RSS

Categorie archief: ****1/2

J. Sharpe – Syndroom ☆☆☆☆1/2

wp-image-1844568858

“Jongen, er staat je nog een hels ritje te wachten. En ik ben hier om te zorgen dat het je nooit lukt om het einde te bereiken.”

De eenentwintigjarige Peter heeft het alles behalve makkelijk momenteel. Zijn moeder ligt in coma na een auto-ongeluk. Zijn vader grijpt sinds die tijd naar de drankfles en is alleen maar dronken. Peter heeft nog een elfjarig zusje – Aisha – die nu niet op haar ouders kan rekenen. Peter kiest ervoor te stoppen met zijn opleiding en een baantje te nemen om in hun onderhoud te voorzien.

Aisha is verdrietig als haar vader een belofte heeft gedaan die hij voor de zoveelste keer niet nakomt. Peter besluit zijn zusje dan zelf maar mee te nemen om wat nieuwe kleding voor haar te kopen. Vanaf dan vindt er een reeks aan rare gebeurtenissen plaats die Peters leven volledig op zijn kop zal zetten.

Tijdens het ritje naar het centrum zien Aisha en Peter dat ze achtervolgd worden door een rode truck. Even later is de truck verdwenen, maar Peter blijft een onbehaaglijk gevoel houden.

“Het was verbeelding, niets meer. Natuurlijk, logisch. Maar waarom heb ik dan het gevoel dat ik in de gaten gehouden word.”

Terwijl Aisha druk kleding aan het passen is wacht Peter geduldig. Tot het hem wel erg lang duurt. Hij stapt haar pashokje binnen en ziet tot zijn verbazing een leeg pashokje. Waar is Aisha gebleven? Hij vraagt het de winkelmedewerkster, maar zij zegt dat hij alleen is binnengekomen, dat er geen klein meisje bij hem was. Peter is volledig van slag. Hij checkt zijn mobieltje, waar zeker foto’s van Aisha op staan, maar ook daar is ze niet te zien.

Voor Peter het in de gaten heeft wordt hij wakker, maar dan wakker in het lichaam van zijn veel jongere ik. Deze ervaringen zijn het begin van een rollercoaster aan ervaringen en emoties die ervoor zorgen dat Peter uiteindelijk keuzes moet maken. Keuzes waarvoor een hoge prijs betaald moet worden.

“Een hoofdpijn zwelt aan. Ik heb het gevoel in een paradox vast te zitten; een allesomvattende cirkel waar ontsnapping onmogelijk is.”


J. Sharpe – pseudoniem van Joris van Leeuwen (1986) – begon met schrijven toen hij acht jaar was. Hij staat erom bekend verschillende genres met elkaar te mixen. Zijn boek Gebroken geheugen was genomineerd voor de Harland Awards Romanprijs 2016, voor het beste boek van het voorgaande jaar, waar het naast de nominatie tevens een eervolle vermelding kreeg voor buitengewone originaliteit. De thrillers van Sharpe bevatten vaak zowel horror, thriller als fantasy elementen.


Eerder heb ik al Gebroken geheugen en Eden van de auteur gelezen. Ik ben gek op zijn mix tussen thriller, horror en fantasy. Het doet mij enigszins denken aan de bizarre verhalen van Stephen King waar ik ook enorm gek op ben.

Nu is daar weer een nieuw boek van J. Sharpe, kort maar krachtig Syndroom genoemd. De titel is treffend, want het hoofdpersonage kampt met het syndroom van Kleine-Levin, ook wel schone slaapstersyndroom genoemd. Ik heb de hardcover versie van dit boek mogen lezen, waarin we aan het eind nog getrakteerd worden op een kort extra verhaal.

Vanaf de eerste bladzijde zit er tempo in Syndroom. Het boek begint al enorm mysterieus en spannend met Peter en Aisha die in de auto zitten en door een heel eng persoon achtervolgd worden. Deze persoon blijft Peter de rest van het verhaal de stuipen op het lijf jagen, maar met een reden. De bizarre scenes volgen elkaar daarna in hoog tempo op. Maar er zit duidelijk structuur en een rode lijn in het geheel.

Het syndroom van Peter zorgt ervoor dat hij langer dan wie dan ook in de slaapwereld kan vertoeven. Iets wat hem aantrekkelijk maakt voor een aantal personages, maar wat er ook voor zorgt dat hij zoveel vreemds kan beleven.

