RSS

Categorie archief: Horror

SPLINTERS: Terrence Lauerhohn – 1897 ☆☆☆

1897

 

“Prooi waren ze, voor de monsters die het liefst in de nachtelijke uren hun verderfelijke daden pleegden: verkrachters en moordenaars.”

1897, Venetië. In drie maanden tijd zijn er al zeventien gruwelijk verminkte lijken gevonden aan de oevers van Laguna Veneta. En het lijkt er niet op dat de dader binnenkort gepakt zal worden.

Inspecteur Giacomo is belast met de zaak, maar schiet helemaal niks op met zijn onderzoek. Dan wordt zijn hulp ingeroepen door een knappe jonge dame van adel. Haar zus is al ruim drie maanden vermist. Zij en haar zieke vader maken zich ernstig zorgen.

Giacomo is enorm gecharmeerd door de verschijning van de zus die om hulp vraagt en wil haar graag helpen. De vader van de dochters waarschuwt hem. Giacomo’s zoektocht brengt hem naar een bizarre waarheid over het moordende monster.

“De moordenaar waar hij naar zocht was inderdaad een soort van duivel, zij het een menselijke, zeer waanzinnige duivel. Zolang de dader het plegen van zijn misdaden beperkte tot de weinige nachten op en rond volle maan, bleven de roddels gelukkig geruchten. Geen enkele moordenaar gaat eeuwig door.”

Terrence Lauerhohn (1960) is een Nederlandse auteur. Pas op 51-jarige leeftijd is hij begonnen met schrijven. Zijn eerste uitgave was de korte sciencefictionroman Noptula. Zijn dark fantasyroman De negen cirkels werd genomineerd voor de Hebban Awards 2015. Eind dit jaar komt zijn volgende roman Nirwana uit.

Iedere maand brengt Quasis een nieuw kort verhaal uit, Splinters genaamd. De maand november is het de beurt aan Terrence Lauerhohn, een auteur waar ik nog nooit van gehoord had.

1897 begint ieder hoofdstuk met een korte tekst vanuit de beleving van het monster wat moordt. De rest van het verhaal volgen we inspecteur Giacomo. Enerzijds houden de moorden hem bezig en dan is er nog die oogverblindende vrouw voor wie hij warme gevoelens koestert.

Terrence Lauerhohn heeft een schrijfstijl die passend is voor de periode waarin het verhaal zich afspeelt. Hij gebruikt wat formeel en ouwelijk taalgebruik wat bij mij wat leesplezier weghaalt, maar dat heeft puur met smaak te maken.

Driekwart van 1897 kabbelt het verhaal wat voort zonder noemenswaardige spanning. Richting het einde wordt dat beter. De ontknoping vind ik gaaf bedacht. Vooral de laatste zin van het verhaal knalt er nog even goed in.

 

Eindoordeel ☆☆☆


Titel: 1897
Auteur: Terrence Lauerhohn
Genre: Fantasy
Uitgeverij: Quasis
Datum: november 2016
ISBN: 9789492099198
Pagina’s: 38

Advertenties
 

Tags: , , , , , , ,

SPLINTERS: Nieske den Heijer – Woestijnzand ☆☆☆

woestijnzand

Max en Toby zijn archeologen en onderzoeken oude graven in de Vallei der Koningen in Egypte. Max heeft een nieuwe manier gevonden om grafkamers in kaart te brengen. Ze zijn ook elkaars ex-minnaars, maar Max wil daar niets meer van weten. Toby heeft nog steeds gevoelens voor hem.

De mannen zijn al weken met hun onderzoek bezig als zij op een grafkamer stuiten met een verzegelde deur met daarop een vloek geschreven. Zij grappen hier wat over en nemen dit verder niet serieus. Max en Toby besluiten de grafkamer te openen en gaan verder met het onderzoeken ervan.

Ineens wordt hun onderzoek bruut onderbroken. Max en Toby en de anderen worden in allerijl in jeeps gestopt en weggevoerd. Het blijkt dat er rellen zijn uitgebroken en de overheid kan hun veiligheid niet meer garanderen.

Max en Toby worden nabij een vliegveld gedropt en aan hun lot overgelaten. Maar Max wordt in snel tempo ziek. Toby vindt een verlaten hotel en neemt zijn zieke vriend mee om hem te verzorgen. Dan blijkt dat de rellen niet het grootste gevaar zijn….

Nieske den Heijer (1986) heeft een master in Engelse literatuur en besloot na jaren van lezen om te gaan schrijven. Haar verhalen zijn verschenen in Wonderwaan en het boek [Re]Writing History. Begin 2015 won ze de Feniksprijs voor de hoogste stijger bij de Paul Harland Prijs.

Max en Toby zijn de twee personages om wie het verhaal draait. Hassan wordt ook kort geïntroduceerd in het boek als zijnde de officiële leider van het onderzoek, maar zijn karakter heeft wat mij betreft geen toegevoegde waarde voor het verhaal.

“Het zand bewaart de slapende dode, grafrovers wacht hetzelfde lot.”

Het thema van een vloek en een geopende grafkamer wordt al veel gebruikt in boeken en films. Daar is natuurlijk niks mis mee, want de uitwerking ervan kan wel origineel gemaakt worden, maar daar is Nieske den Heijer niet helemaal in geslaagd. Het is vrij voorspelbaar wat er gebeurt. Woestijnzand is wat dat betreft niet vernieuwend. Daar valt een volgende keer winst te behalen voor de auteur.

Woestijnzand is een kort verhaal met voldoende actie en horrorelementen. Horror spreekt mij aan, maar wat mij betreft is de scène in de hotelkamer net even iets over-the-top en had dat wat subtieler gekund, maar verder is het gewoon een leuk, maar niet bijzonder verhaaltje.

 

Eindoordeel ***

 

Titel: Woestijnzand

Auteur: Nieske den Heijer

Genre: Horror

Uitgeverij: Quasis

Datum: april 2016

ISBN: 9789492099082

Aantal pagina’s: 37

 
 

Tags: , , , , , ,