haar boek. Het verhaal begint na de komst van De vreemde met een flinke dosis onderhuidse spanning. Er gaat veel dreiging uit van hem zonder dat er een vinger op te leggen is wat hij nou eigenlijk doet en wil.

De waarheid begint met heel veel vraagtekens en het duurt lang voordat de auteur mondjesmaat met antwoorden komt. Daar is gelijk een mindere kant aan de manier waarop dit boek geschreven is. De helft van dit verhaal is naar mijn smaak wat te traag en ontwikkelt zich langzaam.

Ook de spanningsboog zakt wat mij betreft al snel tot ruim halverwege in elkaar. Sarah is ervan overtuigd dat De vreemde niet Philipp is, maar mijmert daar vooral over, zonder echt actie te ondernemen, er is veel herhaling in gedachten. De waarheid heeft daardoor bij mij wat overtuigingskracht verloren.

Naarmate het boek richting de ontknoping gaat heeft Melanie Raabe zich weer herpakt als duidelijker wordt wat er tijdens de verdwijning van Philipp is gebeurd en wat de motieven van de De vreemde zijn. Het einde van het boek is goed. De plot en verhaallijnen zijn goed bedacht, maar komen gedurende het verhaal gewoon niet helemaal goed tot uiting.

 

Eindoordeel ☆☆☆


Titel: De waarheid
Auteur: Melanie Raabe
Genre: Thriller
Uitgeverij: Cargo
Datum: januari 2018
ISBN: 9789023465904
Pagina’s: 381

 

Tags: , , , , ,

Recensie | Sharon Bolton – Het donkerste water

9f09196720015847b512d220a44d313c_cache_145598873.png


Lacey Flint heeft een woonboot op de Theems betrokken, en begint deel uit te maken van de kleurrijke gemeenschap die in Londen op de rivier woont. Elke dag zwemt ze ook in de Theems. Op een vroege zomerochtend vindt ze tijdens het zwemmen een in doeken gewikkeld lichaam van een jonge vrouw. Het lijkt toeval – Lacey werkt sinds kort bij de rivierpolitie en weet hoeveel lichamen er elk jaar uit de Theems gevist worden. Maar onderzoek lijkt aan te tonen dat dit lichaam bedoeld was voor haar om te vinden. Ook al is ze geen inspecteur meer, ze kan niet anders dan zich met deze zaak bemoeien…


Sharon Bolton (1960) woont in Londen, waar veel van haar thrillers zich afspelen. Ze is winnaar van de Mary Higgins Clark Award en genomineerd voor de ITW Thriller Award, de CWA Gold Dagger en de Barry Award. Het donkerste water is het vierde deel van de Lacey Flint-serie. Eerdere boeken in deze serie zijn Zielsgeheim, Nachtmerries en Blijf waar je bent.


Het donkerste water is het tweede (Lacey Flint) boek wat ik lees van de auteur. Van het vorige boek was ik dermate onder de indruk dat ik het vervolg gelijk op mijn to read-lijst schreef.

Sharon Bolton heeft een schrijfstijl die perfect past bij het genre. Ze komt met een spannend begin en aansprekende verhaallijnen en ze zorgt voor een blijvende spanningsboog. Halverwege het boek vond ik het verhaal wat trager worden, maar de auteur herpakte zich snel en weet de rest van het boek het tempo er goed in te houden.

Lacey Flint is één van de hoofdpersonages. Zij is een eigenwijze vrouw die voor de nodige onrust kan zorgen in haar omgeving, maar die puntje bij paaltje op handen gedragen wordt. Nu zij een carrièreswitch gemaakt heeft van rechercheur naar politie in uniform op het water denkt ze rust te krijgen. Maar niets is wat het lijkt natuurlijk.

Met de vondst van het eerste waterlijk wordt Lacey al weer in een positie gemanoeuvreerd die vraagt om haar recherche kwaliteiten. Ook op persoonlijk vlak zijn er spannende ontwikkelingen in haar leven, maar niets gaat vanzelf of van een leien dakje. Haar geduld wordt op de proef gesteld.

In Het donkerste water is er sprake van een dader met een fascinatie voor Lacey. Sharon Bolton beschrijft op speelse en tot de verbeelding sprekende wijze de scènes waarin de dader met Lacey speelt. Tijdens het lezen is er continue een subtiele dreiging voelbaar.

Het is tot het einde van het boek echt gissen voor mij geweest wie de moordenaar is en dat is onder andere wat dit boek zo goed maakt. Zelfs als je het zeker denkt te weten komt er toch nog een wending in het verhaal die het anders maakt. Ik hou ervan op het verkeerde been gezet te worden. De motieven van de dader maken deze thriller mede tot een succesverhaal. Knap hoe Sharon Bolton weer zo’n goed verhaal heeft neergezet. Ik blijf een liefhebber van haar werk.