J. Sharpe komt met een bescheiden aantal personages. Centraal staan Peter en Aisha, maar ook hun moeder die in coma ligt. De auteur brengt het verhaal voornamelijk vanuit Peter, maar ook zijn moeder en beste vriendin Hannah komen aan de beurt. Deze drie verhaallijnen worden heel netjes opgebouwd om vervolgens tot een spannend einde te komen.

Het is de auteur met Syndroom weer gelukt. Als je begint met lezen heb je geen idee waar het naar toe gaat en man o man, wat komt het woord ‘mindfuck’ vaak in je hoofd naar boven als je dit boek leest. Deze auteur heeft een geweldige schrijfstijl en vooral een geweldige fantasie. Als er ooit iemand in de buurt komt van het evenaren van het werk van Stephen King… My nomination goes to…. J. Sharpe!

 

Eindoordeel ☆☆☆☆1/2


Titel: Syndroom
Auteur: J. Sharpe
Genre: Thriller / Fantasy
Uitgeverij: Zilverspoor
Datum: augustus 2017
ISBN: 9789463081030
Pagina’s: 312


Mijn recensies van de vorige twee boeken van J. Sharpe:

J. Sharpe & Jos Weijmer – Gebroken geheugen *****

J. Sharpe – Eden ☆☆☆☆☆

Advertenties
 

Tags: , , , , , , ,

Sarah Naughton – Leugenaar ☆☆☆☆1/2


“Er is een tijd geweest dat het verschil tussen goed en kwaad zo eenvoudig leek; dat was voordat ik jou leerde kennen. Ik was toen dapper. Ik was dapper omdat ik me in gezelschap bevond van mensen die van me hielden. Nu zijn zij ver weg en heb ik alleen jou en jij houdt niet van mij.”

Mags werkt als journalist in Las Vegas, maar reist halsoverkop naar London als blijkt dat haar broer Abe na een val van grote hoogte in coma in het ziekenhuis ligt. Mags en Abe zijn elkaar al lange tijd geleden uit het oog verloren, maar ze beschouwt het als haar zusterlijke plicht om in Londen aanwezig te zijn.

In het ziekenhuis krijgt Mags te horen dat de verloofde van haar broer al die tijd al aan zijn bed zit. Mags wist niet eens dat Abe verloofd was, wat genoeg over hun afstandelijke relatie zegt. Wat volgt is een ongemakkelijk kennismaken met Jody. Mags de kille harde zus en Jody het tere vogeltje die rouwt om haar verloofde.

Al snel is duidelijk dat Abe hersendood is en niet meer wakker zal worden. Mags besluit haar intrek te nemen in het appartement van Abe, totdat hij is overleden, want zo kan ze alles makkelijker regelen. Het is hetzelfde complex en ook nog eens dezelfde verdieping waar Jody woont. In het gebouw wonen allerlei mensen met geestelijke problemen en andere minderheden.

Het is voor Mags even wennen om in deze omgeving te vertoeven, het is heel wat armoediger en gevaarlijker dan ze in Las Vegas gewend is. Maar Mags is ondertussen vastbesloten uit te zoeken hoe het kan dat Abe van een hoogte van twaalf meter naar beneden is gevallen in het trappenhuis. Aan de politie heeft ze niets, die denkt aan zelfmoord, zeker als Jody dit verhaal ondersteunt met haar eigen ervaringen.

Maar Mags gelooft Jody niet. Er zijn teveel onduidelijkheden en ook kleine signalen die zelfmoord tegenspreken. Ondertussen voelt Mags zich bespied en krijgt zij briefjes in de brievenbus. Was Abe inderdaad depressief zoals Jody beweert of is er meer aan de hand?


Sarah J. Naughton is een Engelse schrijfster. Ze heeft tien jaar als reclametekstschrijver gewerkt, voordat ze zich ging bezighouden met het schrijven van boeken. In 2013 debuteerde ze met een supernatural thriller voor jongeren. Leugenaar is haar thrillerdebuut voor volwassenen.


Leugenaar is vanuit Mags en Jody beschreven en er zijn ook een aantal hoofdstukken vanuit een andere bewoonster van het appartement. Het verhaal speelt zich voor de helft af in het heden, de rest bestaat uit terugblikken naar het recentere en ook verre verleden. Op die manier zorgt Sarah Naughton ervoor dat heel gedoseerd duidelijk wordt wat er met Abe gebeurd is en hoe getekend de personages zijn door gebeurtenissen uit het verleden en welke impact dit heeft in het heden.

Tijdens het lezen komen we een aantal keer schuingedrukte passages tegen. Hierin volgen we een getraumatiseerd meisje die onder heftige omstandigheden opgroeit en door haar omgeving als leugenaar wordt bestempeld. De eerste twee hoofdstukken – ‘ervoor’ en ‘erna’ genoemd – snap je pas als lezer aan het einde van het boek. Dat was een leuk “oh ja, natuurlijk” moment. Dit heeft Sarah Naughton gaaf bedacht.

Een van de grootste draden in het verhaal is de twee vrouwen die beide enorm getekend zijn door een heftige jeugd en die nu door een noodlottige gebeurtenis op elkaars pad komen. Mags heeft al snel in de gaten dat Jody geestelijk niet gezond is en wil koste wat kost haar aandeel in de dood van haar broer bewijzen.

Sarah Naughton komt met interessante personages en plotwendingen in dit boek. Beide vrouwen kregen van mij steeds meer empathie tijdens het lezen. De opbouw van het verhaal zorgt voor een goede dosis onderhuidse spanning en door de toegankelijke schrijfstijl en de tempo van het verhaal leest het boek lekker vlot.

Leugenaar is een psychologische thriller van hoog niveau. Een verhaal over getroebleerde mensen, over leugens, over verraad en over achterdocht. Maar het is ook een verhaal over vertrouwen, over kansen en nieuwe mogelijkheden. Dit boek bevat onderhuidse spanning en diepgang. Dit thrillerdebuut moet gewoon gelezen worden door liefhebbers van het genre.

 

Eindoordeel ☆☆☆☆1/2


Titel: Leugenaar
Auteur: Sarah Naughton
Genre: Thriller
Uitgeverij: Boekerij
Datum: juli 2017
ISBN: 9789022580745
Pagina’s: 382

 
 

Tags: , , , , ,

Hilde Vandermeeren – Schemerzone ☆☆☆☆1/2


De dertigjarige Kate Evans werkt als verpleegkundige in een psychiatrische privékliniek. De instelling verkeert in financiële problemen, maar de directeur heeft een nieuw bestemmingsplan bedacht voor de bovenste verdieping. Hij wil vips de kans geven in alle rust en buiten de schijnwerpers om weer tot zichzelf te kunnen komen.

Kate kampt ondertussen met een gezondheidsprobleem die bijna niet te verbergen is. Haar leven lang is ze al moe en valt af en toe op de meest vreemde momenten in slaap. Na de nodige onderzoeken krijgt Kate te horen dat ze narcolepsie heeft. Deze diagnose maakt het functioneren als verpleegkundige behoorlijk moeilijk, maar ze is van plan er over te zwijgen, want ze wil haar baan niet kwijt.

Dan wordt de dochter van een beroemde voetballer opgenomen op de bovenste afdeling. Kate wordt aangenomen voor de vroege dienst en ziet dit als een teken om definitief te zwijgen over haar ziekte. Met deze baan krijgt ze genoeg ruimte om regelmatig haar rust te pakken. Wat kan er gebeuren als je een verwend bekend meisje verpleegt, niet zoveel toch?

Maar niets is minder waar. Kate verliest haar baan als er vanuit haar naam een Twitter bericht wordt verstuurd over het meisje. Maar Kate weet niemand te overtuigen dat ze dit zelf niet heeft gedaan. Nu Kate erover nadenkt voelde ze zich bespied tijdens haar werk, lag dat misschien toch niet aan haar ziekte? Dan gebeuren er ook thuis vreemde dingen. Wie stuurt haar briefjes met waarschuwingen en bedreigingen?

Kate heeft alle schijn tegen, maar is vastbesloten uit te vinden wie haar in een kwaad daglicht zet. Ze krijgt hierbij hulp van Roy Kershaw, een fotograaf die zelf getekend is door een heftige gebeurtenis in zijn verleden.


Hilde Vandermeeren (1970) is een Vlaamse auteur van kinder- en jeugdboeken en psychologische thrillers. Vandermeeren studeerde psychologie en gaf jarenlang les in het secundair onderwijs. Sinds 2006 is ze fulltime auteur. In 2013 verscheen haar thrillerdebuut Als alles duister wordt. Ze won daarmee de Knack Hercule Poirot Publieksprijs. Daarna verschenen haar thrillers De toeschouwers (2014), Stille grond (2015) en Scorpio (2016). De film- en tv-rechten van Stille grond zijn verkocht aan productiemaatschappij Eyeworks Belgium.


Dit is het eerste boek wat ik van de auteur heb gelezen en dat is gelijk een schot in de roos. Hilde Vandermeeren heeft een hele fijne toegankelijke schrijfstijl en zorgt voor een mooie spanningsboog in het verhaal. Het komt allemaal zo simpel over zoals de auteur dit verhaal presenteert, maar het zit vernuftig in elkaar.