 

Eindoordeel ☆☆☆☆


Titel: Het donkerste water
Auteur: Sharon Bolton
Genre: Thriller
Uitgeverij: AW Bruna
Datum: januari 2018
ISBN: 9789400505155
Pagina’s: 479

 

 

Tags: , , , , ,

Olivia Lewis – King / Spelen met vuur ☆☆☆1/2

wp-image-2095469278


De dertigjarige Luci King heeft het aardig voor elkaar. Ze is getrouwd met de knappe en rijke Benjamin King. Samen hebben ze twee jonge kinderen en wonen in een kast van een huis aan de kust. Luci runt het zeer luxueuze familiehotel van de familie King. Benjamin heeft daarnaast nog zijn eigen bedrijf, waarvoor hij veel op pad is.

Dan komt Benjamin met de mededeling dat zijn jongere broer Joshua vrijgelaten wordt uit de gevangenis. Benjamin heeft hem hun huis aangeboden als verblijfplaats. Luci is laaiend, want dit is zonder haar beslist. Zij kent Joshua alleen van de verhalen en die zijn allemaal best negatief. Zij wil dat uitschot niet in haar huis hebben bij haar kinderen.

Ondanks haar tegenwerpingen komt Joshua toch bij hun in huis. Vanaf het eerste moment is er wrijving tussen die twee. Ze irriteren zich enorm aan elkaars aanwezigheid, maar tegelijkertijd is er ook een aantrekkingskracht. De frustraties hopen zich op bij Luci en tegelijkertijd is Benjamin steeds vaker van huis, ondanks dat ze hem vraagt meer aandacht voor haar en de kinderen te hebben.

De (seksuele) spanning tussen Luci en Joshua hoopt zich op, maar ze kan hier toch niet aan toegeven… Benjamin is haar alles en Joshua is een crimineel. Maar kan Luci zich wel verzetten tegen iets wat onvermijdelijk lijkt?


Olivia Lewis is het pseudoniem van een Nederlandse schrijfster. Zij schreef deze erotische roman tijdens haar verblijf in het buitenland. Het boek is niet autobiografisch, maar Olivia Lewis baseerde haar kennis van chique hotels wel op eigen ervaringen. Zij werkte zelf in één van Nederlands meest dure hotels aan de kust. King is het eerste deel van een serie.


Een erotische roman van eigen bodem. Dat wekt toch de nieuwsgierigheid?! Ik wilde dit boek in ieder geval graag lezen. De link naar ‘zoveel tinten grijs’ is natuurlijk snel gemaakt.

Olivia Lewis heeft een opvallend vlotte schrijfstijl, haar taalgebruik is hip en modern. Je leest zo door het verhaal heen en het is makkelijk te volgen. Het aantal personages is overzichtelijk.

De (seksuele) spanning bouwt zich gestaag op in King, maar voor een erotische roman duurt het lang voor er daadwerkelijk seks voorbij komt in het verhaal. Er is duidelijk wel al eerder sprake van aantrekkingskracht en toespelingen, maar we moeten meer dan honderd bladzijdes wachten tot er wat gebeurt.

Het lezen van King heb ik op verschillende manieren ervaren. De eerste helft van het boek vind ik minder sterk. Het verhaal kabbelt daar wat zonder noemenswaardige ontwikkelingen. Dat eerste deel is een wat saaie opbouw van het geheel. Pas in de tweede helft van het boek begon het verhaal mij te pakken. De ontwikkelingen in dat deel volgen elkaar sneller op en spraken ook meer tot de verbeelding.

Uiteindelijk wist King mij helemaal te boeien. Olivia Lewis heeft met deze erotische roman een fijn en origineel begin gecreëerd van hopelijk een serie met nog veel meer over de personages King. Het boek eindigt in ieder geval al met een goede cliffhanger!

 
Eindoordeel ☆☆☆1/2


Titel: King / Spelen met vuur
Serie: King #1
Auteur: Olivia Lewis
Genre: Erotische roman
Uitgeverij: Ellessy
Datum: juni 2017
ISBN: 9789086603275
Pagina’s: 334

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 19 september 2017 in ***1/2, Recensie, Roman, Uitgeverij Ellessy

 

Tags: , , , , , , , ,

Sara Raasch – IJs als vuur ☆☆☆☆

wp-image-2134408753

“Ik raak mijn medaillon aan, de helft van het nu waardeloze sieraad dat voor ieder ander symbool staat voor de magie van Winter. Zij geloven dat zodra de twee helften weer samen zijn, het medaillon zijn status terugkrijgt en weer een van de acht magische bronnen in deze wereld zal zijn – een van de koninklijke geleiders.”