Schemerzone begint met een hoop vraagtekens en een aantal mysterieuze gebeurtenissen. Dat het hoofdpersonage narcolepsie heeft geeft het verhaal nog eens extra jeu. Deze ziekte zorgt onder andere voor levendige nachtmerries die de auteur af en toe de revue laat passeren.

Hilde Vandermeeren heeft een aantal aansprekende en karakteristieke personages op papier gezet. Kate wordt het meest uitgediept. Op haar tiende is zij wees geworden, nadat haar moeder overleed tijdens een woningbrand. Zij is verder opgevoed door haar grootouders. Haar ziek zijn zorgt voor complexe situaties en maakt haar onzeker en angstig.

In het boek zijn een aantal schuingedrukte passages. Daarin kunnen we de gedachten en acties van de dader volgen. Dit vind ik altijd een leuke extra tijdens het lezen van thrillers. De auteur creëert hiermee extra spanning.

Schemerzone is een verhaal waar je in volle snelheid doorheen raakt. Het is spannend, het is prikkelend, het bevat korte hoofdstukken, het heeft een overzichtelijk aantal personages en het bevat een aantal mooie plottwists. Tijdens het lezen wordt je een aantal keren op het verkeerde been gezet. Het boek leest als een echte whodunnit, waarin langzaamaan alle geheimen ontrafeld worden. Tot het laatste moment blijft het gissen. Een aantal plezierige leesuren zijn gegarandeerd.

 

Eindoordeel ☆☆☆☆1/2


Titel: Schemerzone
Auteur: Hilde Vandermeeren
Genre: Thriller
Uitgeverij: Q
Datum: mei 2017
ISBN: 9789021403991
Pagina’s: 299

 
 

Tags: , , , , ,

Gregg Hurwitz – De Nergensman ☆☆☆☆1/2

20170518_131840

“‘Zoek iemand die me nodig heeft. Net zoals jij hebt gedaan. Het maakt niet uit of het een week, een maand of een jaar duurt. Zoek iemand die wanhopig is en die geen uitweg ziet, en geef hem of haar mijn telefoonnummer.’ ‘1-855-2-nowhere.'”

Evan Smoak is als jonge jongen gerekruteerd en getraind voor het Orphan Project, een ultrageheim overheidsproject. Na 7 jaar training was hij klaar voor het veldwerk en kon hij als wapen ingezet worden waar dat nodig was. Zijn codenaam was Orphan X.  Maar Evan is uit het project gestapt en is sindsdien op de vlucht.

Van het oorspronkelijke Orphan Project is niks meer over, maar één van Evans Orphan collega’s is vastbesloten het project op zijn manier nieuw leven in te blazen, maar Evan wordt daarbij als grote vijand gezien die geëlimineerd moet worden. Hij opent de jacht op Evan en gebruikt daar twee voormalig Orphan leden voor, waarvan één vol zit met haatgevoelens naar Evan.

Evan houdt zich ondertussen op de achtergrond, maar als een soort van boetedoening wil hij nog wel wat betekenen voor mensen in nood. Deze mensen kennen hem als de Nowhere Man en kunnen via een speciaal telefoonnummer zijn hulp inschakelen. Evan heeft onbeperkte toegang tot geld en heel veel kennis en skills om tegen iedereen te kunnen strijden.

“Hij had zoveel jaren veilig in de schaduw verkeerd, waar niemand hem zag of zich met hem bemoeide. En nu was het bijna zover dat de loodzware kei, die al die jaren zijn schuilplaats had afgedekt, eraf gerold zou worden, waardoor zijn leven aan een verblindend daglicht zou worden blootgesteld.”

Maar de voormalig Orphans zijn niet het enige gevaar voor hem. Zonder dat Evan het weet is hij op de radar verschenen van een man die aast op het geld van Evan. Hij wordt ontvoerd en naar een super beveiligde en afgelegen plek gebracht, waar het onmogelijk lijkt voor Evan om te ontsnappen. Nu is Evan eens degene die hulp nodig heeft. Hij moet tot het uiterste gaan om een uitweg proberen te vinden en dit zien te overleven.


Gregg Hurwitz (1973) is een Amerikaanse auteur die opgroeide in de omgeving van San Francisco. Hij studeerde Engels en psychologie aan Harvard en vervolgde zijn studie aan Oxford University, waar hij zich specialiseerde in de tragedies van William Shakespeare. Naast zijn thrillers schreef de auteur screenplays voor bekende Hollywood-producers als Jerry Bruckheimer en Lorenzo di Bonaventura, bedacht hij tv-series voor Warner Studios en schreef hij comics voor Marvel. Orphan X was het eerste boek met Evan Smoak in de hoofdrol. De Nergensman is het tweede deel en er zullen er nog meer volgen.


De Nergensman is het tweede deel van een serie, maar is ook heel goed los te lezen. De auteur komt aan het begin van het verhaal met info uit het eerste boek, waardoor je de belangrijkste details meekrijgt.

Het verhaal bestaat uit meerdere lagen. Het draait niet alleen om de ontvoering. Voordat Evan gevangen wordt genomen is zijn hulp als Nowhere Man ingeschakeld, maar hij kan die zaak niet afmaken door zijn ontvoering. Dit is voor hem nog meer een trigger om snel te ontsnappen.

Daarnaast is er nog het lijntje waarin een belangrijke gebeurtenis uit Evans verleden een volledig nieuwe twist krijgt. Iets wat zijn wereld aardig op zijn kop zet.

Gregg Hurwitz heeft met Evan Smoak een uniek personage gecreëerd. Hij is een soort van moderne MacGyver die met de moderne snufjes van tegenwoordig en verworven inzichten en skills zich uit zo goed als elke situatie weet te redden. Wat daarbij ook helpt is dat hij oneindig veel geld tot zijn beschikking heeft.

Maar wat de auteur ook mooi doet is dat de menselijke kant van Evan ook aan bod komt. Hij is geen machine, al lijkt het met al zijn skills af en toe wel zo. Hij is ook maar een mens met gevoelens en hij merkt steeds meer dat zijn vak ook eenzaamheid met zich meebrengt. Is het het allemaal wel waard?

De Nergensman is weer een ontzettend vlotte actiethriller. We worden getrakteerd op gave actiescènes en geweldige personages. Het verhaal heeft heel veel vaart en dit blijft gedurende het hele boek zo. Gregg Hurwitz zorgt voor een heel goed plot met hier en daar gave wendingen in het verhaal.

 

Eindoordeel ☆☆☆☆1/2


Titel: De Nergensman
Serie: Evan Smoak #2
Auteur: Gregg Hurwitz
Genre: Thriller
Uitgeverij: AW Bruna
Datum: mei 2017
ISBN: 9789400508682
Pagina’s: 352


Mijn recensie van het eerste deel uit de Evan Smoak-serie:
Orphan X ☆☆☆☆


Winactie AW Bruna

Wat is jouw codenaam?

Als extra element voegen we aan deze blogtour ook een challenge / win-actie toe!

De challenge: je kruipt voor één dagje in de huid van Evan Smoak en wordt op een geheime missie gestuurd! Maar om de slechteriken te slim af te zijn heb je natuurlijk ook een codenaam nodig. Wat is jouw unieke codenaam? Geef dit via publiciteit@awbruna.nl aan ons door, inclusief een uitleg en maak kans op jouw eigen exemplaar van De Nergensman!


Natuurlijk heb ik zelf ook een naam bedacht!

Mijn codenaam is Infinite Aurora. Het oneindigheidsteken (infinity teken) vind ik een mooi symbool en straalt voor mij kracht en uithoudingsvermogen uit. Aurora staat voor licht en versterkt het eerste teken nog eens extra. Daarmee moet ik elke strijd toch aan kunnen gaan 😉

Wat is jouw codenaam? Laat het me weten in de commentaren onder dit bericht en doe mee aan de winactie van AW Bruna!


Blogschema

Femke more delight 30-mei
Annemarie leestafel 31-mei
Marinus thrillzone 1-jun
Monica my perfect booklife 2-jun
Danielle scriptgirl 3-jun
Miriam nachtvlinder 4-jun
Nadine nadinekuiper 5-jun
Paulien boekenid 6-jun
Kimberley boekentrommel 7-jun
Judith biebmiepje 8-jun
Chantal coffee nd cookie 9-jun
Patrice De perfecte buren 10-jun

 

 

Tags: , , , , , , , , ,

Nicolás Obregón – Blue Light Yokohama ☆☆☆☆1/2


“Hij probeerde zich niet te laten meeslepen door het gevoel dat hij de dader op de hielen zat. Een dader die geen enkel aanknopingspunt had achtergelaten. Een dader die wist waar de politie naar zou zoeken. Een dader die met alles rekening hield. Maar niemand was slim genoeg om rekening te houden met stom toeval.”