Winter is bevrijd van de kwaadaardige koning Angra en Meira is nu koningin van het land. Om Winter te kunnen redden moest zij een verbond aangaan met de koning van Cordell en hij weet al precies hoe Meira de schuld in kan lossen.

In het land van Winter zijn ontelbaar veel kloven te vinden, maar de ingang van één kloof is bijzonder gewild, want daar ligt de verloren magie van de wereld opgesloten. Al heel lang wordt naar de ingang gezocht, maar zonder succes.

De zoektocht naar de kloof zorgt voor verdeeldheid onder de mensen. Er zijn er die de magie zien als middel voor vrede, maar er zijn er ook die de magie zullen gebruiken voor hun eigen gewin en macht.

De koning van Cordell wil uiteindelijk heersen over de wereld. Meira weet dat ze bij hem in het krijt staat, maar wil voorkomen dat dit gebeurt. Ondertussen worstelt Meira met haar nieuwe functie en aanzien. Tot voor kort was zij een krijgster en nu ineens is ze leidster van een land met de daarbij behorende verantwoordelijkheden.

Als de ingang van de kloof van magie gevonden wordt is dat het begin van een zoektocht naar de sleutels om binnen te komen. De strijd tussen de verschillende landen en machten barst los. Maar het is niet alleen de verwachte vijand die voor dreiging zorgt…


Sara Raasch (1989) is een Amerikaanse auteur. Al op haar vijfde wist ze dat ze ‘iets met boeken’ wilde doen. Dat is haar gelukt. Haar boeken zijn inmiddels in vier verschillende talen verschenen. Sneeuw als as is het eerste deel van een trilogie die zeer populair is. IJs als vuur is het tweede deel en eind september verschijnt al weer het derde deel Bevroren nacht.


Het eerste deel van deze serie is mij toentertijd goed bevallen. Ik keek dan ook uit naar het lezen van IJs als vuur. In dit tweede deel is er een kleine sprong in de tijd gemaakt. Meira is inmiddels koningin en men probeert Winter weer beetje bij beetje op te bouwen.

Sara Raasch begint dit boek met het vinden van de kloof van magie. Het kan niet anders dan dat deze ontdekking voor veel onrust zorgt. Meira heeft nog amper kunnen wennen aan haar nieuwe functie en moet nu al moeilijke beslissingen nemen met een andere mindset dan dat ze gewend is, eerder was ze een ‘simpele’ krijgster.

In IJs als vuur gaat het niet alleen om de actie, er wordt door de auteur ook aandacht besteed aan de ontwikkeling van de personages. In dit boek komt duidelijk de worsteling van Meira naar voren, de worsteling met het nu koningin zijn en de worsteling met twee mannen in haar leven.

IJs als vuur is net als het eerste deel weer een avontuurlijk verhaal vol met actie. Er is geen saai moment te vinden in dit boek. Het boek leest heel filmisch en is genieten van het begin tot het eind. Een aanrader voor liefhebbers van het genre.

 

Eindoordeel ☆☆☆☆


Titel: IJs als vuur
Serie: Sneeuw als as #2
Auteur: Sara Raasch
Genre: Young Adult
Uitgeverij: HarperCollins
Datum: juni 2017
ISBN: 9789402725001
Pagina’s: 384

 

Tags: , , , , , ,

Benjamin Ludwig – Ginny Moon heeft gelijk ☆☆☆1/2

9200000076194937

“Het is lang geleden dat de naam Leblanc uit mijn mond is gekomen, want zo heette ik vroeger. Het is alsof ik de originele Ginny achterliet toen ik introk bij mijn adoptieouders, Brian en Maura Moon. Ik heet nu Ginny Moon, maar er zijn nog steeds stukjes van de originele Ginny over.”

De veertienjarige Ginny woont bij haar adoptieouders Brian en Maura. Dit is haar tweede adoptiegezin. Haar biologische moeder verwaarloosde haar, waardoor ze uit huis is gehaald toen ze negen jaar was.

Maura is zwanger van een meisje wat betekent dat Ginny grote zus zal worden. Dit triggert bij haar een pijnlijke herinnering uit de tijd dat ze nog bij haar biologische moeder Gloria woonde. Gloria was altijd maar op pad en stoned of dronken en liet Ginny dan alleen thuis, waar zij moest zorgen voor haar babypop, want Gloria deed dat niet. Ginny weet wat een babypop nodig heeft. Dus toen Ginny uit huis geplaatst werd besefte ze dat dat niet goed was. Ze riep als eerste om haar babypop, want die kon niet alleen achterblijven bij Gloria. Maar niemand besteedde veel aandacht aan die hulpkreet van Ginny.