1996. Een jonge moeder pleegt zelfmoord door uit de gondel van een kabelbaan te springen. Inspecteur Hideo Akashi is een van de getuigen van deze actie, maar weet het niet te voorkomen.

2011. Kosuke Iwata begint aan zijn nieuwe baan als inspecteur bij het team moordzaken van de politie van Tokio. Zijn ontvangst daar is allesbehalve hartelijk te noemen. Men is daar nog onder de indruk van het gemis van een gerespecteerde collega die zelfmoord heeft gepleegd.

Het team moordzaken is druk bezig met het onderzoek naar de recente moord op een beroemde actrice. Dat er een paar dagen daarvoor een gezin is vermoord krijgt amper de aandacht in de publiciteit en ook de politie is niet happig op het onderzoeken daarvan.

Iwata wordt gekoppeld aan assistente-inspecteur Sakai en op de zaak van het vermoorde gezin gezet. Een paar dagen na de moord zijn er al geen verse sporen meer te vinden. Duidelijk is dat alle gezinsleden op gruwelijk wijze om het leven zijn gekomen. Maar het meest opvallende is het teken wat de moordenaar heeft achtergelaten, een groot getekende zwarte zon.

Ondertussen wordt het Iwata moeilijk gemaakt door zijn leidinggevende en collega’s. Het wordt hem al snel duidelijk dat zij hem liever zien verdwijnen en zo hun eigen structuur en manier van handelen hebben. Als hij niet snel met resultaten komt kan hij zijn baan wel vergeten.

Iwata en Sakai duiken dieper in de betekenis van het symbool van de zwarte zon en Iwata ontdekt dat dit gezin waarschijnlijk niet zijn eerste moordpartij is geweest. Iwata vindt steeds meer aanwijzingen, maar de moordenaar heeft in de gaten dat Iwata op hem jaagt. Iwata en Sakai wagen hun levens om een volgend slachtoffer proberen te voorkomen. Het kat- en muisspel is begonnen.


Nicolás Obregón werkt als redacteur bij een uitgeverij in Londen. Eerder schreef hij veel over reizen voor het tijdschrift Which? Travel, waarvoor hij onder andere artikelen schreef over Helsinki, Venetië en Japan. Blue Light Yokohama is zijn thrillerdebuut.



Vol enthousiasme ben ik aan dit boek begonnen. Ik vind het leuk om boeken te lezen die zich in andere landen afspelen dan ik gewend ben. Ik kan me niet herinneren eerder een boek te hebben gelezen wat zich afspeelt in Japan. Tijdens het lezen van Blue Light Yokohama is het duidelijk dat je aan een Japans boek bezig bent door de (plaats)namen die voorbij komen. Even wennen, maar namen opschrijven helpt daar goed bij.

Blue Light Yokohama speelt zich grotendeels af in het heden, maar blikt af en toe terug naar het verleden van Iwata. Als kind is hij achtergelaten door zijn moeder en opgegroeid bij de nonnen. Het verdere verloop van zijn jeugd komt in flarden voorbij.

Ook heeft Iwata in zijn recentere verleden een heftige gebeurtenis meegemaakt met zijn gezin. Hij leeft gescheiden van zijn vrouw, die hij af en toe bezoekt in een instelling, maar waarmee geen contact mogelijk is. Wat daar gebeurd is wordt heel langzaamaan duidelijk en is een indrukwekkende extra verhaallijn.

Nicolás Obregón heeft een fantastische schrijfstijl wat helemaal bij het genre past. Blue Light Yokohama begint al met een spannende proloog, er zit veel tempo in het verhaal, er zijn meerdere verhaallijnen, er is de jacht op een moordenaar wat voor spannende momenten zorgt en er zijn gave plotwendingen. Het boek leest dan ook erg vlot weg en bevat alle ingrediënten voor een goede thriller.

Nicolás Obregón zet zich gelijk stevig op de kaart met een snelle en goed geconstrueerde thriller. Dit debuut is een aanrader voor alle liefhebbers van het genre. Een schrijver om in de gaten te houden.

 

Eindoordeel ☆☆☆☆1/2


Titel: Blue Light Yokohama
Auteur: Nicolás Obregón
Genre: Thriller
Uitgeverij: Q
Datum: april 2017
ISBN: 9789021403120
Pagina’s: 395

 
1 reactie

Geplaatst door op 29 april 2017 in ****1/2, Recensie, Thriller, Uitgeverij Q

 

Tags: , , , , ,

Veronica Roth – Carve the mark ☆☆☆☆1/2

carve-the-mark

Planeet Thuve bestaat uit twee rijken; Thuve en Shotet. De volkeren zijn elkaars gezworen vijanden. Iedere inwoner heeft een unieke gave die op kinderleeftijd tot uiting komt. Sommigen hebben een lotsbestemming die alleen een orakel kan zien. Dit alles komt door de Stroom, datgene wat leven op de planeten mogelijk maakt.