“Wie heeft mijn babypop uit de koffer gehaald? Ik zit in de bus aan dingen te denken waar ik eigenlijk liever niet aan denk. Diep in mijn hersenen. Meestal stop ik die dingen diep weg in het donker, maar nu moet ik er wel aan denken, omdat de politie in de koffer heeft gekeken toen ik in het ziekenhuis lag. Ze hebben helemaal niets gevonden.”

Nu Maura zwanger is krijgt ze steeds meer moeite met het onvoorspelbare gedrag van Ginny. Haar adoptiedochter gedraagt zich steeds vreemder en lijkt te willen vluchten om op zoek te gaan naar haar biologische moeder. Maura vreest steeds meer voor de veiligheid van de baby als die geboren is.

Ginny is ondertussen druk bezig met het bedenken van plannetjes om contact te kunnen krijgen met Gloria en er zo achter te kunnen komen hoe het met haar babypop gaat. Dit doet Ginny volgens eigen logica en wil daar veel voor op het spel zetten.


Benjamin Ludwig is een Amerikaanse auteur. Hij woont in New Hampshire waar hij Engels doceert. Toen hij en zijn vrouw net getrouwd waren, werden ze pleegouders en adopteerden ze een autistische tiener. Ginny Moon heeft gelijk is zijn debuutroman en is gebaseerd op zijn eigen ervaringen.


Het brein van mensen met een autisme spectrum stoornis werkt anders dan bij anderen. Ik vind dat Benjamin Ludwig dit op overtuigende manier over weet te brengen op papier. De manier waarop Ginny worstelt met haar beperkingen, vaak zonder dat ze dat zelf in de gaten heeft is aandoenlijk. Haar leven is een aaneenschakeling van vaste structuren en gewoontes en dit alles volgens geheel eigen logica. Soms is het zelfs een tikkeltje grappig te noemen wat voor een uitwerking dat heeft.

In Ginny Moon heeft gelijk staat de zoektocht naar haar babypop centraal. Ginny vreest voor het lot van haar babypop die zij vijf jaar eerder uit het oog is verloren. Zij ziet zelf de gevaren niet waar ze vroeger in verkeerde en waar ze zichzelf nu ook weer aan blootstelt.

Naarmate het verhaal vordert wordt duidelijk welke situatie er gaande was in het huis van haar biologische moeder en dat Ginny heel veel mazzel heeft gehad dat ze gered is. Maar Ginny is niet in staat om dit zelf te zien. Ze bijt zich volledig vast in haar missie en dit zorgt regelmatig voor onvoorspelbare en soms zelfs destructieve situaties.

Benjamin Ludwig heeft een fijne en makkelijk te volgen schrijfstijl. Ginny Moon heeft gelijk is wel redelijk eentonig en voorspelbaar te noemen. Maar het is vooral aandoenlijk en af en toe hartverwarmend wat er voor zorgt dat je als lezer meeleeft met wat de hoofdpersonages meemaken.

 

Eindoordeel ☆☆☆1/2


Titel: Ginny Moon heeft gelijk
Auteur: Benjamin Ludwig
Genre: Roman
Uitgeverij: HarperCollins
Datum: juni 2017
ISBN: 9789402725308
Pagina’s: 382

 
 

Tags: , , , , ,

J. Sharpe – Syndroom ☆☆☆☆1/2

wp-image-1844568858

“Jongen, er staat je nog een hels ritje te wachten. En ik ben hier om te zorgen dat het je nooit lukt om het einde te bereiken.”

De eenentwintigjarige Peter heeft het alles behalve makkelijk momenteel. Zijn moeder ligt in coma na een auto-ongeluk. Zijn vader grijpt sinds die tijd naar de drankfles en is alleen maar dronken. Peter heeft nog een elfjarig zusje – Aisha – die nu niet op haar ouders kan rekenen. Peter kiest ervoor te stoppen met zijn opleiding en een baantje te nemen om in hun onderhoud te voorzien.

Aisha is verdrietig als haar vader een belofte heeft gedaan die hij voor de zoveelste keer niet nakomt. Peter besluit zijn zusje dan zelf maar mee te nemen om wat nieuwe kleding voor haar te kopen. Vanaf dan vindt er een reeks aan rare gebeurtenissen plaats die Peters leven volledig op zijn kop zal zetten.