Akos is de jongste zoon van een van de orakels van Thuve. Als kinderen een bepaalde leeftijd bereiken krijgen ze hun lotsbestemming te horen. Eijeh is de oudere broer van Akos en zijn lotsbestemming zorgt ervoor dat hij beschermd moet worden tegen de Shotet.

Ryzek is de leider van de Shotet. Wat hij wil is erkenning van zijn volk en hij wil heersen over de planeet. Om dit te kunnen bereiken is hij van plan over lijken te gaan. Zijn lotsbestemming is er één die hij liever niet zou hebben, maar Ryzek gelooft in het manipuleren van het lot. Hiervoor gebruikt hij onder andere zijn zusje Cyra, die een gave heeft die hem goed uitkomt en hem meer macht geeft.

Ryzek laat Akos en Eijeh ontvoeren en sluit hen op. Eijeh houdt hij voor zichzelf, want hij is waardevol en hij heeft een orakel nodig om een voor hem gunstige toekomst te kunnen regelen. Akos wijst hij toe als dienaar van zijn zus. Maar wat Ryzek niet weet is dat Cyra haar eigen plan heeft, een plan om hem te stoppen. Een plan met heel veel risico’s…

Het lot brengt twee families op elkaars pad en er wordt gestreden voor kwaad en voor goed…


Veronica Roth (1988) is een Amerikaanse auteur. Op tweeëntwintigjarige leeftijd debuteerde ze en werd al snel bekend met de Divergent-trilogie (Divergent, Insurgent en Samensmelting). De trilogie werd een bestseller en is in meer dan twintig talen uitgegeven. De filmrechten werden verkocht en de films zijn een wereldwijde bioscoophit geworden.


Carve the mark is het eerste deel van een nieuwe reeks. Veronica Roth heeft met deze serie een nieuwe wereld gecreëerd die zich afspeelt in de ruimte. Gaaf dat iedereen een bepaalde gave heeft en dat sommigen een lotsbestemming hebben. Dit zorgt ervoor dat er zoveel kan gebeuren en dat blijkt dat niets voorspelbaar is.

Het begin van het boek vat een deel van de jeugd van Akos en Cyra samen. Dit is een korte aanloop naar het heden. Cyra wordt onderdrukt door haar broer en we lezen hoe Ryzek en zijn broer ontvoerd worden.

De auteur schrijft heel vlot en beeldend. En wat is het weer origineel wat Veronica Roth op papier heeft gecreëerd. Dit verhaal is ook weer uitermate geschikt voor een verfilming. Het boek is nergens saai en boeit gedurende iedere bladzijde. Er is heel veel actie in het verhaal en dit gaat door in een razend tempo. Ik heb dit boek met heel veel plezier gelezen.

Carve the mark is een ontzettend origineel, avontuurlijk en ook spectaculair verhaal. Veronica Roth heeft een geweldige nieuwe wereld gecreëerd met hele gave personages.

 

Eindoordeel ☆☆☆☆1/2


Titel: Carve the mark
Serie: Carve the mark #1
Auteur: Veronica Roth
Genre: Young Adult / Science Fiction
Uitgeverij: Best of YA / Van Goor
Datum: januari 2017
ISBN: 9789000352227
Pagina’s: 415

 

Tags: , , , , , , ,

Jane Harper – De droogte ☆☆☆☆1/2

wp-1485626276677.jpg

“De vliegen, die als eerste ter plekke waren, zoemden tevreden rond in de hitte terwijl het bloed zwarte plasjes vormde op tegels en een vloerkleed. Buiten hing nog steeds wasgoed aan de droogmolen, kurkdroog en stijf door de zon. Op het stapsteenpad lag de verlaten step van een kind. Binnen een omtrek van een kilometer van de boerderij klopte slechts één mensenhart. Dus er kwam geen reactie toen diep binnen in het huis de baby begon te huilen.”

Het plattelandsdorpje Kiewarra wordt opgeschrikt door een heftig familiedrama. Luke Hadler heeft zijn vrouw Karen en zijn zesjarige zoontje Billy vermoord en heeft daarna zelfmoord gepleegd.