Tijdens het ritje naar het centrum zien Aisha en Peter dat ze achtervolgd worden door een rode truck. Even later is de truck verdwenen, maar Peter blijft een onbehaaglijk gevoel houden.

“Het was verbeelding, niets meer. Natuurlijk, logisch. Maar waarom heb ik dan het gevoel dat ik in de gaten gehouden word.”

Terwijl Aisha druk kleding aan het passen is wacht Peter geduldig. Tot het hem wel erg lang duurt. Hij stapt haar pashokje binnen en ziet tot zijn verbazing een leeg pashokje. Waar is Aisha gebleven? Hij vraagt het de winkelmedewerkster, maar zij zegt dat hij alleen is binnengekomen, dat er geen klein meisje bij hem was. Peter is volledig van slag. Hij checkt zijn mobieltje, waar zeker foto’s van Aisha op staan, maar ook daar is ze niet te zien.

Voor Peter het in de gaten heeft wordt hij wakker, maar dan wakker in het lichaam van zijn veel jongere ik. Deze ervaringen zijn het begin van een rollercoaster aan ervaringen en emoties die ervoor zorgen dat Peter uiteindelijk keuzes moet maken. Keuzes waarvoor een hoge prijs betaald moet worden.

“Een hoofdpijn zwelt aan. Ik heb het gevoel in een paradox vast te zitten; een allesomvattende cirkel waar ontsnapping onmogelijk is.”


J. Sharpe – pseudoniem van Joris van Leeuwen (1986) – begon met schrijven toen hij acht jaar was. Hij staat erom bekend verschillende genres met elkaar te mixen. Zijn boek Gebroken geheugen was genomineerd voor de Harland Awards Romanprijs 2016, voor het beste boek van het voorgaande jaar, waar het naast de nominatie tevens een eervolle vermelding kreeg voor buitengewone originaliteit. De thrillers van Sharpe bevatten vaak zowel horror, thriller als fantasy elementen.


Eerder heb ik al Gebroken geheugen en Eden van de auteur gelezen. Ik ben gek op zijn mix tussen thriller, horror en fantasy. Het doet mij enigszins denken aan de bizarre verhalen van Stephen King waar ik ook enorm gek op ben.

Nu is daar weer een nieuw boek van J. Sharpe, kort maar krachtig Syndroom genoemd. De titel is treffend, want het hoofdpersonage kampt met het syndroom van Kleine-Levin, ook wel schone slaapstersyndroom genoemd. Ik heb de hardcover versie van dit boek mogen lezen, waarin we aan het eind nog getrakteerd worden op een kort extra verhaal.

Vanaf de eerste bladzijde zit er tempo in Syndroom. Het boek begint al enorm mysterieus en spannend met Peter en Aisha die in de auto zitten en door een heel eng persoon achtervolgd worden. Deze persoon blijft Peter de rest van het verhaal de stuipen op het lijf jagen, maar met een reden. De bizarre scenes volgen elkaar daarna in hoog tempo op. Maar er zit duidelijk structuur en een rode lijn in het geheel.

Het syndroom van Peter zorgt ervoor dat hij langer dan wie dan ook in de slaapwereld kan vertoeven. Iets wat hem aantrekkelijk maakt voor een aantal personages, maar wat er ook voor zorgt dat hij zoveel vreemds kan beleven.

J. Sharpe komt met een bescheiden aantal personages. Centraal staan Peter en Aisha, maar ook hun moeder die in coma ligt. De auteur brengt het verhaal voornamelijk vanuit Peter, maar ook zijn moeder en beste vriendin Hannah komen aan de beurt. Deze drie verhaallijnen worden heel netjes opgebouwd om vervolgens tot een spannend einde te komen.

Het is de auteur met Syndroom weer gelukt. Als je begint met lezen heb je geen idee waar het naar toe gaat en man o man, wat komt het woord ‘mindfuck’ vaak in je hoofd naar boven als je dit boek leest. Deze auteur heeft een geweldige schrijfstijl en vooral een geweldige fantasie. Als er ooit iemand in de buurt komt van het evenaren van het werk van Stephen King… My nomination goes to…. J. Sharpe!

 

Eindoordeel ☆☆☆☆1/2


Titel: Syndroom
Auteur: J. Sharpe
Genre: Thriller / Fantasy
Uitgeverij: Zilverspoor
Datum: augustus 2017
ISBN: 9789463081030
Pagina’s: 312


Mijn recensies van de vorige twee boeken van J. Sharpe:

J. Sharpe & Jos Weijmer – Gebroken geheugen *****

J. Sharpe – Eden ☆☆☆☆☆

 
 

Tags: , , , , , , ,