Aaron Falk is zesendertig jaar en werkt bij de politie van Melbourne, waar hij zich bezighoudt met financiële misdaden. Van de vader van zijn jeugdvriend Luke krijgt hij een briefje waarin staat dat hij verwacht wordt op de uitvaart. Aaron heeft Luke al heel wat jaren niet meer gezien en staat er niet om te springen terug te keren naar zijn geboortedorp. Hij is daar al twintig jaar niet meer geweest en dat is niet zonder reden. Aaron is van plan maar kort te blijven en direct na de uitvaart weer weg te gaan.

Barb Hadler gelooft niet dat haar zoon tot moorden in staat was en smeekt Aaron om te blijven en dit verder te onderzoeken, want hij werkt toch bij de politie. Aaron wil dit eigenlijk niet, maar heeft het gevoel in het krijt te staan bij Barb, omdat hij vroeger altijd bij haar terecht kon.

Aaron komt in contact met brigadier Raco die onderzoek doet naar het gebeuren. Zowel Aaron als Raco geloven al vrij snel niet meer in het scenario van zelfmoord. Aaron helpt hem, onofficieel, bij het onderzoek.

Aaron’s aanwezigheid blijft niet onopgemerkt. De mensen die hem en zijn vader twintig jaar geleden uit Kiewarra hebben weggejaagd willen dat hij nu ook weer oprot. Van verschillende kanten wordt hij bedreigd. Het gros van de bewoners houden Aaron verantwoordelijk voor de dood van de zestienjarige Ellie Deacon twintig jaar geleden.

Aaron, Luke, Ellie en Gretchen waren als tieners goede vrienden van elkaar, maar deze vier-eenheid eindigde met de tragische dood van Ellie. Men gooide het op zelfmoord, maar was dit wel zo? Wat is er twintig jaar geleden gebeurd met Ellie en wie is er verantwoordelijk voor de dood van Luke en zijn gezin? Deze vragen moeten beantwoord worden en dat is niet zonder gevaar.

“‘Luister, Luke bleef twintig jaar bij zijn verhaal – bleef jou steunen, in feite,’ zei ze, wat zachter nu. ‘Dat is zo ongeveer het enige wat jou behoedt voor een heleboel problemen hier. Dus je snapt wel dat je maar beter luid en duidelijk hetzelfde deuntje kunt blijven zingen.’


Jane Harper is geboren in Engeland en verhuisde op achtjarige leeftijd naar Australië. De auteur heeft ruim dertien jaar als journaliste gewerkt. De droogte is haar thrillerdebuut. Dit verhaal won in 2015 de Victorian Premier’s Literary Award voor een nog ongepubliceerd manuscript. De rechten zijn aan 22 landen verkocht en de filmrechten gingen naar Reese Witherspoon. Dit boek is wereldwijd op dezelfde dag verschenen, op 7 februari.


De droogte is een debuut wat groots aangekondigd werd. Ik heb een vooruitlees-exemplaar mogen ontvangen en heb ‘m al eventjes geleden gelezen, maar tot op de dag vandaag is dit boek me in positieve zin bijgebleven.

Jane Harper heeft een hele fijne schrijfstijl. Haar verhaal speelt zich af in een plattelandsdorpje waar continue een subtiele en onderhuidse spanning heerst. De schrijfster weet uitstekend een beklemmende sfeer te creëren die de juiste toon zet. Ze schrijft heel beeldend, maakt gebruik van korte hoofdstukken en komt met een overzichtelijk aantal personages.

De droogte speelt zich af in het heden en in het verleden. De schuin gedrukte passages gaan over de periode vlak voor de dood van Ellie twintig jaar geleden. Deze gebeurtenis heeft zijn stempel op het leven van de inwoners van Kiewarra gedrukt en dit suddert nog steeds door in het heden.

De aanwezigheid van Aaron maakt veel los bij de inwoners van het dorp, vooral in negatieve zin. Het verleden wordt opgerakeld, maar ook de dood van Luke en zijn gezin zorgen voor spanning. Spanning die al aanwezig was door de al heel lang heersende droogte.

Jane Harper heeft met dit boek een top debuut geschreven. De droogte is een aanwinst in thrillerland en zou zo maar eens één van de beste thrillers van het jaar kunnen zijn.

 

Eindoordeel ☆☆☆☆1/2


Titel: De droogte
Auteur: Jane Harper
Genre: Thriller
Uitgeverij: AW Bruna
Datum: februari 2017
ISBN: 9789400507432
Pagina’s: 334

 
 

Tags: , , , , , ,